Anatol Lawina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anatol Lawina w Kancelarii Sejmu, marzec 2003
Grób Anatola Lawiny na Cmentarzu Żydowskim w Warszawie

Anatol Lawina (ur. 10 lipca 1940 w Moskwie, zm. 16 września 2006 w Warszawie[1]) – polski działacz opozycji demokratycznej i podziemnej Solidarności.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działał w Hufcu Walterowskim i Związku Młodzieży Socjalistycznej[1]. W 1968 roku brał udział w wiecach studenckich, za co został relegowany z uczelni[1]. W latach 1972-1977 pracował w centrum obliczeniowym Ministerstwa Przemysłu Maszynowego, a następnie, do 1986 roku, w Przemysłowym Instytucie Maszyn Budowlanych[1]. Był współpracownikiem KOR, KSS KOR, należał do kierownictwa podziemnej oficyny wydawniczej NOWa[1]. W marcu 1980 roku został za udział w akcji ulotkowej został skazany na 3 miesiące więzienia[1]. Od września 1980 roku należał do Solidarności. W pierwszym dniu stanu wojennego został internowany, zwolniony został w grudniu 1982 roku[1]. Był współpracownikiem Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom oraz współzałożycielem Obywatelskiego Komitetu Przeciwko Przemocy[1]. Pisał do prasy niezależnej, m.in. do Głosu i Krytyki[1]. W 1987 roku został ciężko pobity przez milicję[1].

W latach 1989-1991 był członkiem Państwowej Komisji Wyborczej z ramienia "Solidarności"[1]. Od 1989 do 1994 zajmował stanowisko dyrektora Zespołu Analiz Systemowych w Najwyższej Izbie Kontroli[1]. Był bezpośrednim zwierzchnikiem Michała Falzmanna, który ujawnił aferę Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego. Po nagłej śmierci Falzmanna i dyrektora Pańko był jednym z głównych świadków podczas procesu FOZZ. Otrzymywał z tego powodu wiele pogróżek, przyczyny jego śmierci nie zostały do końca wyjaśnione[2]. Od czerwca 1994 pracował w Kancelarii Sejmu[1]. W 2001 roku został radcą generalnym w Sejmowym Ośrodku Informatyki[1]. W 2003 roku był współzałożycielem Stowarzyszenia Wolnego Słowa[1].

Anatol Lawina pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2)[3].

Został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[4].

Artykuły[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 Anatol Lawina. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2011-12-26].
  2. Leszek Szymowski, Długa ręka FOZZ? Czy Walerian Pańko i Anatol Lawina zginęli, bo poznali kulisy finansowania partii politycznych przez FOZZ?, Tygodnik ”Angora”, 4 listopada 2007.
  3. Grób Anatola Lawiny w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie
  4. M.P. z 2011 r. Nr 84, poz. 865