| Androsteron |
|
|
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
(3R,5S,8R,9S,10S,13S,14S)-3-hydroksy-10,13-dimetylo-1,2,3,4,5,6,7,8,9,11,12,14,15,16-tetradekahydrocyklopenta[a]-fenantren-17-on
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| ADT |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C19H30O2 |
| Masa molowa |
290,44 g/mol |
| Wygląd |
białe kryształki[1] |
| SMILES |
|
CC12CCC(CC1CCC3C2CCC4(C3CCC4=O)C)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
53-41-8 |
| PubChem |
5879[3] |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Androsteron (ADT) – organiczny związek chemiczny, męski hormon płciowy należący do androgenów[1].
Odpowiada częściowo za rozwój gruczołów rozrodczych i potowych, mutację głosu i owłosienie u mężczyzn. Jest to produkt przemiany testosteronu, o podobnym, lecz słabszym działaniu fizjologicznym. Wykryty w moczu samców i rzadziej samic. Androsteron był pierwszym androgenem wyodrębnionym w stanie krystalicznym w 1931 przez A. Butenandta. Jest męskim odpowiednikiem estriolu.[potrzebne źródło]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 34. ISBN 8371832400.
- ↑ 2,0 2,1 Department of Chemistry, The University of Akron: Androsterone (ang.). [dostęp 2012-02-15].
- ↑ Androsteron – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.