Andreas Widhölzl

Andreas Widhölzl
Data urodzenia	14 października 1976
Miejsce urodzenia	St. Johann in Tirol, Austria
Wzrost	180 cm
Waga	62 kg
Przydomek	Swider
Klub	SC Fieberbrunn
Pierwszy skok	1986
Debiut w PŚ	3 stycznia 1993, Innsbruck (24. miejsce)
1-sze punkty	10 grudnia 1994, Planica (24. miejsce)
1-sze podium	17 lutego 1996, Iron Mountain (2. miejsce)
1-sze zwycięstwo	9 marca 1997, Lahti
Rekord życiowy	231 m, Planica (20 marca 2005)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto	2006 Turyn	Skocznia K-120 drużynowo
Brąz	1998 Nagano	Skocznia K-90 indywidualnie
Brąz	1998 Nagano	Skocznia K-120 drużynowo
Mistrzostwa świata
Złoto	2005 Oberstdorf	Skocznia K-90 drużynowo
Złoto	2005 Oberstdorf	Skocznia K-120 drużynowo
Brąz	1999 Ramsau	Skocznia K-120 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro	1993 Harrachov	Indywidualnie
Srebro	1993 Harrachov	Drużynowo
Brąz	1994 Breitenwang	Drużynowo
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro	2000 Vikersund	Indywidualnie
Srebro	2006 Tauplitz	Indywidualnie
Brąz	2004 Planica	Drużynowo
Puchar świata w skokach
2. miejsce		1999/2000
3. miejsce		1997/1998
3. miejsce		2002/2003
Puchar Świata w lotach narciarskich
Mała Kryształowa Kula		2004/2005
3. miejsce		1997/1998
Turniej Czterech Skoczni
1. miejsce		1999/2000
Turniej Nordycki
1. miejsce		1998
3. miejsce		1997
Letnie Grand Prix
1. miejsce		2002
Puchar KOP
1. miejsce		2004/2005

Andreas Widhölzl (ur. 14 października 1976 r. w St. Johann in Tirol) – austriacki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata seniorów i juniorów, trzykrotny medalista mistrzostw świata w lotach, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, Turnieju Nordyckiego i Letniego Grand Prix w skokach oraz zdobywca Pucharu KOP.

Kariera

Swoją karierę Andreas Widhölzl rozpoczął w wieku 10 lat w klubie SC Fieberbrunn, którego barwy reprezentował do końca kariery. W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1992/1993 zajmując 24. miejsce w konkursie w Innsbrucku 3 stycznia 1993 roku. Trzy dni później, w Bischofshofen zajął 28. miejsce i jako, że w tych startach nie wywalczył punktów Pucharu Świata (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata) to nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W marcu 1993 roku wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Harrachovie zdobywając srebrne medale zarówno w konkursie indywidualnym jak i drużynowym. W sezonie 1993/1994 ani razu nie pojawił się w konkursach Pucharu Świata, wystąpił jednak na Mistrzostwach Świata Juniorów w Breitenwang, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył tym razem brązowy medal w konkursie drużynowym.

Pierwsze punkty zawodów pucharowych Andreas wywalczył na początku sezonu 1994/1995, 10 grudnia 1994 roku w słoweńskiej Planicy, gdzie zajął 24. miejsce. W większości swoich startów w tym sezonie punktował, dwukrotnie plasując się w czołowej dziesiątce, na podium jednak nie stanął. Jego najlepszym indywidualnym wynikiem tergo sezonu było siódme miejsce w japońskim Sapporo 21 stycznia 1995 roku. W marcu 1995 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata w Thunder Bay, gdzie indywidualnie zajął 26. miejsce na normalnej skoczni oraz 44. miejsce na dużej. Wystąpił także w konkursie drużynowym na dużej skoczni, gdzie był najsłabszym ogniwem reprezentacji Austrii. Jego skoki na kolejno 87,0 m i 93,5 w dużym stopniu przyczyniły się do tego, że Austriacy zajęli zaledwie szóste miejsce. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 26. miejsce.

