Anatol Krakowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dokument zwolnienia Anatola Krakowieckiego z łagrów Kołymy z prawem podróży z Magadanu do Władywostoku

Anatol Eugeniusz Krakowiecki (ur. 11 maja 1901 w Podgórzu, zm. 7 kwietnia 1950 w Londynie) – polski pisarz, dziennikarz, więzień sowieckich łagrów Kołymy.

W okresie międzywojennym współpracownik kabaretów i teatrzyków rewiowych, redaktor czasopism, m.in. magazynu podróżniczo-geograficznego "Na szerokim świecie" (od 1928). 7 października 1939 został aresztowany przez NKWD przy próbie przekroczenia granicy polsko-węgierskiej, w latach 1940–1942 więzień łagrów – obozów śmierci nad Kołymą (w obecności Krakowieckiego zmarło w ciągu dwóch lat ponad 300 więźniów).

Zwolniony z łagru 12 kwietnia 1942 w wyniku układu Sikorski-Majski, po zwolnieniu – w składzie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR (Armia Andersa). Po ewakuacji do Iranu, a następnie przejściu wojsk polskich do Iraku i przekształceniu w Armię Polską na Wschodzie pracował m.in. w redakcji "Kuriera Polskiego w Bagdadzie". Przeszedł cały szlak bojowy 2 Korpusu.

Od 1946 przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii.

Dziełem życia Krakowieckiego jest wydana w 1950 autobiograficzna Książka o Kołymie – zapis doświadczeń łagrowych przedstawionych z narracyjnym dystansem i nutą sarkazmu. Krakowiecki był ponadto autorem utworów scenicznych i poezji lirycznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]