Andrea Sacchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlo Maratta, Andrea Sacchi (1650-55)
Andrea Sacchi, Trzy Magdaleny (1634)

Andrea Sacchi (ur. przed 30 listopada 1599 w Nettuno, zm. 21 czerwca 1661 w Rzymie) – włoski malarz okresu baroku, przedstawiciel nurtu klasycyzującego.

Był uczniem Francesca Albaniego. Wzorował się na stylu Guida Reniego i Annibale Carracciego. Przyjaźnił się z Nicolasem Poussinem. Wraz z Pietrem da Cortona pracował przy dekoracji Palazzo Barberini w Rzymie. Wykonał też mozaiki w pendentywach kopuły Bazyliki św. Piotra. Był również architektem (kaplica św. Katarzyny ze Sieny w zakrystii kościoła Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy). Jego uczniem był m.in. Carlo Maratta.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Cud św. Bonawentury (1632-36), Santa Maria della Concezione, Rzym
  • Hagar i Izmael na pustyni (ok. 1630), National Gallery of Wales, Cardiff
  • Marcantonio koronowany przez Appola (1641), Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Odpoczynek podczas ucieczki do Egiptu, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Pijaństwo Noego (1639-45), Gemaldegalerie, Berlin
  • Śmierć św. Anny (1648-49), San Carlo ai Catinari, Rzym
  • Św. Antoni wskrzesza zmarłego (1632-36), Santa Maria della Concezione, Rzym
  • Wizja św. Romualda (ok. 1631), Muzea Watykańskie
  • Wnętrze kościoła Santa Maria in Vallicella w czasie uroczystości kanonizacyjnych św. Filipa Nereusza (ok. 1622), Muzea Watykańskie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]