Pierwszy raz na podium stanął w drugiej połowie sezonu 1995/1996, 17 lutego 1996 roku w amerykańskim Iron Mountain, gdzie zajął drugie miejsce, ustępując tylko Niemcowi Jensowi Weißflogowi. Parę dni wcześniej zajął 11. miejsce na Mistrzostwach Świata w Lotach w Tauplitz. Drugie miejsce w Iron Mountain było jego jedynym podium w tym sezonie, ale oprócz tego startu jeszcze pięciokrotnie wskakiwał do czołowej dziesiątki, co pozwoliło mu zająć dwudzieste miejsce w klasyfikacji generalnej. Kolejny sezon przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, miało to miejsce 9 marca 1997 roku w fińskim Lahti. Widhölzl zajął wtedy trzecie miejsce w pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego, za Japończykiem Kazuyoshim Funakim i Norwegiem Kristianem Brendenem. W klasyfikacji generalnej był tym razem piętnasty. W lutym 1997 roku Austriak wziął udział w Mistrzostwach Świata w Trondheim, gdzie indywidualnie na normalnym obiekcie zajął wysokie dziewiąte miejsce, jednak na dużej skoczni uplasował się dopiero na 31. pozycji. W konkursie drużynowym Austriacy z Widhölzlem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Niemiec o 4,5 punktu i zajęli ostatecznie czwarte miejsce.

Przełom w karierze Andreasa nastąpił w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Siedmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa. Dobre wyniki zaowocowały także trzecim miejscem w klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata w lotach. Po tym jak zajął 10. miejsce w Oberstdorfie, 21. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, 16. miejsce w Innsbrucku i piąte w Bischofshofen uplasował się na siódmej pozycji w klasyfikacji końcowej 46. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Ponadto zwyciężył w drugiej edycji Turnieju Nordyckiego, mimo iż nie wygrał żadnego z konkursów. Pod koniec stycznia 1998 roku zajął dziewiąte miejsce na Mistrzostwach Świata w Lotach w Oberstdorfie. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak Igrzyska Olimpijskie w Nagano. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni skoki na odległość 88,0 m i 90,5 dały mu brązowy medal, za Finem Janim Soininenem i Kazuyoshim Funakim, do którego stracił zaledwie 1 punkt. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni Andreas znajdował się na prowadzeniu z odległością 131,0 m. Miał kilka punktów przewagi nad drugim Takanobu Okabe, trzeci był Soininen, a na czwartym miejscu znajdował się Funaki ze stratą 9 punktów do Widhölzla. Druga seria skoków wszystko zmieniła. Austriak uzyskał 120,5 m i został wyprzedzony kolejno przez reprezentanta gospodarzy Masahiko Haradę, Soininena i Funakiego. Zajął więc ostatecznie czwarte miejsce, tracąc do Harady (który oddał najdłuższy skok konkursu - 136,0 m) zaledwie 0,1 punktu. W konkursie drużynowym Austriacy prowadzili po pierwszej serii skoków. Nie zdołali jednak utrzymać prowadzenia, tracąc je na rzecz Japończyków, a następnie dali się wyprzedzić także Niemcom. Ostatecznie Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher i Andreas Widhölzl odebrali brązowe medale za konkurs drużynowy. W obu kolejkach skoków Andreas był najlepszym zawodnikiem ekipy austriackiej.

Dobra postawa w środku sezonu 1998/1999, między innymi pięć miejsc na podium, dała mu siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. Odniósł dwa zwycięstwa, w tym 6 stycznia 1999 roku w Bischofshofen. Szansę na dobre miejsce w 47. Turnieju Czterech Skoczni stracił jednak już wcześniej 1 stycznia 1999 roku w Ga-Pa zajmując zaledwie 32. miejsce. W Oberstdorfie był czwarty, a w Innsbrucku piętnasty i to właśnie 15. miejsce zajął w klasyfikacji końcowej. Podczas Mistrzostw Świata w Ramsau w lutym 1999 roku indywidualnie zaprezentował się słabiej niż na Igrzyskach w Nagano. Na dużej skoczni zajął 12. miejsce, a na normalnym obiekcie był dziewiąty. W konkursie drużynowym Austriacy w tym samym olimpijskim składzie ponownie zajęli trzecie miejsce.

