Andezyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andezyt (ciemny) z zeolitami

Andezytobojętna skała wylewna o strukturze porfirowej.

Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF andezyt zajmuje pole 10 wraz z bazaltem. Głębinowym odpowiednikiem andezytu jest dioryt.

Według klasyfikacji TAS andezyty zajmują pola O1 (bazaltowe andezyty) i O2 (andezyty).

W skład andezytu wchodzą: plagioklazy, biotyt, pirokseny i amfibole. Andezyt ma barwę szarą, brunatną, zieloną lub czarną. Andezyty pienińskie mają barwy białe do jasnoszarych, z czarnymi kryształkami amfiboli.

Rozpowszechniony w ubiegłych epokach geologicznych, jest równocześnie jedną z najpospolitszych współczesnych skał wulkanicznych. Występuje zwłaszcza na wybrzeżach i wyspach Oceanu Spokojnego (linia andezytowa). W Polsce – w Pieninach (m.in. Bryjarka i Jarmuta górujące nad Szczawnicą, góra Wdżar koło Czorsztyna). Znajduje zastosowanie jako materiał w budownictwie i dekoratorstwie, również jako materiał kwasoodporny.

Skały andezytowe stosunkowo łatwo wietrzeją, dając gleby gliniaste, zasobne w składniki pokarmowe dla roślin (głównie wapń i magnez).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Ryka i A. Maliszewska. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ISBN 83-220-0150-9
Wikimedia Commons