Anarchizm w Meksyku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed podbiciem, część rdzennej ludności posiadała system podejmowania decyzji oparty na zaangażowaniu w dyskusję i konsensusie (cechami nowoczesnego anarchizmu). W dzisiejszych czasach lokalne społeczności gromadzą się i wspólnie podejmują decyzje informując niektóre meksykańskie społeczne ruchy lewicowe takie jak Zapatystowska Armia Wyzwolenia Narodowego. Praktyki te mają duży wpływ na anarchistów w Meksyku, U.S.A. i na całym świecie.

W 1824 utopijny socjalista, Robert Owen bezskutecznie próbował zdobyć tereny pięćdziesięciu mil na rozwój kolonii w meksykańskiej prowincji Coahuila i Teksasie na zasadach nowej harmonii.[1] Jego wniosek został jednak ostatecznie odrzucony przez rząd meksykański.

"Regeneración", okładka z 3 września 1910 r.

W 1861 Grek Plotino Rhodakanaty próbował wdrożyć idee Fouriera i Proudhona podczas swojej prezydentury w mieście Comonfort. Wydał "Cartilla Socialista", podręcznik wyjaśniający idee Fouriera. Niektórzy jego uczniowie tacy jak Francisco Zalacosta, Santiago Villanueva i Hermenegildo Villavicencio stali się później pierwszymi pracownikami na rzecz praw człowieka w Meksyku. Inni założyli szkołę nazwaną "La Social, Sección Internacionalista". Zorganizowali też pierwsze mutualistyczne towarzystwo w Meksyku. Mutualizm jest określeniem anarchizmu używanym przez władze meksykańskie.

Około 1882 inna anarchistyczna grupa została założona przez braci Enrique i Ricardo Flores Magón. W 1901 opublikowali gazetę "Regeneración". Ich ruch jest często podawany jako jedna z przyczyn rewolucji w 1910. Inni znanymi przywódccami ruchu Magonistów byli Camilo Arriaga, Juan Sarabia, Antonio Díaz Soto y Gama i Librado Rivera.

Meksykańska literatura anarchistyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1869 student Chávez López napisał jeden z pierwszych anarchistycznych manifestów. Motto brzmiało "Soy socialista porque soy enemigo de todos los gobiernos y comunista porque mis hermanos quieren trabajar las tierras en común" co może być tłumaczone jako "Jestem socjalistą, bo jestem wrogiem wszystkich rządów, i jestem komunistą ponieważ chcę pracować na naszej wspólnej ziemi z moimi braćmi". Uwłaszczeni chłopi w centralnym Meksyku popierali te idee.

Anarchizm w Meksyku dziś[edytuj | edytuj kod]

Poprzez poprzednie starania i rewolucję powstał w Meksyku ruch anarchistyczny, który później jednak połączył się z partią komunistyczną, zdelegalizowaną w środku zimnej wojny. Pozostałości obu ruchów przetrwały w dwóch partiach, Antorcha Campesina i Frente Popular Francisco Villa. Są one popularne głównie na obszarach wiejskich. W 1997 założona została Powszechna Lokalna Rada Miasta Oaxaca (CIPO - RFM). Jest to organizacja opierająca się na podstawach idei Ricardo Magóna.[2]

Organizacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. R. Owen Robert Owen's opening speech, and his reply to the Rev. Alex. Campbell. Part fourth.[1]
  2. An Interview with Raúl Gatica, Z Magazine (December 2005)