W lecie 1999 roku Andreas zajął piąte miejsce w klasyfikacji szóstej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1999/2000, w którym zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, ulegając tylko Niemcowi Martinowi Schmittowi. Austriak aż czternastokrotnie stawał na podium, przy czym siedem razy zwyciężał. Po tym jak zajął trzecie miejsce w Oberstdorfie, a w Ga-Pa, Innsbrucku i Bischofshofen był najlepszy zwyciężył w klasyfikacji końcowej 48. Turnieju Czterech Skoczni. Wygrał ponadto oba konkursy rozgrywane we włoskim Predazzo 4 i 5 grudnia 1999 roku oraz w niemieckim Willingen w dniach 5 i 6 lutego 2000 roku. Zaledwie parę dni później został wicemistrzem świata w lotach, ustępując tylko Niemcowi Svenowi Hannawaldowi podczas Mistrzostw Świata w Lotach w Vikersund. W sezonie 1999/2000 PŚ w lotach zajął piąte miejsce.

Trochę słabsze wyniki notował w sezonie 2000/2001. Rywalizację zaczął od zajęcia trzeciego miejsca w Kuopio 24 listopada 2000 roku. Później jednak skakał w kratkę, jeszcze tylko dwukrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu. W klasyfikacji generalnej zajął dwunaste miejsce. Nie wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lahti w 2001 roku. W pierwszych szesnastu startach sezonu 2001/2002 zajmował czołowe pozycje, tylko trzy razy nie znalazł się w czołowej dziesiątce. To właśnie w pierwszej części sezonu sześciokrotnie stanął na podium, z czego dwa razy wygrał. Dobra passa Widhölzla trwała aż do Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City w lutym 2002 roku. Jednak na samych igrzyskach Austriacy zawiedli. Andreas indywidualnie plasował się w trzeciej dziesiątce, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce. Miesiąc po igrzyskach był siódmy na Mistrzostwach Świata w lotach w Harrachovie. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął ostatecznie czwarte miejsce.

W lecie 2002 roku zwyciężył w klasyfikacji generalnej dziewiątej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Zimowy sezon 2002/2003 był jednym z najlepszych w karierze Austriaka. W klasyfikacji generalnej zajął trzecie miejsce, za Adamem Małyszem i Svenem Hannawaldem. Pięciokrotnie stawał na podium, w tym cztery razy był drugi i raz zwyciężył - 30 listopada 2002 roku w Kuopio. Na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme w 2003 roku wystartował tylko w konkursach na dużej skoczni. Indywidualnie zajął 11. miejsce, a w konkursie drużynowym Austriacy z Widhölzlem w składzie zajęli piąte miejsce. W kolejnym sezonie wystartował tylko w niecałej połowie konkursów indywidualnych, na podium stając zaledwie raz - 14 grudnia 2003 roku w niemieckim Titisee-Neustadt, był drugi za Tamim Kiuru z Finlandii. Podczas Mistrzostw Świata w lotach w Planicy w 2004 roku zajął szesnaste miejsce indywidualnie, a razem z Andreasem Goldbergerem, Wolfgangiem Loitzlem i Thomasem Morgensternem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W klasyfikacji generalnej dało mu to 29. miejsce.

Sezon 2004/2005 Andreas zaczął od zajęcia dziewiątego miejsca w Kuusamo. W większości kolejnych startów plasował się w czołowej dziesiątce, tylko raz nie zdobył punktów. Sześciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym 15 stycznia 2005 roku w Tauplitz swoje ostatnie zwycięstwo w karierze. Dobre występy na skoczniach mamucich pozwoliły mu zająć pierwsze miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 2004/2005 Pucharu Świata w lotach. W lutym 2005 roku wystartował we wszystkich czterech konkursach Mistrzostw Świata w Oberstdorfie. W konkursach indywidualnych Widhölzl zajął 25. miejsce na normalnej skoczni oraz 17. miejsce na dużej. Natomiast w obu konkursach drużynowych wspólnie z Andreasem Koflerem, Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem zdobył złote medale. Ponadto w tym sezonie zdobył także Puchar KOP. Sezon zakończył zajęciem trzeciego miejsca 20 marca 2005 roku w Planicy, plasując się za dwoma Norwegami: Bjørnem Einarem Romørenem i Roarem Ljøkelsøyem. Było to ostatnie podium w jego karierze. W pierwszej serii tego konkursu Andreas ustanowił swój rekord życiowy uzyskując 231 m. Parę dni wcześniej, 16 marca 2005 roku, w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Planicy uzyskał 234,5 m jednak nie ustał tego skoku. W klasyfikacji generalnej tego sezonu był ósmy.

