Andrés D'Alessandro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrés D'Alessandro
DAlessandro.jpg
Imię i nazwisko Andrés Nicolás D'Alessandro
Data i miejsce
urodzenia
15 kwietnia 1981
Buenos Aires,  Argentyna
Pseudonim "El Cabezón"
Pozycja pomocnik
Wzrost 174 cm
Masa ciała 68 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Internacional
Numer 15
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2000–2003
2003–2005
2006
2006–2007
2007
2008
2008–
River Plate
VfL Wolfsburg
Portsmouth F.C. (wyp.)
Real Saragossa (wyp.)
Real Saragossa
San Lorenzo
Internacional
70 (19)
61 (8)
13 (1)
36 (2)
14 (3)
15 (2)
88 (30)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2001–  Argentyna 25 (3)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 28 czerwca 2011.

Andrés Nicolás D’Alessandro (ur. 15 kwietnia 1981 w Buenos Aires) piłkarz argentyński grający na pozycji ofensywnego pomocnika lub skrzydłowego. Mierzy 174 cm, waży 68 kg. Nosi przydomek El Cabezón co znaczy "wielkogłowy" (wziął się z tego, iż D’Alessandro ma dość nieproporcjonalną głowę w stosunku do reszty ciała).

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

D’Alessandro urodził się w stolicy Argentyny. Pochodzi z dzielnicy La Paternal, leżącej w samym centrum miasta. Nim został piłkarzem, pracował jako dostawca pizzy. Jako 17-latek trafił do piłkarskiej szkółki jednego z najsłynniejszych klubów Argentyny, Club Atlético River Plate, która wykształciła takich zawodników jak Hernán Crespo Pablo Aimar czy Javier Saviola, który wychowywał się razem z D’Alessandro w zespole River. Obaj także zostali włączeni do kadry pierwszego zespołu w 1999 roku. D’Alessandro zadebiutował w Los Millonarios 2000 roku i był to jego jedyny występ w tamtym sezonie w Primera División, kiedy to jego klub został zwycięzcą zarówno fazy Apertura, jak i Clausura. Także w kolejnym sezonie młody Andrés nie dostał wielu szans na grę, a River Plate nie wygrało ani Apertury, ani Clausury. W 2001 roku, po odejściu z zespołu Pabla Aimara, D’Alessandro został typowany na jego następcę i to on zajął jego miejsce na środku pomocy. Zdobył 9 bramek w sezonie i wydatnie przyczynił się do wygrania przez River Plate fazy Clausura, a po zsumowaniu wyników z obu faz to właśnie River została mistrzem Argentyny. Podobnie było w sezonie 2002/2003, River ponownie wygrała drugą fazę mistrzostwo kraju i została mistrzem całego sezonu, a dorobek Andrésa wyniósł 10 bramek.

Latem 2003 roku było jasne, że D’Alessandro już wtedy wyjedzie do silnego europejskiego klubu. O transfer bardzo zabiegał przede wszystkim FC Barcelona, jednak 22-letni D'Alessandro niespodziewanie podpisał kontrakt ze średniakiem Bundesligi, VfL Wolfsburg, który zapłacił za niego 9 milionów euro. W Bundeslidze D'Alessandro zadebiutował 2 sierpnia 2003 w wygranym 3:2 meczu z VfL Bochum, natomiast w trzecim występie w lidze zdobył swojego premierowego gola dla "Wilków" w wygranym 5:1 meczu z Hamburger SV. Jednak pomimo że wiele wniósł do gry Wolfsburga, klub ten nie odnosił wielkich sukcesów i sezon zakończył na 10. miejscu. Rok później VfL poprawił lokatę o jedną pozycję, ale D’Alessandro stracił część sezonu na leczenie kontuzji i zagrał tylko w 19 meczach, w których zdobył 3 bramki. W sezonie 2005/2006 D’Alessandro w Niemczech grał tylko przez rundę jesienną, zaliczając 13 meczów i zdobywając w nich 2 bramki.

W styczniu 2006 D’Alessandro przeniósł się na zasadzie wypożyczenia do broniącego się przed spadkiem z Premier League zespołu Portsmouth FC. Niedługo potem, 2 lutego, zadebiutował w Premiership w meczu z Boltonem (2:2), a 17 kwietnia zdobył pierwszą bramkę na angielskich boiskach (Portsmouth przegrał 1:2 z Charltonem). Ostatecznie Portsmouth utrzymał się w lidze, a menedżer zespołu Harry Redknapp chciał, by D’Alessandro przeszedł do klubu na zasadzie transferu definitywnego. Jednak Andrésem interesowały się silniejsze kluby europejskie, jak choćby Atlético Madryt czy SL Benfica. 17 czerwca było już wiadomo, że D’Alessandro trafi do Realu Saragossa na zasadzie rocznego wypożyczenia, a następnie na zasadzie stałego transferu. W 2008 roku spadł z Saragossą do Segunda División.

Jeszcze w 2008 roku D'Alessandro wrócił do Argentyny i został zawodnikiem San Lorenzo de Almagro, a w połowie roku odszedł do brazylijskiego Sport Club Internacional z miasta Porto Alegre.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1999/00 Club Atlético River Plate Argentyna  Primera División 1 0
2000/01 Club Atlético River Plate Argentyna  Primera División 4 0
2001/02 Club Atlético River Plate Argentyna  Primera División 36 9
2002/03 Club Atlético River Plate Argentyna  Primera División 29 10
2003/04 VfL Wolfsburg Niemcy  Bundesliga 29 3
2004/05 VfL Wolfsburg Niemcy  Bundesliga 19 3
2005/06 VfL Wolfsburg Niemcy  Bundesliga 13 2
2005/06 Portsmouth F.C. Anglia  Premiership 13 1
2006/07 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 36 2
2007/08 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 14 3
2007/08 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 15 2
2008 Sport Club Internacional Brazylia  Campeonato Brasileiro 11 2
2009 Sport Club Internacional Brazylia  Campeonato Brasileiro

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjną karierę D’Alessandro zaczynał na juniorskich szczeblach. W 2001 roku zdobył z reprezentacją Argentyny mistrzostwo świata w kategorii Under-20. Na argentyńskich boiskach Andrés początkowo był rezerwowym, ale z czasem wywalczył miejsce w składzie, a potem walnie przyczynił się do zwycięstwa 3:0 w finale nad Ghaną. W 2004 brał udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Atenach. Był jedną z gwiazd w składzie Argentyńczyków i mocno przyczynił się do wywalczenia przez nich złotego medalu. W pierwszej reprezentacji Argentyny zadebiutował za kadencji Marcelo Bielsy31 stycznia 2003 w wygranym 3:1 meczu z Hondurasem. Jednak na dobre nie wywalczył do tej pory miejsca w składzie i do kadry powoływany jest sporadycznie, np. poprzedni selekcjoner Jose Pekerman nie znalazł dla D’Alessandro miejsca w składzie na Mistrzostwa Świata w Niemczech.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Świata Under-20: 2001
  • Złoty medal Igrzysk Olimpijskich: 2004
  • Mistrzostwo Argentyny: 2002, 2003 (dwukrotnie wygranie fazy Clausura).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]