Andrzej Gołota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Andrzej Gołota
Andrzej Gołota
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1968
Warszawa
Obywatelstwo Polska
USA (od sierpnia 2013)
Wzrost 193[1] cm
Masa ciała 99-117 kg
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 52
Zwycięstwa 41
Przez nokauty 33
Porażki 9
Remisy 1
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 23 lutego 2013.
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Seul 1988 boks
(waga ciężka)
Mistrzostwa Europy
Brąz
Ateny 1989 waga ciężka

Andrzej Jan Gołota, także Andrew Golota (ur. 5 stycznia 1968 w Warszawie) – polski bokser, brązowy medalista olimpijski z Seulu i mistrzostw Europy z Aten, były zawodowy mistrz Ameryki Północnej federacji IBF, dwukrotny mistrz Polski w wadze ciężkiej.[potrzebne źródło]

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Startował w barwach Legii Warszawa, zdobył cztery tytuły mistrza Polski w wadze ciężkiej (do 91 kg, 1986-1990)[potrzebne źródło]. Sięgał również po medale na imprezach międzynarodowych (1985 wicemistrz świata juniorów, przegrał w finale z Kubańczykiem Félixem Savónem; 1986 mistrz Europy juniorów). W 1988 odniósł największy sukces w karierze amatorskiej, sięgając w Seulu po brązowy medal olimpijski. W walce półfinałowej z Koreańczykiem Hyun Man Baikiem doznał kontuzji (rozcięcie łuku brwiowego), co zmusiło go do wycofania się. Jako amator reprezentował Polskę także na Mistrzostwach Europy (Turyn 1987, ćwierćfinał i Ateny 1989, brązowy medal) i świata (Moskwa 1989).

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodową karierę rozpoczął 7 lutego 1992 w Milwaukee, pokonując Roosevelta Shulera. Do końca 1992 stoczył dalszych siedem zwycięskich walk.

16 maja 1995 w Atlantic City odniósł zwycięstwo nad bokserem z Tonga, Samsonem Po'uhą (nokaut w piątej rundzie)[2]. 15 marca 1996 Gołota zwyciężył przez techniczny nokaut Amerykanina Danella Nicholsona.

Kolejnym rywalem Gołoty miał być słynny Riddick Bowe, w tej sytuacji promotorzy przeciwstawili byłemu mistrzowi świata pogromcę jego niedoszłego przeciwnika. Walka w nowojorskiej Madison Square Garden (11 lipca 1996) zakończyła się dyskwalifikacją Gołoty za ciosy poniżej pasa. Zdarzeniu towarzyszyła bijatyka wokół ringu, w szpitalu znaleźli się m.in. menedżer Gołoty Lou Duva, a także sam Gołota, uderzony w głowę radiotelefonem[3].

Ciosy poniżej pasa potwierdziły opinię o Gołocie jako o bokserze chętnie faulującym, ale walka z Bowem przyniosła mu także wiele pozytywnych opinii. Prowadził z nim wyrównany pojedynek, przez długi czas prowadząc na punkty. Zyskany rozgłos wykorzystano do zorganizowania walki rewanżowej, która odbyła się 14 grudnia 1996 w Atlantic City. Ponownie pojedynek zakończył się dyskwalifikacją Gołoty za nieczyste ciosy, ale Polak był jeszcze bliższy zwycięstwa niż w pierwszym pojedynku. Riddick Bowe w drugiej walce z Andrzejem Gołotą po raz drugi i trzeci w karierze leżał na deskach. W chwili dyskwalifikacji Polak prowadził na punkty u wszystkich sędziów[4].

Pomimo dwóch kolejnych porażek, w następnej walce Gołota stanął przed pierwszą w karierze szansą zdobycia tytułu mistrza świata w wadze ciężkiej organizacji WBC. 4 października 1997 w Atlantic City, w pojedynku z Brytyjczykiem Lennoxem Lewisem, został jednak znokautowany już w pierwszej rundzie[5].

