André Campra
| André Campra | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 grudnia 1660 Aix-en-Provence, Francja |
| Data i miejsce śmierci | 29 czerwca 1744 Wersal, Francja |
| Zawód | kompozytor, dyrygent |
| Aktywność | 1681 – 1735 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
André Campra (ur. 4 grudnia 1660 w Aix-en-Provence, zm. 29 czerwca 1744 roku w Wersalu) – francuski kompozytor i dyrygent.
Campra był synem chirurga. W r. 1674, gdy miał czternaście lat, dołączył do chóru, a w 1681 roku opuścił rodzinne miasto, by objąć stanowisko maître de musique (dyrektora muzycznego) w kościele St. Etienne w Arles. W 1694 pozwolono mu udać się do Paryża, skąd już nie wrócił. Został tam przyjęty w katedrze Notre-Dame na analogiczne stanowisko, jakie miał w Arles, lecz o wiele lepiej płatne.
W 1697 roku został zaangażowany przez księcia Conti jako muzyk nadworny, a w 1730 został dyrektorem opery paryskiej. W Wersalu aż do śmierci Ludwika XIV trwały wpływy byłej kochanki króla, Markizy de Maintenon, która gardziła operą. Gdy w 1715 roku Ludwik XIV zmarł i władzę przejął regent Filip Orleański, Wersal znów zaczął cieszyć się operą.
Na szczęście opera paryska działała niezależnie od Wersalu i Campra mógł tworzyć dla niej swe dzieła. Jego muzyka stanowi pomost między kompozycjami operowymi Lulliego i Rameau. W latach dwudziestych zajął się muzyką kościelną, a w 1735 zaprzestał komponowania.
Główne dzieła[edytuj]
Muzyka świecka[edytuj]
- L'Europe galante (1697)
- Hésione (1700)
- Tancrède (1702) (full text)
- Les Fêtes vénitiennes (1710)
- Idoménée (1712)
- Énée et Didon (1714)
Muzyka kościelna[edytuj]
- Trzy księgi kantat (1708, 1714 i 1728)
- Nisi Dominus (1722)
- Requiem (po 1723 r.)
- Motets pour la Chapelle royale, 1723-1741
- Oratorium na Boże Narodzenie
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
