Andrzej Gołota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Andrzej Gołota
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1968
Warszawa
Obywatelstwo  Polska
 Stany Zjednoczone (od sierpnia 2013)
Wzrost 193[1] cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 52
Zwycięstwa 41
Przez nokauty 33
Porażki 9
Remisy 1
Nieodbyte 1
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Andrzej Gołota w Wikicytatach
Dorobek medalowy

Andrzej Jan Gołota, także Andrew Golota (ur. 5 stycznia 1968 w Warszawie) – polski bokser, brązowy medalista olimpijski z Seulu i mistrzostw Europy z Aten, były zawodowy mistrz Ameryki Północnej federacji IBF, dwukrotny mistrz Polski w wadze ciężkiej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Startował w barwach Legii Warszawa, zdobył cztery tytuły mistrza Polski w wadze ciężkiej (do 91 kg, 1986-1990). Sięgał również po medale na imprezach międzynarodowych (1985 wicemistrz świata juniorów, przegrał w finale z Kubańczykiem Félixem Savónem; 1986 mistrz Europy juniorów). W 1988 odniósł największy sukces w karierze amatorskiej, sięgając w Seulu po brązowy medal olimpijski. W walce półfinałowej z Koreańczykiem Hyun Man Baikiem doznał kontuzji (rozcięcie łuku brwiowego), co zmusiło go do wycofania się. Jako amator reprezentował Polskę także na Mistrzostwach Europy (Turyn 1987, ćwierćfinał i Ateny 1989, brązowy medal) i świata (Moskwa 1989).

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodową karierę rozpoczął 7 lutego 1992 w Milwaukee, pokonując Roosevelta Shulera. Do końca 1992 stoczył dalszych siedem zwycięskich walk.

16 maja 1995 w Atlantic City odniósł zwycięstwo nad bokserem z Tonga, Samsonem Po'uhą (nokaut w piątej rundzie)[2]. 15 marca 1996 Gołota zwyciężył przez techniczny nokaut Amerykanina Danella Nicholsona.

Kolejnym rywalem Gołoty miał być słynny Riddick Bowe, w tej sytuacji promotorzy przeciwstawili byłemu mistrzowi świata pogromcę jego niedoszłego przeciwnika. Walka w nowojorskiej Madison Square Garden (11 lipca 1996) zakończyła się dyskwalifikacją Gołoty za ciosy poniżej pasa. Zdarzeniu towarzyszyła bijatyka wokół ringu, w szpitalu znaleźli się m.in. menedżer Gołoty Lou Duva, a także sam Gołota, uderzony w głowę radiotelefonem[3].

Ciosy poniżej pasa potwierdziły opinię o Gołocie jako o bokserze chętnie faulującym, ale walka z Bowem przyniosła mu także wiele pozytywnych opinii. Prowadził z nim wyrównany pojedynek, przez długi czas prowadząc na punkty. Zyskany rozgłos wykorzystano do zorganizowania walki rewanżowej, która odbyła się 14 grudnia 1996 w Atlantic City. Ponownie pojedynek zakończył się dyskwalifikacją Gołoty za nieczyste ciosy, ale Polak był jeszcze bliższy zwycięstwa niż w pierwszym pojedynku. Riddick Bowe w drugiej walce z Andrzejem Gołotą po raz drugi w karierze leżał na deskach. W chwili dyskwalifikacji Polak prowadził na punkty u wszystkich sędziów[4].

Pomimo dwóch kolejnych porażek, w następnej walce Gołota stanął przed pierwszą w karierze szansą zdobycia tytułu mistrza świata w wadze ciężkiej organizacji WBC. 4 października 1997 w Atlantic City, w pojedynku z Brytyjczykiem Lennoxem Lewisem, został jednak znokautowany już w pierwszej rundzie[5].

Po tej porażce Gołota wygrał w sześciu następnych walkach, między innymi z byłym mistrzem świata WBC i WBA, Timem Witherspoonem. Pojedynek ten odbył się 2 października 1998 we Wrocławiu i był pierwszą zawodową walką Andrzeja w ojczyźnie. Walka ta była transmitowana przez telewizję Polsat i przyniosła ona w najważniejszym momencie wysoką oglądalność prawie 12,5 miliona widzów[6]. Walka ta otworzyła mu możliwość pojedynku eliminacyjnego WBC z Michaelem Grantem. 20 listopada 1999 w Atlantic City Gołota był bliski pokonania Granta, w pierwszej rundzie dwukrotnie kładąc rywala na deski i prowadząc przez większość walki na punkty. Jednak w dziesiątej rundzie (pojedynek był zakontraktowany na 12 rund) zaliczył nokdaun i odmówił kontynuowania dalszej walki[7].

