Anastazja Romanowna Zacharyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anastazja Romanowna Zacharyna (ros. Анастасия Романовна Захарьина, 15207 sierpnia 1560) – bojarówna rosyjska, żona Iwana IV Groźnego.

Córka bojara Romana Jurewicza Zacharyna-Koszkina. Jej brat Nikita był ojcem Fiodora Nikitycza Romanowa, protoplasty dynastii carskiej.

Iwan IV pragnął zerwać z tradycją ożenku z cudzoziemkami i kandydatkę na żonę wybrał w swoistym castingu, na który stawiło się, według różnych relacji, między 500 a 1500 urodziwych kobiet.

Opisywana jako dziewczyna o dużych, zielonych, lekko skośnych oczach oraz smagłą twarzą o pięknym owalu. Urzekła swoją urodą Iwana stojąc przed nim nago w kremlowskiej łaźni.

Pełen przepychu ślub został zawarty 3 lutego 1547 na Kremlu. Małżeństwo okazało się nadzwyczaj dobrane i udane. Nie wszystkie sprawy rodzinne układały się jednak najlepiej: małżonkowie doczekali się 6 dzieci: trzech córek i trzech synów, z których dwóch: Dymitr i Iwan zmarło tragicznie. Jedynie najmłodszy, Fiodor, został carem, zarazem ostatnim z dynastii Rurykowiczów.

Anastazja zmarła na atak apopleksji, który nastąpił wskutek kłótni z bojarami. Położona w swoich komnatach nieprzytomna, już nigdy nie otworzyła oczu. Jej śmierć stała się przyczyną załamania nerwowego jej męża i pośrednio – przyczyną jego legendarnego okrucieństwa i krwawej rozprawy z bojarami, obwinianymi przez niego o śmierć małżonki. I słusznie, według najnowszych badań w trumnie i na zachowanych zwłokach Anastazji wykryto arszenik. Iwan dostał pierwszego napadu furii, kiedy nikt nie uwierzył w jego oskarżenia o otrucie ukochanej żony. Po kilku latach od śmierci Anastazji car oskarżył o jej otrucie wdowę po swoim stryju Andrzeju Starickim – księżnę Eufrozynę Chowańską. Trucizna była przeznaczona również dla Iwana IV Groźnego. W razie jego przedwczesnej śmierci, tron moskiewski przypadłby w udziale najbliższemu carskiemu krewnemu – czyli jego kuzynowi Włodzimierzowi Starickiemu (synowi trucicielki). Niestety, wydarzenia potoczyły się innym torem. Truciznę wypiła pierwsza i najbardziej umiłowana żona Anastazja Romanowna Zacharina-Koszkina. Iwan IV przeżył. Ale koniec trucicieli był straszny. Carska stryjenka, Eufrozyna z Chowańskich, została utopiona w rzece Szeksna w dniu 20 października 1569 r. W średniowieczu tak postępowano z trucicielami w całej Europie. A rodzina książąt Starickich została na rozkaz Iwana IV Groźnego wymordowana w okrutny sposób w tym samym miesiącu co babcia – domniemana trucicielka.