Andrzej Garlicki
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Andrzej Garlicki (ur. 3 czerwca 1935 w Warszawie) – polski historyk, publicysta, syn Stanisława i brat Leszka.
Studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim ukończył w 1956. Promotorem jego pracy doktorskiej o początkach Legionów był Henryk Jabłoński. Zajmuje się historią najnowszą Polski.
W latach 1963-1981 był członkiem kolegium tygodnika Kultura, a od 1982 pracował w Polityce. Wchodził również w skład redakcji Przeglądu Historycznego (od 1975).
Obecnie jest profesorem w Instytucie Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jego uczniami są m.in. Lidia Mularska-Andziak i Andrzej Kochanowski.
W wywiadzie udzielonym Gazecie Wyborczej historyk przyznał się do współpracy z SB i stwierdził, że miała charakter incydentalny. Nosił pseudonim "Pedagog"[1].
Był członkiem PZPR, w tym wchodził w skład Komisji Ideologicznej Komitetu Uczelnianego PZPR na UW.
[edytuj] Najważniejsze publikacje
- Geneza legionów (1964),
- Powstanie PSL Piast 1913-1914 (1966)
- U źródeł obozu belwederskiego (1978)
- Przewrót majowy (1979)
- Od maja do Brześcia (1981)
- Od Brześcia do maja (1986)
- Józef Piłsudski 1867-1935 (1988)
- Stalinizm (1993)
- Bolesław Bierut (1994)
- Z tajnych archiwów (1988)
- Rycerze Okrągłego Stołu (2004)
- Piękne lata trzydzieste (2008)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Andrzej Garlicki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
Przypisy
- ↑ W „Polityce” list prof. Andrzeja Garlickiego do naczelnego „Polityki” odnoszący się do publikacji „Wprost”. „19 listopada 1953 roku podpisałem zobowiązanie do dobrowolnej współpracy z organami bezpieczeństwa. Otrzymałem pseudonim "Pedagog". Byłem 19-letnim studentem, przekonanym stalinistą” – pisze Garlicki. Polityka Nr 9/2005 r. [1] IPN Przegląd mediów]