W sezonie 2005/2006 nie zdołał wskoczyć na podium, jednak wielokrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów. Zaowocowało to zajęciem dziesiątego miejsca w klasyfikacji generalnej. W styczniu 2006 roku zdobył indywidualnie srebrny medal na Mistrzostwach Świata w lotach w Tauplitz, wyprzedził go tylko Roar Ljøkelsøy. W konkursie drużynowym Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Niemcami i zajęli czwarte miejsce. Miesiąc później wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie, gdzie indywidualnie na normalnej skoczni był siedemnasty, a na dużej zajął 21. miejsce. W konkursie drużynowym Austriacy prowadzili już po pierwszej serii i prowadzenia tego nie oddali już do końca. Był to ostatni medal w karierze Andreasa.

Ostatnim sezonem Widhölzla w Pucharze Świata był sezon 2006/2007. Uzyskiwał jednak słabe wyniki, największym osiągnięciem Austriaka było szóste miejsce wywalczone 13 stycznia 2007 roku w Vikersund. W klasyfikacji generalnej zajął 33. miejsce. Ostatnim konkursem Pucharu Świata, w którym wziął udział były zawody w lotach w Planicy, gdzie zajął 21. miejsce. W sezonie 2007/2008 startował tylko w Pucharze Kontynentalnym, gdzie jego najlepszym wynikiem było 10. miejsce w Iron Mountain 16 lutego 2000 roku. Karierę oficjalnie zakończył 15 marca 2008 roku w Planicy. W przerwie konkursu drużynowego Pucharu Świata około godziny 11:20 polskiego czasu oddał specjalny skok z tej okazji na odległość 213,5 metra.

Andreas Widhölzl jest także trzykrotnym mistrzem Austrii: z 2001 roku na dużej i normalnej skoczni oraz z 2002 roku na normalnej skoczni. Ponadto zdobył srebrny medal na dużej skoczni w 2006 roku, a dwa lata wcześniej był trzeci.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
3.	11 lutego	1998	Nagano	Skocznia normalna indywidualnie	232.4 pkt	-2.0 pkt	Jani Soininen
4.	15 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża indywidualnie	258.2 pkt	-14.1 pkt	Kazuyoshi Funaki
3.	16 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża drużynowo	881.5 pkt	-51.5 pkt	Japonia
24.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	184.3 pkt	-38.5 pkt	Simon Ammann
21.	13 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża indywidualnie	222.6 pkt	-58.8 pkt	Simon Ammann
4.	14 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża drużynowo	927.1 pkt	-47.3 pkt	Niemcy
17.	12 lutego	2006	Turyn	Skocznia normalna indywidualnie	244.0 pkt	-22.5 pkt	Lars Bystøl
21.	18 lutego	2006	Turyn	Skocznia duża indywidualnie	210.1 pkt	-66.8 pkt	Thomas Morgenstern
1.	20 lutego	2006	Turyn	Skocznia duża drużynowo	984.0 pkt	-	-

