Andrzej Galica
| Andrzej Galica | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 listopada 1873 Biały Dunajec |
| Data śmierci | 6 czerwca 1945 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1914-1931 |
| Stanowiska | dowódca Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu |
| Późniejsza praca | poseł i senator RP, literat |
| Odznaczenia | |
Andrzej Galica (ur. 27 listopada 1873 w Białym Dunajcu na Podhalu, zm. 6 czerwca 1945 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, legionista, uczestnik walk o niepodległość II Rzeczypospolitej.
Spis treści |
Życiorys[edytuj]
Był dzieckiem Macieja i Marii ze Skupniów. W 1897 r. ukończył gimnazjum im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie[1].
Studiował na politechnikach we Lwowie i Wiedniu gdzie uzyskał stopień inżyniera, w tym okresie działał też w Związku Strzeleckim. Literat – razem z Władysławem Orkanem, Andrzejem Stopką, Józefem Jedliczem i innymi tworzył tzw. szkołę podhalańską.
Od sierpnia 1914 roku do września 1917 roku służył w Legionach Polskich, był dowódcą batalionu uzupełnień w Wiedniu (awans na kapitana otrzymał we wrześniu 1914 roku). Od maja 1915 roku do listopada 1916 roku był dowódcą batalionu w 4 i 6 Pułku Piechoty Legionów (awans na na majora otrzymał we wrześniu 1915 roku, awans na podpułkownika otrzymał w październiku 1916 roku). Od listopada 1916 roku do września 1917 roku był dowódcą 4 Pułku Piechoty. Od września 1917 roku do lutego 1918 roku był inspektorem wyszkolenia Polskiego Korpusu Posiłkowego.
Po przejściu II Brygady przez front został internowany na Węgrzech, a następnie jako austriacki oficer rezerwy został wysłany na front włoski.
Od listopada 1918 roku do września 1919 roku był organizatorem i dowódcą oddziałów podhalańskich. Od września 1919 roku do marca 1920 roku był dowódcą Brygady Górskiej. Następnie od marca 1920 roku do sierpnia 1926 roku dowodził 21 Dywizją Piechoty Górskiej. 1 maja 1920 roku zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia 1920 roku, a 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku. W okresie od sierpnia 1926 roku do października 1930 roku był dowódcą Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. W 1931 roku przeszedł w stan spoczynku. Następnie zostaje posłem i senatorem RP. Zmarł 6 czerwca 1945 roku w Warszawie, został pochowany na cmentarzu w Bęczkowicach.
Generał Andrzej Galica był odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych trzykrotnie.
Twórczość[edytuj]
- Janosik: pieśń dramatyczna w 4 aktach, Warszawa: Poleski Posterunek Wydawniczy”Placówka“, 1922 (Warszawa: W. Piekarniak).
- Przysięga: urywek z życia współczesnego na Podhalu w trzech odsłonach, Kraków: Z. Klemensiewicz, 1909 (Kraków: Druk. Ludowa).
- Robert Szporn: dramat w 4 aktach, Kraków:”Książka“, 1912 (Kraków: Druk. Ludowa).
- Twierdzą nam będzie każdy próg: utwór dramatyczny w 3-ch aktach z prologiem i inwokacją: osnuty na tle walk o Lwów: (wyszczególniony w 1928 r. na konkursie magistratu Lwowsk.), Przemyśl: J. Styfi, [1929] (Przemyśl: J. Styfi).
Pro Memoriam[edytuj]
Jesienią 1973, po kilku miesiącach starań, m.in. dzięki wsparciu materialnemu i organizacyjnemu udzielonemu przez Stanisława Fita z Czarnego Dunajca, byłego podkomendnego generała Galicy, prochy generała zostały sprowadzone na Podhale, gdzie 20 października pochowano je w kwaterze legionistów na Nowym Cmentarzu przy ul. Nowotarskiej w Zakopanem. W uroczystym pogrzebie uczestniczyli m.in. przedstawiciele władz administracyjnych Zakopanego, Zarząd Główny Związku Podhalan, przedstawiciele Zarząd Główny Związku Podhalan w U.S.A., duchowieństwo z ks. kanonikiem Władysławem Curzydłą (proboszczem Parafii Najświętszej Rodziny) na czele. Przemówienia pogrzebowe wygłosili: ks. prałat Jan Krupiński, red. Włodzimierz Wnuk, gen. Mieczysław Boruta-Spiechowicz, pisarz Adam Pach, Józef Obrochta i dr Wincenty Galica[1].