20 października 2000 w Detroit zmierzył się z Mikiem Tysonem. Już w pierwszej rundzie Polak był liczony, a w przerwie między drugą i trzecią rundą odmówił kontynuowania walki, zszedł z ringu i udał się do szatni[8]. W 2001 wprawdzie komisja boksu stanu Michigan uznała walkę za nieodbytą (wykryto niedozwolone substancje w organizmie Tysona), jednak kariera Gołoty wydawała się ostatecznie zakończona.

Po tej walce Gołota miał trzyletnią przerwę w boksowaniu. Od 2003 stoczył kilka zwycięskich walk, a 27 kwietnia 2004, w walce z Chrisem Byrdem, dostał drugą szansę walki o pas mistrzowski, tym razem organizacji IBF. Pojedynek zakończył się remisem i Amerykanin zachował tytuł mistrza świata[9].

Następna walka to kolejny pojedynek Polaka o mistrzostwo świata (tym razem organizacji WBA). 13 listopada 2004 Gołota przegrał na punkty z Johnem Ruizem (111:114, 111:114, 112:113)[10].

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat walki z Brewsterem

22 maja 2005 Gołota podczas gali w hali United Center w Chicago został znokautowany w 53 sekundzie walki przez Lamona Brewstera w swojej czwartej walce o tytuł mistrza świata federacji WBO[11].

Walka Gołota-McBride.

Po tej walce Gołota miał kolejną, tym razem dwuletnią przerwę w boksowaniu. Na ring powrócił 9 czerwca 2007, pokonując w Katowicach Amerykanina Jeremiego Batesa w drugiej rundzie przez techniczny nokaut[12]. W kolejnej walce, 6 października 2007 w hali Madison Square Garden w Nowym Jorku, pokonał Irlandczyka Kevina McBride w szóstej rundzie, także przez techniczny nokaut, zdobywając tytuł mistrza Ameryki Północnej federacji IBF[13].

19 stycznia 2008 w Madison Square Garden zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów na punkty z Mikiem Mollo zdobywając pas mistrza Ameryki ŁacińskiejWBA Fedelatin wagi ciężkiej[14].

7 listopada 2008 w Chengdu zmierzył się z Rayem Austinem o pas WBC USNBC. Gołota przegrał przez techniczny nokaut po pierwszej rundzie. W trzeciej sekundzie pojedynku zaliczył nokdaun. 40 sekund później doznał kontuzji lewego ramienia i choć dotrwał do końca rundy, musiał zrezygnować z dalszej walki.

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Polsat Boxing Night 2009 – zwyciężył Adamek

24 października 2009 podczas gali Polsat Boxing Night której stawką był pas IBF International w Łódzkiej Hali Atlas przegrał z Tomaszem Adamkiem przez TKO w piątej rundzie.

3 listopada 2012 w Łódzkiej Atlas Arenie miała odbyć się walka na zasadach wrestlingu, byłoby to trzecie starcie Andrzeja Gołoty z Riddickiem Bowe. Pojedynek jednak odwołano.

23 lutego 2013 w Gdańsku, w Ergo Arenie Gołota przegrał w szóstej rundzie przez nokaut z Przemysławem Saletą[15].

25 października 2014 roku w Częstochowie zmierzył się w pożegnalnej walce pokazowej z Danellem Nicholsonem. Organizatorem walki był Marcin Najman[16].

Problemy z prawem[edytuj | edytuj kod]

W roku 2002 Gołotę ścigano listem gończym w USA (za niestawienie się w sądzie w związku z oskarżeniem o podawanie się za policjanta), a w październiku tegoż roku oskarżono go w Polsce o ponowne wdanie się w bijatykę (w hotelu w Sopocie). Został w związku z tym w marcu 2003 zatrzymany, postawiono mu zarzuty i wypuszczono za kaucją 30 000 zł. Dwa miesiące później, po niestawieniu się przezeń na jedną z rozpraw, sąd wydał w lipcu postanowienie o jego aresztowaniu, ale wkrótce – po przedstawieniu przez jego obrońców dowodów na to, że pięściarz w tym czasie przechodził rehabilitację – wycofał to postanowienie. We wrześniu 2004 prokuratura odstąpiła od dalszego prowadzenia z urzędu sprawy pobicia w Sopocie, a poszkodowany zrezygnował z wniesienia przeciw Gołocie oskarżenia prywatnego. Sprawę ostatecznie umorzono[17].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną Andrzeja Gołoty jest Mariola Babicz-Gołota, z wykształcenia prawnik (prowadzi własną kancelarię prawną w Chicago). Para pobrała się w 1990 roku. W 1991 roku Andrzej Gołota został ojcem, żona boksera urodziła córkę Alexandrę. W 1997 roku bokser ponownie został ojcem. Syn nosi imię Andrzej. Żona Andrzeja Gołoty posiada także licencję sędziego bokserskiego[18][19][20][21].