Po tej porażce Gołota wygrał w sześciu następnych walkach, między innymi z byłym mistrzem świata WBC i WBA, Timem Witherspoonem. Pojedynek ten odbył się 2 października 1998 w Hali Ludowej we Wrocławiu i był pierwszą zawodową walką Gołoty w Polsce. Walka ta była transmitowana przez telewizję Polsat i przyniosła wysoką oglądalność - prawie 12,5 miliona widzów[6]. Walka ta otworzyła mu możliwość pojedynku eliminacyjnego WBC z Michaelem Grantem. 20 listopada 1999 w Atlantic City Gołota był bliski pokonania Granta, w pierwszej rundzie dwukrotnie kładąc rywala na deski i prowadząc przez większość walki na punkty. Jednak w dziesiątej rundzie (pojedynek był zakontraktowany na 12 rund) zaliczył nokdaun i odmówił kontynuowania dalszej walki[7].

20 października 2000 w Detroit zmierzył się z Mikiem Tysonem. Już w pierwszej rundzie Polak był liczony, a w przerwie między drugą i trzecią rundą odmówił kontynuowania walki, zszedł z ringu i udał się do szatni[8]. W 2001 wprawdzie komisja boksu stanu Michigan uznała walkę za nieodbytą (wykryto niedozwolone substancje w organizmie Tysona), jednak kariera Gołoty wydawała się ostatecznie zakończona.

Po tej walce Gołota miał trzyletnią przerwę w boksowaniu. Od 2003 stoczył kilka zwycięskich walk, a 27 kwietnia 2004, w walce z Chrisem Byrdem, dostał drugą szansę walki o pas mistrzowski, tym razem organizacji IBF. Pojedynek zakończył się remisem i Amerykanin zachował tytuł mistrza świata[9].

Następna walka to kolejny pojedynek Polaka o mistrzostwo świata (tym razem organizacji WBA). 13 listopada 2004 Gołota przegrał na punkty z Johnem Ruizem (111:114, 111:114, 112:113)[10].


22 maja 2005 Gołota podczas gali w hali United Center w Chicago został znokautowany w 53 sekundzie walki przez Lamona Brewstera w swojej czwartej walce o tytuł mistrza świata federacji WBO[11].

Walka Gołota-McBride.

Po tej walce Gołota miał kolejną, tym razem dwuletnią przerwę w boksowaniu. Na ring powrócił 9 czerwca 2007, pokonując w Katowicach Amerykanina Jeremiego Batesa w drugiej rundzie przez techniczny nokaut[12]. W kolejnej walce, 6 października 2007 w hali Madison Square Garden w Nowym Jorku, pokonał Irlandczyka Kevina McBride w szóstej rundzie, także przez techniczny nokaut, zdobywając tytuł mistrza Ameryki Północnej federacji IBF[13].

19 stycznia 2008 w Madison Square Garden zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów na punkty z Mikiem Mollo zdobywając pas mistrza Ameryki ŁacińskiejWBA Fedelatin wagi ciężkiej[14].

7 listopada 2008 w Chengdu zmierzył się z Rayem Austinem o pas WBC USNBC. Gołota przegrał przez techniczny nokaut po pierwszej rundzie. W trzeciej sekundzie pojedynku zaliczył nokdaun. 40 sekund później doznał kontuzji lewego ramienia i choć dotrwał do końca rundy, musiał zrezygnować z dalszej walki.


24 października 2009 podczas gali Polsat Boxing Night której stawką był pas IBF International w Łódzkiej Hali Atlas przegrał z Tomaszem Adamkiem przez TKO w piątej rundzie.

3 listopada 2012 w Łódzkiej Atlas Arenie miała odbyć się walka na zasadach wrestlingu, byłoby to trzecie starcie Andrzeja Gołoty z Riddickiem Bowe. Pojedynek jednak odwołano.

Trenerzy:
Sam Colona
Lou Duva
Al Certo
Andrzej Gmitruk

23 lutego 2013 w Gdańsku, w Ergo Arenie Gołota przegrał w szóstej rundzie przez nokaut z Przemysławem Saletą[15].

25 października 2014 roku w Częstochowie zmierzył się w pożegnalnej walce pokazowej z Danellem Nicholsonem. Organizatorem walki był Marcin Najman[16].

Procesy sądowe[edytuj | edytuj kod]

Według zeznań świadka koronnego Jarosława Sokołowskiego, ps. „Masa” Gołota był członkiem grupy przestępczej Andrzeja Kolikowskiego, ps. „Pershing”, ściągającej haracze. Prokuratura nie potwierdziła tej kwestii i nie wszczęła postępowania przeciw bokserowi[17]. W maju 1990 Gołota pobił we Włocławku gości jednego z lokali, a następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Do Polski powrócił sześć lat później, otrzymując list żelazny. Za pobicie został skazany na karę roku pozbawiania wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby[17].

