Andrea Seculin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrea Seculin
Andrea Seculin.jpg
Imię i nazwisko Andrea Seculin
Data i miejsce
urodzenia
14 lipca 1990
Gorycja,  Włochy
Pozycja bramkarz
Wzrost 185 cm
Masa ciała 78 kg
Informacje klubowe
Obecny klub ACF Fiorentina
Numer 90
Kariera juniorska
2000–2007
2007
AS Pro Romans
Südtirol–Alto Adige
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2007–2008
2008–
2011–
Südtirol–Alto Adige
ACF Fiorentina
Juve Stabia (wyp.)
0 (0)
0 (0)
2 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2009–
2009–
 Włochy U-20
 Włochy U-21
1 (0)
4 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 września 2011.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13 marca 2010.

Andrea Seculin (ur. 14 lipca 1990 roku w Gorycji) – włoski piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Od 2011 roku gra w Juve Stabia, dokąd jest wypożyczony z Fiorentiny.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W wieku 10 lat Seculin rozpoczął treningi w klubie AS Pro Romans. Występował w nim do 2007 roku, kiedy to wyjechał do Niemiec i został graczem drużyny Südtirol–Alto Adige. Po roku włoski zawodnik powrócił jednak do kraju. Podpisał kontrakt z Fiorentiną i został podstawowym bramkarzem zespołu występującego w mistrzostwach kraju do lat 20. Na sezon 2009/2010 Seculin został włączony do występującej w Serie A seniorskiej kadry Fiorentiny, gdzie został trzecim bramkarzem. Od początku rozgrywek podstawowym golkiperem włoskiego klubu był Francuz Sébastien Frey, a jego zmiennikiem Serb Vlada Avramov.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Seculin ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch. W 2008 roku otrzymał 4 powołania do zespołu Under–21, ale zadebiutował w nim dopiero 25 marca 2009 roku w zremisowanym 2:2 meczu z Austrią. Miesiąc później Seculin wystąpił w przegranym 0:5 pojedynku reprezentacji do lat 20 z Niemcami. W 2009 roku piłkarz Fiorentiny wziął udział w mistrzostwach Europy juniorów, na których Włosi dotarli do półfinału. Na turnieju Seculin razem z Salvatore Sirigu był rezerwowym dla Andrei Consigliego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]