Andonios Nikopolidis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andonios Nikopolidis
Antonios Nikopolidis 25-Mar-2008.jpg
Data i miejsce
urodzenia
14 stycznia 1971
Arta, Grecja
Pozycja bramkarz
Wzrost 187 cm
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1987–1989
1989–2004
2004–2011
Anagennisi Artas
Panathinaikos Ateny
Olympiakos Pireus
49 (0)
189 (0)
180 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1999–2008  Grecja 90 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 21 marca 2010.

Andonios Nikopolidis (gr. Αντώνιος Νικοπολίδης, ur. 14 stycznia 1971 w Arcie) – były grecki piłkarz, występujący na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę zaczynał w barwach trzecioligowego klubu Anagennisi Artas. W wieku dziewiętnastu lat został ściągnięty do Panathinaikosu Ateny, gdzie przez kolejnych osiem sezonów był zmiennikiem: najpierw reprezentanta kraju Nikosa Sarganisa, a od rozgrywek 1990-1991 – Polaka Józefa Wandzika. W tym czasie w barwach Panathinaikosu wystąpił dwadzieścia razy.

Miejsce w wyjściowym składzie wywalczył w sezonie 1997/1998. Najpierw zastępował kontuzjowanego Wandzika, a po jego powrocie do zdrowia utrzymał pozycję pierwszego bramkarza. W ciągu piętnastu lat gry w Panathinaikosie wywalczył pięć tytułów mistrza Grecji oraz tyleż razy zwyciężał w rozgrywkach o krajowy Puchar. Skuteczna gra w tym klubie otworzyła mu także drogę do reprezentacji. Na początku 2004 przegrał rywalizację z Konstandinosem Chalkiasem (rywalem również z kadry) i przeniósł się do Olympiakosu Pireus. W barwach tego zespołu, którego został także kapitanem, zdobył kolejnych pięć mistrzostw kraju.

Piłkarską karierę zakończył na początku 2011 roku; w meczu ligowym z Larissą (6:0), rozegranym 17 kwietnia, w ostatniej minucie zmienił Balázsa Megieriego.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Grecji, w której barwach rozegrał 90 meczów, zadebiutował 18 sierpnia 1999 roku w spotkaniu towarzyskim z Salwadorem, kiedy w drugiej połowie zastąpił Eliasa Atmatzidisa. Mimo bycia rezerwowym w Panathinaikosie został pierwszym bramkarzem drużyny, która prowadzona przez Niemca Otto Rehhagela wystąpiła na Euro 2004. Grecy po zwycięstwie między innymi nad Portugalią (2:1 i 1:0), obrońcami mistrzowskiego trofeum Francuzów (1:0) oraz Czechów (1:0) zdobyli złoty medal. Wielu komentatorów[kto?] podkreślało, że najmocniejszą stroną greckiej jedenastki była żelazna dyscyplina i efektywna gra w defensywie. Nikopolidis, który przepuścił cztery gole, został wybrany do najlepszej jedenastki mistrzostw.

Przez kolejne cztery lata miał pewne miejsce w drużynie narodowej. Od 2 kwietnia 2003 (mecz eliminacji Euro 2004 z Irlandią Północną) do 16 października 2005 (spotkanie towarzyskie z Węgrami) rozegrał w niej wszystkie mecze w pełnym wymiarze czasowym. Brał udział w Pucharze Konfederacji 2005 (wszystkie mecze) oraz Euro 2008 (wszystkie mecze). Po tym ostatnim turnieju, na którym w trzech spotkaniach przepuścił pięć goli, postanowił zakończyć karierę reprezentacyjną.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Grecji 1990, 1991, 1995, 1996 i 2004, Puchar Grecji 1991, 1993, 1994, 1995 i 2004, Superpuchar Grecji 1993 i 1994 oraz półfinał Ligi Mistrzów 1995-1996 z Panathinaikosem Ateny
  • mistrzostwo Grecji 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 i 2011, Puchar Grecji 2005, 2006, 2008 i 2009 oraz Superpuchar Grecji 2007 z Olympiakosem Pireus

W reprezentacji Grecji od 1999 do 2008 roku rozegrał 90 meczów – mistrzostwo Europy 2004 udział w Pucharze Konfederacji 2005 (runda grupowa) i Euro 2008 (runda grupowa).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]