Anda Rottenberg
Anda Rottenberg (ur. 1944) – polska historyk sztuki, krytyk oraz kurator licznych wystaw, w latach 1993-2000 dyrektorka Galerii Sztuki "Zachęta" w Warszawie, od 1998 roku przewodnicząca Fundacji Instytutu Promocji Sztuki.
W latach 1951-1963 mieszkała w Legnicy[1] . Potem przeniosła się na studia do Warszawy. Od 1969 roku zajmuje się organizowaniem wystaw artystycznych. Do 1973 roku związana była z Galerią Sztuki "Zachęta". W 1971 roku ukończyła Wydział Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1973-1986 związana była z Polską Akademią Nauk, gdzie doskonaliła swoje umiejętności zawodowe, prowadziła badania na polu nowoczesnej i współczesnej sztuki oraz uczestniczyła w redagowaniu "Polskich Studiów Artystycznych". W 1986 roku założyła jedną z pierwszych niezależnych fundacji sztuki w Polsce - Egit.
W latach 1991-1992 była dyrektorką Departamentu Sztuki w Ministerstwie Kultury i Sztuki, następnie w latach 1993-2000 dyrektorką Galerii "Zachęta" w Warszawie. W latach 1988-1990 oraz 1991-1993 pełniła funkcję przewodniczącej polskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, natomiast w latach 1994-2000 była zastępczynią przewodniczącego tej organizacji. W latach 1991-1993 kierowała także Galerią Mazowiecka w Warszawie, a w latach 1992-1993 Centrum Sztuki Współczesnej Sorosa. Do 2007 roku była przewodniczącą Rady Programowej Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Anda Rottenberg jest członkinią International Association of Art Critics AICA, International "Manifesta" Foudation oraz International "Germinations" Foudation. Autorka książki pt. Sztuka w Polsce 1945-2005, wydanej w 2005 roku.
Wśród wielu wystaw, których była organizatorką i kuratorką znalazły się m.in. "Avanguardia Polacca", Włochy 1987; "Dialog" Kunstmuseum Duesseldorf/Pałac Ujazdowski Warszawa, "Europa nieznana", Kraków 1991, polska cześć "Der Riss im Raum", Berlin 1994, "Gdzie jest brat twój, Abel?", Zachęta-Warszawa 1995, "Beyond Borders", Korea 1995, “Personal Time”- sztuka Łotwy, Litwy i Estonii 1945-1995, "Sztuka z Polski", Budapeszt, Ryga, Tallinn 1997. Przygotowała też wiele wystaw indywidualnych polskich i zagranicznych artystów.
Od 1966 roku artykuły Andy Rottenberg publikowane są w najważniejszych polskich tygodnikach ("Kultura", "Polityka" itp.). Jest ona autorką popularnych serii, artykułów naukowych, esejów zamieszczanych w wydawnictwach poświęconych sztuce na całym świecie. Wiele z nich, poświęconych życiu artystycznemu podczas stanu wojennego, zostało włączone do "Church Art Movement" (1981-1989).
W 2009 roku nakładem wydawnictwa W.A.B. napisała autobiografię pt Proszę bardzo. Autobiografia Andy Rottenberg to saga rodzinna autorki, w której codzienne życie przeplata się z historycznymi wydarzeniami. Książka opowiada o poszukiwaniu tożsamości, zawieszonej między tradycją żydowską ojca, a światem bogatego mieszczaństwa dawnej Rosji, ze strony matki[2].
Obecnie pracuje nad największą w historii wystawą o relacjach polsko-niemieckich w sztuce "Obok. Polska-Niemcy. 1000 lat historii w sztuce" organizowaną przez Martin-Gropius-Bau w Berlinie i Zamek Królewski w Warszawie[3].
Odznaczona Krzyżem Oficerskim (2001)[4] i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[5].
Przypisy
- ↑ Komorowski odznaczy byłą legniczankę. lca.pl, 10 stycznia 2011. [dostęp 10 stycznia 2011].
- ↑ "Świadomość strat" (pol.). Dziennik Polski, 29 kwietnia 2009. [dostęp 29 kwietnia 2009].
- ↑ Obok Polska – Niemcy 1000 lat historii w sztuce - informacja prasowa
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 21, poz. 345
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 32, poz. 384