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata
26.	12 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia normalna indywidualnie	188.0 pkt	-78.0 pkt	Takanobu Okabe
6.	16 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża drużynowo	729.0 pkt	-160.0 pkt	Finlandia
44.	18 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża indywidualnie	31.5 pkt	-241.1 pkt	Tommy Ingebrigtsen
9.	22 lutego	1997	Trondheim	Skocznia normalna indywidualnie	252.0 pkt	-11.5 pkt	Janne Ahonen
4.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo	840.9 pkt	-114.4 pkt	Finlandia
31.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	88.0 pkt	-164.1 pkt	Masahiko Harada
12.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	210.8 pkt	-52.6 pkt	Martin Schmitt
3.	23 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża drużynowo	905.5 pkt	-83.4 pkt	Niemcy
9.	26 lutego	1999	Ramsau	Skocznia normalna indywidualnie	236.0 pkt	-19.0 pkt	Kazuyoshi Funaki
11.	22 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	247.3 pkt	-41.7 pkt	Adam Małysz
5.	23 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	961.8 pkt	-84.8 pkt	Finlandia
25.	19 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia normalna indywidualnie	230.0 pkt	-26.0 pkt	Rok Benkovič
1.	20 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia normalna drużynowo	970.5 pkt	-	-
17.	25 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia duża indywidualnie	258.3 pkt	-54.9 pkt	Janne Ahonen
1.	26 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia duża drużynowo	1137.3 pkt	-	-

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
11.	11 lutego	1996	Tauplitz	Loty indywidualnie	652.5 pkt	-85.6 pkt	Andreas Goldberger
9.	25 stycznia	1998	Oberstdorf	Loty indywidualnie	685.2 pkt	-91.2 pkt	Kazuyoshi Funaki
2.	13 lutego	2000	Vikersund	Loty indywidualnie	522.6 pkt	-14.2 pkt	Sven Hannawald
7.	10 marca	2002	Harrachov	Loty indywidualnie	329.4 pkt	-66.9 pkt	Sven Hannawald
16.	22 lutego	2004	Planica	Loty indywidualnie	709.1 pkt	-123.0 pkt	Roar Ljøkelsøy
3.	22 lutego	2004	Planica	Loty drużynowo	1620.8 pkt	-91.0 pkt	Norwegia
3.	14 stycznia	2006	Tauplitz	Loty indywidualnie	762.4 pkt	-25.6 pkt	Roar Ljøkelsøy
4.	15 stycznia	2006	Tauplitz	Loty drużynowo	1290.6 pkt	-207.3 pkt	Norwegia

Mistrzostwa Świata Juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
2.	2 marca	1993	Harrachov	Skocznia normalna indywidualnie	?	?	Janne Ahonen
2.	3 marca	1993	Harrachov	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Finlandia
3.	27 stycznia	1994	Breitenwang	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Finlandia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1992/1993: -
• sezon 1994/1995: 26.
• sezon 1995/1996: 20.
• sezon 1996/1997: 15.
• sezon 1997/1998: 3.
• sezon 1998/1999: 7.
• sezon 1999/2000: 2.
• sezon 2000/2001: 12.
• sezon 2001/2002: 4.
• sezon 2002/2003: 3.
• sezon 2003/2004: 29.
• sezon 2004/2005: 8.
• sezon 2005/2006: 10.
• sezon 2006/2007: 33.

Miejsca na podium

Sezon PŚ	1. miejsce	2. miejsce	3. miejsce	razem
1995/1996	-	1	-	1
1996/1997	1	-	-	1
1997/1998	4	2	1	7
1998/1999	2	2	1	5
1999/2000	7	3	4	14
2000/2001	-	-	3	3
2001/2002	2	2	2	6
2002/2003	1	4	-	5
2003/2004	-	1	-	1
2004/2005	1	2	3	6
suma	18	17	14	49

