Andre Berto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Andre Berto
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 7 września 1983
Miami
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 32
Zwycięstwa 29 (22 KO)
Porażki 3
Nieodbyte 0
Dorobek medalowy

Andre Berto (ur. 7 września 1983 w Miami) – amerykański bokser, aktualny mistrz świata federacji IBF oraz były zawodowy mistrz świata organizacji WBC w kategorii półśredniej (do 147 funtów).

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku zdobył brązowy medal w wadze półśredniej na mistrzostwach świata w Bangkoku. Rok później nie zdołał się zakwalifikować do reprezentacji olimpijskiej Stanów Zjednoczonych i na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach reprezentował Haiti, ponieważ z tego kraju pochodzą jego rodzice. W Atenach odpadł już w pierwszej rundzie, przegrywając z Francuzem Xavierem Noëlem. Ogółem jako amator stoczył ponad 200 walk.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowstwo przeszedł w grudniu 2004. Do końca 2006 roku stoczył szesnaście zwycięskich pojedynków. W lutym 2007 pokonał przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie Norberto Bravo, występującego w The Contender. Wcześniej jego rywal dwukrotnie leżał na deskach. Trzy miesiące później, w siódmej rundzie, także przez techniczny nokaut pokonał Martinusa Claya[1]. Kolejną walkę stoczył 27 lipca, a jego rywalem był Cosme Rivera. Berto pokonał Meksykanina jednogłośną decyzją sędziów na punkty, mimo że w szóstej rundzie leżał na deskach (pierwszy raz w karierze)[2]. W ostatnim pojedynku w 2007, 29 września pokonał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie Davida Estradę[3].

9 lutego 2008 pokonał Michela Trabanta, który po zakończeniu szóstej rundy poinformował sędziego, że nie chce kontynuować walki[4]. 21 czerwca, w pojedynku o wakujący tytuł mistrza świata WBC (po rezygnacji Floyda Mayweathera Jr.), pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Miguela Angela Rodrigueza i zdobył pas mistrzowski[5].

27 września 2008, w pierwszej obronie swojego tytułu, pokonał zdecydowanie na punkty Steve'a Forbesa[6]. Także na punkty, ale po bardziej wyrównanej walce, zakończył się jego następny pojedynek, 17 stycznia 2009 z Luizem Collazo[7]. W maju tego samego roku pokonał na punkty Juana Urango, który chcąc walczyć z Berto zmienił kategorię wagową na wyższą[8].

30 stycznia 2010 miał stoczyć walkę z Shane'm Mosleyem, wycofał się jednak z pojedynku, ponieważ podczas trzęsienia ziemi na Haiti w dniu 12 stycznia 2010 ucierpieli członkowie jego rodziny[9]. Na ring powrócił 10 kwietnia 2010, pokonując przez techniczny nokaut w ósmej rundzie Carlosa Quintanę. Część zysku z gali bokserskiej została przeznaczona na ofiary trzęsienia ziemi na Haiti[10]. 27 listopada 2010 Andre berto ponownie bronił pasa WBC, jego przeciwnikiem był Freddy Hernandez. Berto pokonał go przez TKO już w pierwszej rundzie[11]. 16 kwietnia 2011 doznał pierwszej porażki na zawodowych ringach, jego przeciwnikiem był Victor Ortiz, Andre przegrał jednogłośnie na punkty tracąc pas WBC[12]. 3 września 2011 zmierzył się z mistrzem federacji IBF Dejanem Zavecem którego pokonał piątej rundzie gdy lekarz ringowy przerwał walkę z powodu rozcięć twarzy słoweńskiego mistrza[13].

Przypisy

  1. Jeff Bastasini: Andre Berto stops Clay in 7th round (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 22.02.2009].
  2. Mark Vester: Andre Berto Gets Off The Deck To Beat Rivera (ang.). BoxingScene.com. [dostęp 22.02.2009].
  3. Dan Rafael: Berto overcomes fast Estrada start for 11th-round victory (ang.). ESPN.com. [dostęp 22.02.2009].
  4. Phil Santos: Andre Berto stops Michel Trabant; Unbeaten Berto makes Trabant quit on his stool (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 22.02.2009].
  5. Andre Berto knocks out Mikki Rodriguez to capture WBC Welterweight Crown (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 22.02.2009].
  6. Francisco Salazar, Rocco Morales: Mosley stops Mayorga with one second to go; Berto defends, decisions Forbes (ang.). Boxingnews.com. [dostęp 30.09.2008].
  7. Graham Houston: Andre Berto W12 Luiz Collazo (ang.). FightWriter.com. [dostęp 22.02.2009].
  8. Ron Scarfone: Berto and Cintron win convincingly (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 2009-11-10].
  9. Dan Rafael: Door opened for Mosley-Mayweather (ang.). ESPN.com, 20.04.2010. [dostęp 2010-04-22].
  10. Berto stops Quintana (ang.). Fightnews.com, 11.04.2010. [dostęp 2010-04-22].
  11. Mark Vester: Andre Berto Destroys Freddy Hernandez in One Round (ang.). boxingscene.com, 27.11.2010.
  12. Ortiz pokonał Berto i wywalczył pas WBC (pol.). ringpolska.pl, 16.04.2011.
  13. Berto odebrał pas Zaveckowi (pol.). ringpolska.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]