Andrew Adonis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lord Adonis
Andrew Adonis.jpg
Data urodzenia 22 lutego 1963
Wielka Brytania Minister transportu Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Pracy
Okres urzędowania od 5 czerwca 2009
do 11 maja 2010
Poprzednik Geoff Hoon
Następca Philip Hammond

Andrew Adonis, baron Adonis (ur. 22 lutego 1963) - brytyjski polityk cypryjskiego pochodzenia, minister transportu w laburzystowskim rządzie Gordona Browna.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Przyszły minister urodził się jako "Andreas Adonis". Jego ojciec, Nicos, był cypryjskim Grekiem, który wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Matka, Angielska Josephine Leadbeater, opuściła rodzinę gdy Andreas miał 3 lata[1]. Wkrótce Adonis został umieszczony w placówce opiekuńczej, gdzie przebywał do 11 roku życia, kiedy to rozpoczął naukę w Kingham Hill School. Naukę kontynuował w Kable College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie uzyskał tytuł bakałarza historii nowożytnej. Później, w Christ Church uzyskał tytuł doktora filozofii. Następnie został członkiem Nuffield College[2]. W 1991 r. został dziennikarzem Financial Times. W 1996 r. przeniósł się do The Observer, gdzie zajmował się tematami politycznymi[2].

W latach 1987-1991 Adonis zasiadał w radzie miejskiej Oksfordu z ramienia Liberalnych Demokratów. W 1994 r. został kandydatem partii na kolejne wybory parlamentarne w okręgu Westbury, ale zrezygnował z kandydatury po 18 miesiącach. Następnie wstąpił do Partii Pracy. W 1998 r. otrzymał partyjną nominację w wyborach do rady londyńskiej dzielnicy Islington, ale zrezygnował ze startu w wyborach i został doradcą premiera Tony'ego Blaira.

Minister[edytuj | edytuj kod]

16 maja 2005 r. został kreowany parem dożywotnim jako baron Adonis i zasiadł w Izbie Lordów. Otrzymał wówczas stanowisko parlamentarnego podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji i Zdolności. Na tym stanowisku popierał tworzenie nowych akademii[3], szkół specjalistycznych oraz tzw. trust schools[4]. Opowiadał się również za zwiększeniem autonomii szkolnictwa. Popierał również przejmowanie przez szkoły publiczne metod działania szkół prywatnym, czym naraził się na krytykę ze strony lewego skrzydła partii oraz związków zawodowych. Te działania zyskały jednak poklask konserwatywnej opozycji[5].

W październiku 2008 r. lord Adonis został przeniesiony do Ministerstwa Transportu z rangą wiceministra. 5 czerwca 2008 r., po kolejnej przebudowie gabinetu, Adonis wszedł w jego skład jako minister transportu. Pozostał na tym stanowisku do przegranych wyborów w 2010 r.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty ze swoją byłą studentką Kathryn Davies. Ma z nią dwójkę dzieci - Edmunda i Alice. Adonisowie mieszkają w londyńskiej dzielnicy Islington[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Subsidiarity: no panacea, 1989 (red., razem z Andrew Tyrie)
  • Making Aristocracy Work: The Peerage and the Political System in Britain, 1993
  • Failure in British government: the politics of the poll tax, 1994 (razem z Davidem Butlerem i Tonym Traversem)
  • A Class Act: Myth of Britain's Classless Society, 1997 (razem z Stephenem Pollardem)
  • Roy Jenkins: A Retrospective, 2004 (red., razem z Keithem Thomasem)

Przypisy

  1. Mother: why I left minister as a toddler
  2. 2,0 2,1 2,2 The Guardian profile: Andrew Adonis
  3. w angielskim systemie edukacji jest to szkoła bezpośrednio podległa władzom centralnym, nie samorządowym
  4. End of an era as Adonis is moved
  5. Academy fears on Adonis reshuffle

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]