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	17 lutego 1996	Iron Mountain	Pine Mountain	239.3 pkt	2.	-10.3 pkt	Jens Weißflog
2.	9 marca 1997	Lahti	Salpausselkä	117.9 pkt	1.	-	-
3.	6 grudnia 1997	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-90	236.5 pkt	3.	-9.5 pkt	Jani Soininen
4.	20 grudnia 1997	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	217.2 pkt	1.	-	-
5.	5 lutego 1998	Sapporo	Ōkurayama	283.8 pkt	1.	-	-
6.	28 lutego 1998	Vikersund	Vikersundbakken	189.0 pkt	1.	-	-
7.	4 marca 1998	Kuopio	Puijo	255.2 pkt	1.	-	-
8.	7 marca 1998	Lahti	Salpausselkä	258.3 pkt	2.	-1.4 pkt	Janne Ahonen
9.	11 marca 1998	Falun	Lugnet	258.9 pkt	2.	-3.4 pkt	Primož Peterka
10.	12 grudnia 1998	Oberhof	Hans-Renner-Schanze	130.5 pkt	1.	-	-
11.	20 grudnia 1998	Harrachov	Čerťák K-120	242.4 pkt	3.	-10.1 pkt	Janne Ahonen
12.	6 stycznia 1999	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	263.3 pkt	1.	-	-
13.	10 stycznia 1999	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	262.8 pkt	2.	-10.3 pkt	Kazuyoshi Funaki
14.	31 stycznia 1999	Willingen	Mühlenkopfschanze	257.0 pkt	2.	-4.5 pkt	Noriaki Kasai
15.	4 grudnia 1999	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	253.9 pkt	1.	-	-
16.	5 grudnia 1999	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	242.3 pkt	1.	-	-
17.	12 grudnia 1999	Villach	Alpenarena	234.5 pkt	3.	-16.5 pkt	Janne Ahonen
18.	19 grudnia 1999	Zakopane	Wielka Krokiew	253.4 pkt	3.	-15.3 pkt	Martin Schmitt
19.	29 grudnia 1999	Oberstdorf	Schattenbergschanze	227.5 pkt	3.	-15.5 pkt	Martin Schmitt
20.	1 stycznia 2000	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	241.7 pkt	1.	-	-
21.	3 stycznia 2000	Innsbruck	Bergisel	246.7 pkt	1.	-	-
22.	6 stycznia 2000	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	271.9 pkt	1.	-	-
23.	3 stycznia 2000	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	243.0 pkt	3.	-15.1 pkt	Martin Schmitt
24.	26 stycznia 2000	Hakuba	Skocznia Olimpijska	250.6 pkt	2.	-0.5 pkt	Jani Soininen
25.	5 lutego 2000	Willingen	Mühlenkopfschanze	259.6 pkt	1.	-	-
26.	6 lutego 2000	Willingen	Mühlenkopfschanze	248.7 pkt	1.	-	-
27.	19 lutego 2000	Tauplitz	Kulm	192.0 pkt	2.	-0.6 pkt	Sven Hannawald
28.	27 lutego 2000	Iron Mountain	Pine Mountain	131.0 pkt	2.	-0.2 pkt	Martin Schmitt
29.	24 listopada 2000	Kuopio	Puijo	213.8 pkt	3.	-30.4 pkt	Martin Schmitt
30.	6 stycznia 2001	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	242.6 pkt	3.	-32.2 pkt	Adam Małysz
31.	24 stycznia 2001	Hakuba	Skocznia Olimpijska	242.9 pkt	3.	-24.9 pkt	Martin Schmitt
32.	21 grudnia 2001	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	266.3 pkt	2.	-6.5 pkt	Adam Małysz
33.	22 grudnia 2001	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	260.1 pkt	3.	-22.0 pkt	Adam Małysz
34.	1 stycznia 2002	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	262.8 pkt	2.	-1.7 pkt	Sven Hannawald
35.	19 stycznia 2002	Zakopane	Wielka Krokiew	249.8 pkt	3.	-9.8 pkt	Matti Hautamäki
36.	24 stycznia 2002	Hakuba	Skocznia Olimpijska	272.8 pkt	1.	-	-
37.	26 stycznia 2002	Sapporo	Ōkurayama	259.9 pkt	1.	-	-
38.	30 listopada 2002	Kuusamo	Rukatunturi	303.8 pkt	1.	-	-
39.	22 grudnia 2002	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	270.7 pkt	2.	-12.2 pkt	Sven Hannawald
40.	11 stycznia 2003	Liberec	Ještěd	268.3 pkt	2.	-2.7 pkt	Thomas Morgenstern
41.	26 stycznia 2003	Sapporo	Ōkurayama	265.6 pkt	2.	-5.8 pkt	Sigurd Pettersen
42.	8 lutego 2003	Willingen	Mühlenkopfschanze	308.3 pkt	2.	-19.9 pkt	Sven Hannawald
43.	14 grudnia 2003	Titisee-Neustadt	Hochfirstschanze	140.8 pkt	2.	-5.0 pkt	Tami Kiuru
44.	4 grudnia 2004	Trondheim	Granåsen	268.5 pkt	3.	-13.0 pkt	Janne Ahonen
45.	5 grudnia 2004	Trondheim	Granåsen	235.3 pkt	3.	-11.2 pkt	Janne Ahonen
46.	15 stycznia 2005	Tauplitz	Kulm	398.3 pkt	1.	-	-
47.	16 stycznia 2005	Tauplitz	Kulm	400.5 pkt	2.	-11.8 pkt	Adam Małysz
48.	19 marca 2005	Planica	Letalnica	436.5 pkt	2.	-0.1 pkt	Matti Hautamäki
49.	20 marca 2005	Planica	Letalnica	453.1 pkt	3.	-9.9 pkt	Bjørn Einar Romøren

