Anatolij Kinach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anatolij Kinach
Anatoliy Kinakh.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1954
Mołdawia
Premier Ukrainy
Okres urzędowania od 29 maja 2001
do 21 listopada 2002
Poprzednik Wiktor Juszczenko
Następca Wiktor Janukowycz
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Anatolij Kyryłowycz Kinach, ukr. Анатолій Кирилович Кінах (ur. 4 sierpnia 1954 w Mołdawii) – ukraiński polityk, były premier, wicepremier i minister w kilku rządach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia inżynier stoczniowiec. Pracował w stoczniach w Tallinnie i Mikołajowie. W latach 1992–1995 był przewodniczącym administracji regionalnej w obwodzie mikołajowskim, następnie przewodniczącym rady obwodowej. W latach 1995–1996 pełnił funkcję wicepremiera ds. polityki przemysłowej. W 1996 został przewodniczącym Ukraińskiego Związku Przemysłowców i Przedsiębiorców. Należał do liderów Partii Ludowo-Demokratycznej, którą opuścił w 2000, zakładając własne ugrupowanie (Partię Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy).

W latach 1999–2001 był ponownie wicepremierem w rządzie Wiktora Juszczenki. 29 maja 2001 został powołany na urząd premiera. W wyborach parlamentarnych w 2002 uzyskał mandat deputowanego (jako wicelider listy Za Jedyną Ukrainę), którego nie objął, pozostając na czele rządu. Jednak już do 21 listopada 2002 został zastąpiony na tej funkcji przez Wiktora Janukowycza.

Kandydował w wyborach prezydenckich w 2004, w których uzyskał szósty wynik (0,93% głosów). Po pierwszej turze zdecydował się poprzeć Wiktora Juszczenkę, następnie aktywnie uczestniczył w pomarańczowej rewolucji.

4 lutego 2005 objął funkcję pierwszego wicepremiera ds. polityki przemysłowej w rządzie Julii Tymoszenko. Po powołaniu rządu Jurija Jechanurowa został sekretarzem prezydenckiej Narodowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. W 2006 wybrano go posłem (był drugi na liście Bloku Nasza Ukraina).

W marcu 2007 przeszedł na stronę Wiktora Janukowycza, przyjmując propozycję objęcia teki ministra gospodarki. Wkrótce zrezygnował z przewodniczenia PPPU i jako bezpartyjny kandydat znalazł się na liście wyborczej Partii Regionów, uzyskując w przedterminowych wyborach parlamentarnych po raz kolejny mandat deputowanego, który utrzymał także w 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]