Andre Ward

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Andre Ward
{{{nazwa}}}
Pseudonim S.O.G. (Son Of God)
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1984
San Francisco, Kalifornia
Obywatelstwo Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa super średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 27
Zwycięstwa 27
Przez nokauty 14
Porażki 0
Remisy 0
Nieodbyte 0
Dorobek medalowy

Andre Ward (ur. 23 lutego 1984 w San Francisco) – amerykański bokser, aktualny mistrz świata federacji WBA i WBC oraz zwycięzca turnieju Super Six w wadze super średniej. Jako amator Ward zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich 2004 w kategorii do 81 kilogramów (półciężka).

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Ward zaczął boksować w 1994 roku, mając dziesięć lat. Jako amator zwyciężył sto dziesięć ze stu piętnastu walk. W ostatnich sześciu latach swojej amatorskiej kariery (1998 - 2004) nie przegrał ani jednego pojedynku. W 2001 roku został amatorskim mistrzem Stanów Zjednoczonych kategorii średniej. W 2002 zdobył krajowe mistrzostwo do lat 19. Rok później został mistrzem Stanów Zjednoczonych w kategorii półciężkiej.

Na Igrzyskach Olimpijskich 2004 pokonał kolejno: Clemente Russo (17-9), Jewgienija Makarenkę (23-16), Utkirbeka Haydarova (17-5), a w finale Mahamieda Aryphadżyjeu (20-13), dzięki czemu zdobył olimpijskie złoto.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ward rozpoczął swoją zawodową karierę od zwycięstwa nad niepokonanym w dwóch pojedynkach, Chrisem Moliną. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Andre przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. W kolejnej walce Ward zmierzył się z Kenny Kostem, który legitymował się wówczas bilansem 8-0. Mistrz olimpijski wygrał ze swoim przeciwnikiem, jednogłośną decyzją sędziów punktowych.

Po tych pojedynkach, Ward stoczył jeszcze 18 zwycięskich walk, aż 21 listopada 2009 roku, zmierzył się z posiadaczem tytułu mistrza świata WBA - Mikkelem Kesslerem. Był to pierwszy pojedynek obu pięściarzy w ramach turnieju Super Six. Walka została przerwana w jedenastej rundzie, ze względu na rozcięcie pod lewym okiem Kesslera. Zwycięzcą pojedynku ogłoszono Andre Warda, który był lepszy na kartach punktowych wszystkich sędziów (97-93, 98-92, 98-92).

W drugiej walce rozgrywanej w ramach turnieju Super Six, Ward zmierzył się z Allanem Greenem. Pojedynek ten został rozegrany 19 czerwca 2010 roku. Była to pierwsza obrona tytułu WBA w wykonaniu mistrza olimpijskiego z 2004 roku. Ward wygrał walkę jednogłośnie na punkty po zwycięstwie we wszystkich rundach pojedynku (120-108, 120-108, 120-108).

Druga obrona tytułu mistrzowskiego miała miejsce 27 listopada 2010 roku. Przeciwnikiem Warda w tej walce był Sakio Bika. Pojedynek zakończył się wyraźnym zwycięstwem Amerykanina, na punkty (120-108, 118-110, 118-110).

W półfinale turnieju Super Six, Andre Ward zmierzył się z Arthurem Abrahamem. Pojedynek odbył się 14 maja 2011 roku. "S.O.G." pokonał Abrahama wysoko na punkty (120-108, 118-110, 118-111).

Finał turnieju Super Six odbył się 17 grudnia 2011 roku w Atlantic City. Ward zmierzył się w nim z posiadaczem tytułu mistrza świata WBC kategorii super średniej - Carlem Frochem. Stawką pojedynku był także pas mistrzowski magazynu The Ring. Amerykanin wygrał pojedynek jednogłośnie na punkty (118-110, 115-113, 115-113) i został zwycięzcą turnieju Super Six.

8 września 2012 roku, Andre Ward w obronie tytułów mistrza świata stoczył pojedynek z posiadaczem pasów WBC i The Ring wyższej kategorii wagowej (półciężkiej), Chadem Dawsonem. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Warda przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie.