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1992/1993
																	punkty
-	-	-	-	-	-	-	24	28	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
Sezon 1994/1995
																					punkty
24	9	20	32	15	16	28	12	27	7	30	-	47	35	49	52	18	19	-	-	32	169
Sezon 1995/1996
																												punkty
-	-	-	37	31	51	10	15	-	48	27	29	33	14	-	-	5	13	25	6	2	55	20	48	-	-	5	22	322
Sezon 1996/1997
																									punkty
42	31	48	40	-	-	23	18	16	7	11	33	-	-	-	25	20	13	15	1	5	19	5	17	7	401
Sezon 1997/1998
																											punkty
6	16	3	13	4	1	13	10	21	16	5	4	4	28	9	12	1	1	13	1	2	7	2	5	5	24	6	1208
Sezon 1998/1999
																													punkty
29	12	13	12	39	1	7	3	4	32	15	1	7	2	4	4	-	-	5	2	-	8	48	42	-	-	8	48	39	833
Sezon 1999/2000
																										punkty
35	69	1	1	3	4	3	3	1	1	1	3	5	9	14	2	1	1	2	39	2	6	7	14	7	50	1452
Sezon 2000/2001
																					punkty
3	12	29	50	17	14	3	-	-	9	3	4	12	49	14	8	49	30	46	-	-	388
Sezon 2001/2002
																						punkty
5	4	9	48	17	-	-	2	3	6	2	6	12	5	3	4	1	1	28	33	8	11	874
Sezon 2002/2003
																											punkty
5	1	4	4	6	50	6	2	28	9	5	14	2	10	10	8	4	2	6	7	2	6	10	47	49	44	19	1028
Sezon 2003/2004
																							punkty
30	7	39	2	15	26	30	24	18	-	-	51	30	-	-	-	8	45	-	q	q	-	-	192
Sezon 2004/2005
																												punkty
9	5	3	3	14	6	5	30	35	9	6	16	8	1	2	8	5	9	7	-	-	10	-	10	10	5	2	3	999
Sezon 2005/2006
																						punkty
8	9	6	4	4	11	9	6	31	12	9	7	32	-	-	50	13	5	8	4	10	6	594
Sezon 2006/2007
																								punkty
59	20	35	49	q	24	31	23	24	6	-	34	26	-	-	14	13	15	34	56	26	20	38	21	158
Sezon 2007/2008
																											punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	q	-	0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1992/1993 – 44.
• 1994/1995 – 18.
• 1996/1997 – 14.
• 1997/1998 – 7.
• 1998/1999 – 15.
• 1999/2000 – 1.
• 2000/2001 – 16.
• 2001/2002 – 5.
• 2002/2003 – 12.
• 2003/2004 – 17.
• 2004/2005 – 16.
• 2005/2006 – 18.
• 2006/2007 – 22.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997 – 3.
• 1998 – 1.
• 1999 – 60.
• 2000 – 7.
• 2001 – 52.
• 2002 – 20.
• 2003 – 41.
• 2005 – 25.
• 2006 – 8.
• 2007 – 34.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1995/1996: 13.
• sezon 1996/1997: 13.
• sezon 1997/1998: 3.
• sezon 1998/1999: 21.
• sezon 1999/2000: 5.
• sezon 2000/2001: 28.
• sezon 2002/2003: 10.
• sezon 2003/2004: 8.
• sezon 2004/2005: 1.
• sezon 2005/2006: 9.
• sezon 2006/2007: 17.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1994 – 59.
• 1995 – 25.
• 1996 – 29.
• 1997 – 30.
• 1998 – 41.
• 1999 – 5.
• 2000 – 7.
• 2001 – 10.
• 2002 – 1.
• 2003 – 31.
• 2004 – 11.
• 2005 – 47.
• 2006 – 22.
• 2007 – 76.

