André Campra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
André Campra
André Campra.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1660
Królestwo Francji (987-1791) Aix-en-Provence, Francja
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1744
Królestwo Francji (987-1791) Wersal, Francja
Zawód kompozytor, dyrygent
Aktywność 1681 – 1735
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

André Campra (ur. 4 grudnia 1660 w Aix-en-Provence, zm. 29 czerwca 1744 roku w Wersalu) – francuski kompozytor i dyrygent.

Campra był synem chirurga. W r. 1674, gdy miał czternaście lat, dołączył do chóru, a w 1681 roku opuścił rodzinne miasto, by objąć stanowisko maître de musique (dyrektora muzycznego) w kościele St. Etienne w Arles. W 1694 pozwolono mu udać się do Paryża, skąd już nie wrócił. Został tam przyjęty w katedrze Notre-Dame na analogiczne stanowisko, jakie miał w Arles, lecz o wiele lepiej płatne.

W 1697 roku został zaangażowany przez księcia Conti jako muzyk nadworny, a w 1730 został dyrektorem opery paryskiej. W Wersalu aż do śmierci Ludwika XIV trwały wpływy byłej kochanki króla, Markizy de Maintenon, która gardziła operą. Gdy w 1715 roku Ludwik XIV zmarł i władzę przejął regent Filip Orleański, Wersal znów zaczął cieszyć się operą.

Opera paryska działała niezależnie od Wersalu i Campra mógł tworzyć dla niej swe dzieła. Jego muzyka stanowi pomost między kompozycjami operowymi Lully’ego i Rameau. W latach dwudziestych zajął się muzyką kościelną, a w 1735 zaprzestał komponowania.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Muzyka świecka[edytuj | edytuj kod]

  • L'Europe galante (1697)
  • Hésione (1700)
  • Tancrède (1702) (full text)
  • Les Fêtes vénitiennes (1710)
  • Idoménée (1712)
  • Énée et Didon (1714)

Muzyka kościelna[edytuj | edytuj kod]

  • Trzy księgi kantat (1708, 1714 i 1728)
  • Nisi Dominus (1722)
  • Requiem (po 1723 r.)
  • Motets pour la Chapelle royale, 1723-1741
  • Oratorium na Boże Narodzenie