Odniesienia w kulturze[edytuj | edytuj kod]

  • Do osoby Andrzeja Gołoty odnosił się bezpośrednio tekst utworu „Andrzej Gołota”[22] grupy muzycznej Kazik na Żywo, opublikowany na albumie Las Maquinas de la Muerte (1999) oraz jako singiel.
  • Grupa hip-hopowa Projekt Nasłuch stworzyła w 2011 utwór będący hołdem dla Andrzeja Gołoty[23].

Udział w programach telewizyjnych[edytuj | edytuj kod]

  • 2010: Uczestnik XII edycji programu Taniec z gwiazdami w TVN. Jego partnerką była Magdalena Soszyńska-Michno. Zajął 5 miejsce. Odpadł 7 listopada 2010 w odcinku, który poprzedzał ćwierćfinał.
  • 2010: Uwaga! – Kulisy Sławy: Miłość boksera i prawniczki – TVN.
  • 2010: Szymon Majewski Show w TVN – gość programu.
  • 2010: Taka miłość się nie zdarza. Mariola i Andrzej Gołotowie w TVN – reportaż dokumentalny.
  • 2011: Dzień Dobry TVN – z amerykańską wizytą u Gołotów w TVN – reportaż dokumentalny.
  • 2013: Kulisy sportu w Polsat – gość programu.
  • 2013: Andrzej Gołota. Prawdziwa Historia w Polsat Sport – reportaż dokumentalny.
  • 2013: Granice kariery w Polsat – gość programu.

Reklama[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Gołota wziął udział w amerykańskiej reklamie zachęcającej do udziału w spisie powszechnym Census 2010. Reklamy zostały nagrane w dwóch językach: polskim i angielskim[24].

Przypisy

  1. Gołota śmiał się z Adamka. gwizdek24.se.pl, 24 października 2009.
  2. Boxing Encyclopedia (ang.).
  3. Boxing Encyclopedia (ang.).
  4. Boxing Encyclopedia (ang.).
  5. Luis Escobar: Lewis KO's Golata In One (ang.). The Boxing Times.
  6. SATKurier.pl / Polonica / Telewizja Polsat kończy 20 lat – poznajmy jej historie
  7. Boxing Encyclopedia (ang.).
  8. John Gregg: Iron Mike Makes Golota Quit (ang.). The Boxing Times.
  9. Luis Escobar: Champ Byrd And Golota Battle To A Spirited Draw (ang.). The Boxing Times.
  10. John Gregg: Ruiz Dropped Twice Outlasts Golata (ang.). The Boxing Times.
  11. Robert Hoffman, Jacob Chavez: Brewster annihilates Golota! (ang.). Fightnews.com.
  12. Ryszard Koczura: Adamek punishes Pineda; Golota crushes Bates! (ang.). Fightnews.com.
  13. Matt Richardson, Jason Stern: Peter Wakes Up from Nightmare!; McBride Pole-Axed! (ang.). Fightnews.com.
  14. Matt Richardson, Rick Scharmberg: Jones defeats Trinidad! (ang.). Fightnews.com.
  15. Polsat Boxing Night: Gołota vs. Saleta (pol.). bokser.org. [dostęp 29 grudnia 2012].
  16. Ostatnia walka Andrzeja Gołoty, legenda boksu zakończyła karierę (pol.). onet.pl. [dostęp 26-10-2014].
  17. Gołota wolny od zarzutu. [dostęp 2010-05-29].
  18. Mariola Gołota sędzią bokserskim (zdj. Marcin Kondek)
  19. Nowości – Żona Gołoty zrobi karierę w ringu?
  20. Mistrzowie sportu – ZEW KRWI
  21. Andrzej Gołota przygotowuje się do Wigilii (zdj. Marcin Kondek)
  22. Kazik Staszewski – staszewski.art.pl
  23. News – Projekt Nasłuch – w hołdzie Andrzejowi Gołocie! Nowy numer – Rap Graffiti Breakdance Hip-Hop.pl
  24. Dziennik.pl: Zobacz, jak Gołota pomaga liczyć ludzi (pol.). 2010-05-27. [dostęp 2010-06-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]