Lista walk zawodowych[edytuj | edytuj kod]

Andre Ward stoczył w swojej karierze 27 walk zawodowych. Zwycięstw: 27 (KO – nokautów: 14, walk zakończonych na punkty: 13). Przegranych: 0 (KO – nokautów: 0, walk zakończonych na punkty: 0). Remisów: 0'

Rezultat Bilans Przeciwnik Typ Runda, czas Data Miejsce Uwagi
Zwycięstwo 27-0 Dominikana Edwin Rodríguez UD 12 16 listopada 2013 Stany Zjednoczone Oakland, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 26-0 Stany Zjednoczone Chad Dawson TKO 10 (12), 2:45 8 września 2012 Stany Zjednoczone Oakland, Kalifornia, USA Obronił tytuły mistrza świata WBA, WBC i The Ring wagi super średniej.
Zwycięstwo 25-0 Wielka Brytania Carl Froch UD 12 17 grudnia 2011 Stany Zjednoczone Atlantic City, New Jersey, USA Obronił tytuł mistrza świata WBA, zdobył tytuły WBC i The Ring wagi super średniej.
Zwycięstwo 24-0 Niemcy Arthur Abraham UD 12 14 maja 2011 Stany Zjednoczone Carson, Kalifornia, USA Obronił tytuł mistrza świata WBA wagi super średniej.
Zwycięstwo 23-0 Kamerun Sakio Bika UD 12 27 listopada 2010 Stany Zjednoczone Oakland, Kalifornia, USA Obronił tytuł mistrza świata WBA wagi super średniej.
Zwycięstwo 22-0 Stany Zjednoczone Allan Green UD 12 19 czerwca 2010 Stany Zjednoczone Oakland, Kalifornia, USA Obronił tytuł mistrza świata WBA wagi super średniej.
Zwycięstwo 21-0 Dania Mikkel Kessler TD 11 (12), 1:42 21 listopada 2009 Stany Zjednoczone Oakland, Kalifornia, USA Zdobył tytuł mistrza świata WBA wagi super średniej.
Zwycięstwo 20-0 Stany Zjednoczone Shelby Pudwill TKO 3 (10), 2:16 12 września 2009 Stany Zjednoczone Temecula, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 19-0 Kolumbia Edison Miranda UD 12 16 maja 2009 Stany Zjednoczone Oakland, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 18-0 Stany Zjednoczone Henry Buchanan UD 12 6 lutego 2009 Stany Zjednoczone Lemoore, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 17-0 Meksyk Esteban Camou TKO 3 (10), 2:46 13 grudnia 2008 Stany Zjednoczone Cabazon, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 16-0 Stany Zjednoczone Jerson Ravelo TKO 8 (12), 2:37 20 czerwca 2008 Kajmany (wyspy) George Town, Kajmany
Zwycięstwo 15-0 Stany Zjednoczone Rubin Williams TKO 7 (10), 2:51 20 marca 2008 Stany Zjednoczone San Jose, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 14-0 Stany Zjednoczone Roger Cantrell TKO 5 (10), 1:56 16 listopada 2007 Saint Lucia Gros Islet, Saint Lucia
Zwycięstwo 13-0 Stany Zjednoczone Francisco Diaz TKO 3 (8), 2:59 14 lipca 2007 Stany Zjednoczone Carson, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 12-0 Stany Zjednoczone Dhafir Smith TKO 6 (8), 2:47 17 maja 2007 Stany Zjednoczone Lemoore, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 11-0 Haiti Julio Jean TKO 3 (8), 2:04 29 marca 2007 Stany Zjednoczone San Jose, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 10-0 Stany Zjednoczone Derrick Findley UD 6 16 listopada 2006 Stany Zjednoczone San Jose, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 9-0 Stany Zjednoczone Andy Kolle RTD 6 (8), 3:00 29 kwietnia 2006 Stany Zjednoczone Mashantucket, Connecticut, USA
Zwycięstwo 8-0 Stany Zjednoczone Kendall Gould UD 6 23 lutego 2006 Stany Zjednoczone Lemoore, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 7-0 Stany Zjednoczone Darnell Boone UD 6 19 listopada 2005 Stany Zjednoczone Portland, Oregon, USA
Zwycięstwo 6-0 Stany Zjednoczone Glenn LaPlante KO 1 (6), 2:59 1 października 2005 Stany Zjednoczone Tampa, Floryda, USA
Zwycięstwo 5-0 Stany Zjednoczone Christopher Holt RTD 3 (6), 3:00 18 sierpnia 2005 Stany Zjednoczone San Jose, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 4-0 Stany Zjednoczone Ben Aragon TKO 3 (6), 0:59 18 czerwca 2005 Stany Zjednoczone Memphis, Tennessee, USA
Zwycięstwo 3-0 Stany Zjednoczone Roy Ashworth DQ 3 (6), 2:56 7 kwietnia 2005 Stany Zjednoczone Temecula, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 2-0 Stany Zjednoczone Kenny Kost UD 6 10 lutego 2005 Stany Zjednoczone Lemoore, Kalifornia, USA
Zwycięstwo 1-0 Stany Zjednoczone Chris Molina TKO 2 (4), 0:40 18 grudnia 2004 Stany Zjednoczone Los Angeles, Kalifornia, USA

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]