- Imieniem Generała Andrzeja Galicy nazwano ulice w Bielsku Białej[2], Nowym Sączu[3], Nowym Targu[4], Zakopanem[5] oraz w Białym Dunajcu.
- Andrzej Galica jest też patronem Gminnego Ośrodka Kultury w Białym Dunajcu)[6].
- Przed Urzędem Gminy w Białym Dunajcu stoi pomnik generała Andrzeja Galicy, ufundowany w 2000 przez górali z Chicago[7].
- W miejscu przy ul. Skupniowej w Białym Dunajcu, gdzie stał dom w którym urodził się generał, ustawiona została tablica pamiątkowa[6]
- 14 maja 2008 odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci gen. brygady Andrzeja Galicy w Domu Podhalan w Chicago, wyryto na niej słowa będące zawołaniem generała: „Kieb co, kany co, abo co, to my som” z podpisem: Związek Podhalan oraz dowództwo 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w darze dla wszystkich członków Związku Podhalan w Ameryce Północnej. Chicago 14 maja 2008 roku. Tablicę odsłonił dowódca 21 Brygady Strzelców Podhalańskich, gen. bryg. Tomasz Bąk, który przybył do Chicago wraz z dowódcą 5 Batalionu Strzelców Podhalańskich, podpułkownikiem Zbigniewem Ząbkiem[7].
- Jego imię nosi też Koło nr 8 Związku Podhalan w Północnej Ameryce[7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Wincenty Galica: Generał Andrzej Galica. www.gokbialydunajec.pl, 1985. [dostęp 1 maja 2012].
- ↑ Ulica w Bielsku-Białej na wikimapia.org.
- ↑ Ulica w Nowym Sączu na wikimapia.org.
- ↑ Ulica w Nowym Targu na wikimapia.org.
- ↑ Ulica w Zakopanem na wikimapia.org.
- ↑ 6,0 6,1 Patron: Generał Andrzej Galica. gokbialydunajec.pl. [dostęp 1 maja 2012].
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Andrzej Baraniak: Gen. Andrzej Galica w Domu Podhalan. dziennikzwiazkowy.com, „Dziennik Związkowy”, Chicago, 22 Maja 2008. [dostęp 1 maja 2012].
Bibliografia[edytuj]
- Jan Lubicz-Pachoński, Galica Andrzej, [w:] Polski Słownik Biograficzny 1948 T.7 s.222-224,bibliogr.
- Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione
- Andrzej Suchcitz, Generałowie wojny polsko-sowieckiej 1919-1920. Mały słownik biograficzny, Ośrodek Badań Historii Wojskowej Muzeum Wojska w Białymstoku, Białystok 1993
- Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08262-6.
- Irena Łukaszka, Barabara Słuszkiewicz, Gen. Andrzej Galica (1873-1945), [w:] Obywatele honorowi miasta Nowego Targu. Nowy Targ 2000 s.38-42,portr.
- Aleksandra Kozłowska, Góral generałem-rzecz o Andrzeju Galicy (1873-1945), [w:] Prace Naukowe WSP w Częstochowie. Ser.Zeszty Historyczne 2003 z.VIII s.65-76
- Stanisław Kałamacki, Magdalena Sokalska-Żegleń, Andrzej Galica (1873-19450, [w:] Parnas zakopiański. Zakopane 2010 „Stanmar” s.31-36.
- Członkowie Związku Strzeleckiego
- Generałowie brygady II Rzeczypospolitej
- Ludzie związani z Podhalem
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Niepodległości
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914-1918
- Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem
- Posłowie na Sejm III kadencji (1930-1935)
- Senatorowie IV kadencji (1935-1938)
- Senatorowie V kadencji (1938-1939)
- Urodzeni w 1873
- Zmarli w 1945
- Żołnierze II Brygady Legionów Polskich
- Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego