Ananiasz syn Nebedeusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ananiasz syn Nebedeusza, Ananiasz II (Jahwe jest łaskawy) (zm. 25 września 66 w Jerozolimie) – arcykapłan żydowski w latach 47-59.

W 47 roku został mianowany przez Heroda z Chalkis arcykapłanem jako następca Józefa syna Kamei[1].

W 52 roku namiestnik Syrii Ummidiusz Kwadratus kazał odesłać Ananiasza[2] razem z Kumanusem prokuratorem Judei do Rzymu przed oblicze cesarza Klaudiusza w związku z zatargiem między Galilejczykami a Samarytanami. Cesarz uznał Samarytan za winnych a Ananiasza uniewinnił[3].

Około 58 roku jako przewodniczący Sanhedrynu sądził Pawła z Tarsu, który został uwięziony pod zarzutem jakoby wprowadził poganina na teren świątyni jerozolimskiej. Kazał też uderzyć broniącego się apostoła, na co ten odpowiedział: Uderzy cię Bóg, ściano pobielana! Zasiadłeś, aby mnie sądzić według Prawa, a każesz mnie bić wbrew Prawu?[4]. Do kolejnego przesłuchania nie doszło. Wobec sprzysiężenia części Żydów, rzymski trybun Klaudiusz Lizjasz odesłał Pawła do rzymskiego prokuratora Antoniusza Feliksa do Cezarei. Tam po pięciu dniach zjawił się Ananiasz z retorem Tertullosem i kilkoma starszymi, aby wnieść oskarżenie przeciwko Apostołowi Narodów.

W 59 roku został pozbawiony urzędu przez króla Heroda Agryppę II.

Zginął na początku wojny żydowskiej 25 września 66 n.e. Będąc stronnikiem rzymskich rządów, budził niechęć wśród powstańców. Po poddaniu się obleganych w pałacu Heroda wojsk króla Agryppy II Ananiasz wraz ze swoim bratem Ezechiaszem schronił się w podziemiach pałacu królewskiego. Gdy ich odnaleziono, zostali wyciągnięci z kryjówki i zamordowani prawdopodobnie przez zwolenników Menahema[5][6].

Miał syna Eleazara, dowódcę straży świątynnej[7], który przyczynił się do wybuchu wojny żydowskiej w 66 roku. Innym synem Ananiasza był Szymon, który stanął na czele poselstwa do prokuratora Judei Gesjusza Florusa[8].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Józef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, ks. XX, rozdz. V, 2.
  2. 2,0 2,1 Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XII, 6 [243].
  3. 3,0 3,1 Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XII, 3-7.
  4. 4,0 4,1 Dzieje Apostolskie 23,3 (BT).
  5. 5,0 5,1 Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XVII, 8-9 [440-442].
  6. Byra 2011 ↓, s. 99, 100.
  7. 7,0 7,1 Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XVII, 2 [409].
  8. 8,0 8,1 Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XVII, 2 [418].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]