André Breton

Z Wikipedii

André Breton (ur. 19 lutego 1896 w Tinchebray, zm. 28 września 1966 w Paryżu) – francuski pisarz, przywódca i główny teoretyk nadrealizmu. Faktyczny przywódca ruchu surrealistycznego, twórca trzech manifestów surrealistycznych (1924, 1930, 1946), prozy onirycznej Nadja (1928), członek partii komunistycznej, wydalony w 1933.

Spis treści 1 Twórczość 1.1 Eseistyka 1.2 Poezja i proza poetycka 1.3 Ciekawostki 2 Przypisy

[edytuj] Twórczość

[edytuj] Eseistyka

• Manifest surrealizmu (Manifeste du surréalisme) (1924, 1930, 1946)
• Le Surréalisme et la Peinture (1928, 1965)
• Drugi manifest surrealizmu (Second manifeste) (1929, 1962)
• Anthologie de l’humour noir (1940)
• Prolégomènes à un troisième manifeste ou non (1942, 1962)
• Flagrant délit (1949)
• Du surréalisme en ses œuvres vives (1954)

[edytuj] Poezja i proza poetycka

• Mont de piété (1919)
• Les champs magnétiques (1919, wspólnie z Philippe'em Soupaultem)
• Clair de terre (1923)
• Les Pas-perdus (1924)
• Nadja (1928, wyd. pol. 1993, Oficyna Literacka)
• Les Vases communicants (1932)
• Point du jour (1934)
• L’Amour fou (1937)
• Arcane 17 (1944)
• Poèmes (1948)
• La Clé des champs (1953)

[edytuj] Ciekawostki

• W liście do wróżek z 1925 roku podał rok wybuchu kolejnej wojny (1939)^[1].

Przypisy