Miejsca na podium chronologicznie

1. Courchevel – 14 sierpnia 1999 (1. miejsce)
2. Sapporo – 15 września 1999 (1. miejsce)
3. Hinterzarten – 6 sierpnia 2000 (1. miejsce)
4. Courchevel – 14 sierpnia 2001 (1. miejsce)
5. Hinterzarten – 10 sierpnia 2002 (1. miejsce)
6. Hinterzarten – 11 sierpnia 2002 (1. miejsce)
7. Courchevel – 14 sierpnia 2002 (1. miejsce)
8. Lahti – 6 września 2002 (1. miejsce)
9. Lahti – 7 września 2002 (1. miejsce)
10. Innsbruck – 14 września 2002 (3. miejsce)
11. Predazzo – 8 września 2004 (2. miejsce)
12. Klingenthal – 30 września 2006 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
			punkty
?	?	?	81.0
1995
				punkty
?	20	6	?	683.0
1996
					punkty
43	-	15	-	14	34
1997
					punkty
15	46	-	26	24	28
1998
						punkty
22	43	33	-	-	-	9
1999
					punkty
37	1	10	5	1	271
2000
								punkty
1	14	8	15	14	12	8	24	245
2001
							punkty
10	13	1	24	-	-	-	153
2002
						punkty
1	1	1	1	1	3	560
2003
				punkty
13	36	30	30	22
2004
							punkty
13	22	15	2	5	-	-	170
2005
								punkty
46	-	-	14	36	37	-	-	18
2006
										punkty
23	33	-	-	22	-	-	-	2	27	101
2007
										punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	25	6
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 2006 – 42.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
1992/1993	21.
1993/1994	56.
1994/1995	107.
1995/1996	167.
1996/1997	6.
2003/2004	12.
2006/2007	54.
2007/2008	75.

Miejsca na podium w zawodach PK chronologicznie

Od sezonu 2000/2001

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	24 stycznia	2004	Braunlage	Wurmbergschanze	K-90	HS-100	92 m	95,5 m	247,5 pkt	1.	-	-
2.	25 stycznia	2004	Braunlage	Wurmbergschanze	K-90	HS-100	93,5 m	91 m	242,5 pkt	3.	6,5 pkt	Janne Happonen
3.	31 stycznia	2004	Brotterode	Inselbergschanze	K-98	b. d.	102 m	106 m	268,5 pkt	2.	0,5 pkt	Jörg Ritzerfeld
4.	28 lutego	2004	Kuopio	Puijo	K-120	HS-127	129,5 m	119,5 m	249,2 pkt	2.	8,2 pkt	Janne Happonen
5.	27 grudnia	2006	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	140 m	135 m	272 pkt	1.	-	-

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Od sezonu 2000/2001

sezon 2003/2004
																									punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	1	3	2	39	-	-	-	-	-	2	4	-	-	370
sezon 2006/2007
																									punkty
-	-	-	-	1	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	100
sezon 2007/2008
																												punkty
17	21	-	-	-	54	-	-	-	22	26	-	-	-	-	-	-	-	-	10	-	-	-	-	-	-	-	-	64
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50 - – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
2007	4.

Miejsca na podium LPK chronologicznie

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	18 sierpnia	2007	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	132,5 m	132 m	267,3 pkt	1.	-	-
2.	19 sierpnia	2007	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	140 m	128,5 m	273 pkt	1.	-	-

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

sezon 2007
									punkty
-	-	-	4	30	1	1	9	11	304
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  - – zawodnik nie wystartował

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)
• Informacje o Andreasie Widhölzlu w serwisie skijumping.pl (pol.)