Andrzej Czajkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Andrzej Czajkowski (ur. 1 listopada 1935 w Warszawie, zm. 26 czerwca 1982 w Oxfordzie[1]) – polski pianista i kompozytor pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony jako Robert Krauthammer, okupację przeżył pod zmienionym nazwiskiem Czajkowski i przy tym nazwisku pozostał po wojnie. W l. 1948-51 uczył się w konserwatorium w Paryżu. Gdy ukończył je ze złotym medalem władze PRL zachęciły go do powrotu do Polski, oferując znakomite możliwości studiowania i koncertów[2]. W Polsce pozostał do 1956, potem mieszkał do końca życia w Londynie. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Uczeń Stanisława Szpinalskiego, Lazare Levy, Kazimierza Sikorskiego, Stefana Askenasego.

Laureat VIII nagrody na V Konkursie Chopinowskim w 1955.

Laureat III nagrody na międzynarodowym konkursie pianistycznym Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli w 1956, po którym nie powrócił do Polski.

Jest bohaterem reportażu "Hamlet" Hanny Krall, wydrukowanego w zbiorach "Dowody na istnienie" i "Żal".

Popularyzatorem i wykonawcą jego muzyki w Polsce jest pianista Maciej Grzybowski.

Ważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Sonata na klarnet i fortepian Op. 1 (1959)
  • I Kwartet Skrzypcowy A-dur Op.3 (1969-1970)
  • II Koncert Fortepianowy Op. 4 (1966-1971)
  • II Kwartet Smyczkowy C-dur Op. 5 (1973-1975)
  • Opera "Kupiec Wenecki" (prawykonanie podczas Festiwalu Muzycznego w Bregencji w 2013)

Przypisy

  1. Michał Czajka, Marta Młodkowska, Apolonia Umińska-Keff: Relacje z czasów zagłady: inwentarz, Wydania 2001-3000. Żydowski Instytut Historyczny, 2002, s. 252. ISBN 9788385888024.
  2. Jacek Marczyński: Wielka miłość trudnego artysty. W: Rzeczpospolita [on-line]. [dostęp 2013-07-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]