Andrzej Anusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Anusz
Andrzej Anusz.png
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1965
Warszawa
Poseł III kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 20 października 1997
do 18 października 2001
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Karol Anusz (ur. 27 sierpnia 1965 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm I i III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. był działaczem Niezależnego Zrzeszenia Studentów, od 1984 do 1989 należał do podziemnego zarządu NZS UW. Pełnił funkcję redaktora w drugoobiegowym "Kurierze Akademickim"[1]. Był też członkiem podziemnego wydawnictwa "Bis"[2]. W okresie PRL zajmował się też kolportażem pism drugiego obiegu. W 2007 otrzymał tzw. status pokrzywdzonego decyzją prezesa IPN.

W 1989 był szefem kampanii wyborczej do Sejmu Jacka Kuronia, należał do Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie oraz do współzałożycieli Porozumienia Centrum. Zasiadał w naczelnej radzie politycznej i zarządzie głównym tej partii[3].

W okresie 1991–1993 zasiadał w Sejmie z ramienia PC, przechodząc w trakcie kadencji do Ruchu dla Rzeczypospolitej. Później współtworzył Zjednoczenie Polskie. Przez kilka lat pracował jako redaktor w wydawnictwie. W 1997 po raz drugi uzyskał mandat poselski z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. Reprezentował Sejm w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. Był członkiem Ruchu Społecznego AWS, a od 2004 do 2007 należał do Partii Centrum. W 2011 był kandydatem do Senatu z ramienia Polskiej Partii Pracy – Sierpień 80[4]. W 2014 został przewodniczącym nowo powołanej partii Wspólnota[5].

Został członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa[6] oraz rady programowej Instytutu Historycznego NN im. Andrzeja Ostoja Owsianego[7].

Andrzej Anusz został pozbawiony decyzją uczelni tytułu zawodowego magistra[8]. Jego praca była poświęcona historii NZS w latach 1980–1989. Autorem pracy magisterskiej z zakresu socjologii, której fragmenty znalazły się w pracy Andrzeja Anusza, był Marek Rymsza korzystali z tych samych dokumentów archiwalnych dotyczących NZS[9]. Później ponownie uzyskał tytuł zawodowy magistra[3] na Wydziale Nauk Społecznych i Historycznych Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, a następnie obronił doktorat na tej samej uczelni.

Autor kilkudziesięciu artykułów drukowanych głównie w "Rzeczpospolitej", "Życiu", "Wprost"[10], "Nowym Świecie" i "Przeglądzie politycznym"[11].

W 2014 był koproducentem filmu Kamienie na szaniec[12].

Jego stryjecznym pradziadkiem był Antoni Anusz[13].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2001 otrzymał odznakę Zasłużonego Działacza Kultury. W 2010, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[14].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Samotnie wśród wiernych. Kościół wobec przemian politycznych w Polsce (1944–1994) (współautor: Anna Anusz), Alfa-Wero, 1994
  • Scenariusze polityczne. Antykomunizm skuteczny, IKAR III, 1996
  • ABC Akcji Wyborczej Solidarność (współautorzy: Rafał Mossakowski, Piotr Ołdak, Piotr Siczek), Oficyna Wydawnicza Fulmen Poland, 1997
  • Nowa Polska (współautorzy: Andrzej Urbański, Andrzej Kieryło, ks. Józef Maj, Jan Maria Rokita, Kazimierz Barczyk, Andrzej Herman, Henryk Dyrda, Romuald Szeremietiew, Marek Kotlarski, Jacek Turczyński, Piotr Żak, Adam Glapiński, Andrzej Parafianowicz, Marek Borowik, Paweł Kotlarski, Jacek Kwaśniewski, Grzegorz Godlewski), Wydawnictwo IKAR, 1999
  • NZS 1980–2000. Niezależne Zrzeszenie Studentów czyli Nie ma sukcesu bez NZS-u, Akces, 2000
  • Przytulisko. Kościół Katolicki wobec opozycji politycznej w Polsce w latach 1976–1980, Akces, 2001
  • Kościół obywatelski, Akces, 2004, 2005
  • Osobista historia PC, Akces, 2007
  • Konfederacja rzecz o KPN (współautor: Łukasz Perzyna), Akces, 2009
  • Wokół Marszałka, Akces, 2010
  • Współczesne wyzwania myśli niepodległościowej (współautorzy: Marek Michalik, Kazimierz Wilk, Wojciech Błasiak, Andrzej Zapałowski), Wydawnictwo Polskie IHOO, 2012
  • Czas kryzysu, czas odbudowy (współautorzy: Marek Albiniak, Wojciech Błasiak, Michał Janiszewski, Andrzej Zapałowski), Wydawnictwo Polskie IHOO, 2013
  • Służew i jego kościół (praca zbiorowa; wprowadzenie: Kazimierz Nycz, Hanna Gronkiewicz-Waltz, Henryk Samsonowicz), Fundacja Służewska, 2013
  • NZS na ATK (1980–1989) na tle historii opozycji studenckiej (współautor: Łukasz Perzyna), Wydawnictwo Polskie IHOO, 2014
  • Bezpieczeństwo Polski w aspekcie procesów geopolitycznych na Ukrainie i pozostałych obszarach Europy Środkowo Wschodniej (współautorzy: Mariusz Olszewski, Andrzej Kostarczyk, Wojciech Błasiak, Andrzej Zapałowski, Marek Albiniak), Wydawnictwo Polskie IHOO, 2014

Przypisy

  1. Relacja Andrzeja Anusza. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2 kwietnia 2013].
  2. Andrzej Anusz w Słowniku "Niezależni dla kultury 1976–89". [dostęp 15 sierpnia 2011].
  3. 3,0 3,1 Andrzej Anusz w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 4 sierpnia 2011].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 1 września 2011].
  5. Pozycja 13276. Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 190/2014, 1 października 2014. [dostęp 1 października 2014].
  6. Lista członków SWS. sws.org.pl. [dostęp 20 sierpnia 2011].
  7. Informacje na stronie Instytutu Historycznego NN im. Andrzeja Ostoja Owsianego. [dostęp 15 lipca 2014].
  8. Anusz pozbawiony tytułu magistra. rp.pl, 23 grudnia 1999. [dostęp 4 sierpnia 2011].
  9. Plagiat polityczny. polityka.pl, 13 marca 1999. [dostęp 4 sierpnia 2011].
  10. Andrzej Anusz, Kościół obywatelski, Agencja Wydawnicza i Reklamowa "Akces", Warszawa 2004
  11. Kto jest kim w polityce polskiej, Polska Agencja Informacyjna, Warszawa 1993, s. 10
  12. Kamienie na szaniec w bazie filmpolski.pl. [dostęp 15 lipca 2014].
  13. Andrzej Anusz, Osobista historia PC, Agencja Wydawnicza i Reklamowa Akces, Warszawa 2007, s. 31
  14. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 559

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]