Andrea Solario

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Amboise

Andrea di Bartolo Solari - SOLARIO (ur. w 1465 r., zm. 8 sierpnia 1524 r.) - włoski artysta renesansowy, leonardianin, identyfikowany z Giacomem Caprottim, którego Leonardo da Vinci określał mianem Salaino.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego nauczycielem był jego brat Cristoforo Solari, architekt i rzeźbiarz a następnie Giovanniego Bellini. Miał własny warsztat, współpracował także ze swoimi czterema braćmi. W 1490 wyjechał z Cristoforem do Wenecji, gdzie silny wpływ na niego wywarł Antonello da Messina, o czym świadczy obraz z 1492 roku zatytułowany Mężczyzna z różowej cerze, który ukazuje zastosowanie rzeźbiarskiej koncepcji formy propagowanej przez Antonella. Kolejną pracą artysty jest dzieło Madonna z Dzieciątkiem św. Józefem i Hieronimem, zamówiony dla kościoła św. Piotra męczennika w Murano. Sposób przedstawienia Madonny sugeruje silne wpływy twórczości Leonarda da Vinci. Po 1495 artysta wrócił do Mediolanu i zyskał tam wysoką pozycję jako miejscowy malarz. Na początku 1507 roku został zaproszony do Francji przez kardynała George d'Amboise. Andrea wykonał tam m.in. serię portretów rodziny d'Amboise. We Francji mieszkał do 1509 roku. Następnie prawdopodobnie odwiedził Flandry, co być może wpłynęło na charakter jego późniejszych prac, tj.: Lot do Egiptu z 1515 r. Po powrocie do Mediolanu we wrześniu 1509 roku pracował dla Karola II Amboise. W tym czasie wyjechał na krótko do Rzymu.

Stworzył ok. 50 obrazów i 20 rysunków. Był jednym z najważniejszych naśladowców Leonarda da Vinci. Główne dzieła: portrety i obrazy religijne: „Ecce homo”, „Odpoczynek w drodze do Egiptu” (Mediolan), „Madonna z zieloną poduszką”, „Misa z głową św. Jana” (Paryż), „Salome” (Oldenburg).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ang.) Andrea Solari, dostępny w World Wide Web: [1].
  • Nicholl Ch., Leonardo da Vinci, Lot wyobraźni, Wyd. W.A.B., Warszawa 2006, ISBN 83-7414-220-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg