Andrzej Corsini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy świętego, biskupa Fiesole żyjącego w XIV wieku. Zobacz też: Andrea Corsini, XVIII-wieczny kardynał.
Święty
Andrzej Corsini
Andrea Corsini
prowincjał
biskup
apostoł Florencji
Guido Reni 039.jpg
Portret św. Andrzeja podczas modlitwy pędzla Guido Reni.
Data urodzenia 30 listopada 1302
Florencja
Data śmierci 6 stycznia 1374[1]
Fiesole (k. Florencji)
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji  ?
przez Eugeniusza IV
Data kanonizacji 29 kwietnia 1629
przez Urbana VIII
Wspomnienie 6, 7 lub 9 stycznia oraz 4 lutego
Atrybuty pastorał, wilk i baranek
Patron orędownik pokoju
Szczególne miejsca kultu Basilica di Santa Maria del Carmine we Florencji
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Andrzej Corsini, wł. Andrea Corsini (ur. 30 listopada 1302 we Florencji, zm. 6 stycznia 1374 w Fiesole) – karmelita, toskański prowincjał (1348-1349), biskup Fiesole (1349-1374), święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w arystokratycznej florenckiej rodzinie Corsinich w dzień pamięci św. Andrzeja Apostoła, stąd na chrzcie dano mu imię Andrzej. W młodości wiódł swobodne i burzliwe życie, jednak na skutek wyznania matki o tym, że wyprosiła go u Boga gorącą modlitwą i że razem z ojcem złożyła ślub ofiarowania go na służbę Bożą, postanowił zmienić swoje dotychczasowe życie i w wieku piętnastu lat wstąpił do karmelitów we Florencji (1317). Zyskawszy opinię gorliwego i umartwionego zakonnika, pełnił różne funkcje zakonne. W 1324 otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany na studia na Sorbonę do Paryża, a następnie do Awinionu. Po powrocie do Florencji (1347), kiedy panowała epidemia dżumy opisana przez Giovanniego Boccaccio w Dekameronie, zaczął być uważany za proroka i cudotwórcę. W 1348 roku został wybrany na prowincjała Toskanii podczas kapituły generalnej w Metzu. Urząd ten pełnił przez dwa lata (1348-1349), działając na rzecz wzmocnienia zakonu.
13 października 1349[2] został mianowany biskupem Fiesole przez papieża Klemensa VI (+1352) na miejsce zmarłego na zarazę poprzednika.

Jego ascetyczny rygor i absolutne oddanie posłudze nie przez wszystkich były do zaakceptowania. Miłosierny, energiczny ale nie zawsze posłuszny Andrzej Corsini okazał się dobrym administratorem i rozjemcą. Niejednokrotnie godził zwaśnione między sobą włoskie miasta. Zyskał wielką renomę jako rozjemca między rywalizującymi frakcjami politycznymi a na prośbę Urbana V (+1370) udał się do Bolonii i przyczynił do zawarcia pokoju między ludźmi podburzonymi przez Visconti.
Niestrudzenie przez 24 lata biskupstwa wizytował parafie, odwiedzał szpitale i przytułki wspomagając biednych. Odnawiał i budował kościoły, zwalczał nadużycia i łamanie celibatu. Wśród kapłanów założył Bractwo Trójcy Przenajświętszej (nazywane niekiedy Koronką do Trójcy Przenajświętszej).

Zmarł w wieku 71 lat w dzień Objawienia Pańskiego (pot. Święto Trzech Króli). Pochowany został we Florencji w kaplicy ufundowanej przez jego rodzinę w Basilica di Santa Maria del Carmine.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne początkowo przypadało 6 stycznia, kiedy to Kościół katolicki uroczyście obchodzi Święto Trzech Króli, więc kolejno wyznaczano terminy w inne dni: we Florencji na 7 stycznia, za czasów Urbana VIII (+1644) na 30 stycznia, a od czasów Aleksandra VII (+1667) na 4 lutego. W polskim Kościele i zakonach karmelitów oraz karmelitów bosych przypada ono 9 stycznia.

W dzień śmierci Andrzeja we Florencji odbywa się uroczysta procesja z jego relikwiami.

Atrybuty

Atrybutami Świętego są: pastorał, wilk i baranek. Zwierzęta związane są z legendą głoszącą, że przed urodzeniem Andrzeja jego matka ujrzała wilka, który wstępując do karmelitów, zamienił się w łagodnego baranka.

Beatyfikacja i kanonizacja

Z uwagi na liczne cuda jakie miały się dokonać za życia Andrzeja Corsini, jak i po śmierci za jego wstawiennictwem, Eugeniusz IV (+1447) zezwolił na jego natychmiastowy publiczny kult.

W poczet świętych wpisał go Urban VIII 29 kwietnia 1629[3], jednakże dopiero Benedykt XIII podał bullę papieską do publicznej wiadomości w 1724 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Niekiedy podawana jest data 6 stycznia 1373, jednak wynika to z faktu, że w średniowiecznej Italii powszechnie stosowano kalendarz florencki, zgodnie z którym rok rozpoczynał się dopiero 25 marca, a nie 1 stycznia; tym samym, 6 stycznia 1373 według kalendarza florenckiego odpowiada dacie 6 stycznia 1374 według kalendarza współczesnego. Rok 1374 jako datę śmierci potwierdzają dokumenty z rejestru papieża Grzegorza XI; zob. Konrad Eubel, Hierarchia catholica medii aevi, Münster 1913, s. 248.
  2. St. Andrew Corsini - Friar & Bishop (zakonnik i biskup) - Saints of Carmel na stronie Brytyjskiej Prowincji Karmelitów (ang.)
  3. Sant' Andrea Corsini festa: 9 gennaio) na archiwalnej stronie włoskich karmelitów (wł.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]