Gołota utrzymywał kontakt z liderem gangu pruszkowskiego Andrzejem Kolikowskim, ps. „Pershing”, który jako kibic uczestniczył w walkach boksera w Stanach Zjednoczonych, m.in. w pojedynku z Michaelem Grantem w 1999[18]. W wywiadzie prasowym udzielonym w 2004 Gołota stwierdził: „byliśmy kolegami, to prawda”, zaprzeczając jednocześnie doniesieniom, jakoby był ochroniarzem Kolikowskiego[19].

W roku 2002 Gołotę ścigano listem gończym w USA (za niestawienie się w sądzie w związku z oskarżeniem o podawanie się za policjanta), a w październiku tegoż roku oskarżono go w Polsce o ponowne wdanie się w bijatykę (w hotelu w Sopocie). Został w związku z tym w marcu 2003 zatrzymany, postawiono mu zarzuty i wypuszczono za kaucją 30 000 zł. Dwa miesiące później, po niestawieniu się przezeń na jedną z rozpraw, sąd wydał w lipcu postanowienie o jego aresztowaniu, ale wkrótce – po przedstawieniu przez jego obrońców dowodów na to, że pięściarz w tym czasie przechodził rehabilitację – wycofał to postanowienie. We wrześniu 2004 prokuratura odstąpiła od dalszego prowadzenia z urzędu sprawy pobicia w Sopocie, a poszkodowany zrezygnował z wniesienia przeciw Gołocie oskarżenia prywatnego. Sprawę ostatecznie umorzono[20].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną Andrzeja Gołoty jest Mariola Babicz-Gołota, z wykształcenia prawnik (prowadzi własną kancelarię prawną w Chicago). Para pobrała się w 1990 roku. W 1991 roku Andrzej Gołota został ojcem, żona boksera urodziła córkę Alexandrę. W 1997 roku bokser ponownie został ojcem. Syn nosi imię Andrzej. Żona Andrzeja Gołoty posiada także licencję sędziego bokserskiego[21][22][23][24].

Odniesienia w kulturze[edytuj | edytuj kod]

  • Do osoby Andrzeja Gołoty odnosił się bezpośrednio tekst utworu „Andrzej Gołota”[25] grupy muzycznej Kazik na Żywo, opublikowany na albumie Las Maquinas de la Muerte (1999) oraz jako singiel.
  • Grupa hip-hopowa Projekt Nasłuch stworzyła w 2011 utwór będący hołdem dla Andrzeja Gołoty[26].

Udział w programach telewizyjnych[edytuj | edytuj kod]

  • 2010: Uczestnik XII edycji programu Taniec z gwiazdami w TVN. Jego partnerką była Magdalena Soszyńska-Michno. Zajął 5 miejsce. Odpadł 7 listopada 2010 w odcinku, który poprzedzał ćwierćfinał.
  • 2010: Uwaga! – Kulisy Sławy: Miłość boksera i prawniczki – TVN.
  • 2010: Szymon Majewski Show w TVN – gość programu.
  • 2010: Taka miłość się nie zdarza. Mariola i Andrzej Gołotowie w TVN – reportaż dokumentalny.
  • 2011: Dzień Dobry TVN – z amerykańską wizytą u Gołotów w TVN – reportaż dokumentalny.
  • 2013: Kulisy sportu w Polsat – gość programu.
  • 2013: Andrzej Gołota. Prawdziwa Historia w Polsat Sport – reportaż dokumentalny.
  • 2013: Granice kariery w Polsat – gość programu.

Reklama[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Gołota wziął udział w amerykańskiej reklamie zachęcającej do udziału w spisie powszechnym Census 2010. Reklamy zostały nagrane w dwóch językach: polskim i angielskim[27].

Przypisy

  1. Gołota śmiał się z Adamka. gwizdek24.se.pl, 24 października 2009.
  2. Boxing Encyclopedia (ang.).
  3. Boxing Encyclopedia (ang.).
  4. Boxing Encyclopedia (ang.).
  5. Luis Escobar: Lewis KO's Golata In One (ang.). The Boxing Times.
  6. SATKurier.pl / Polonica / Telewizja Polsat kończy 20 lat – poznajmy jej historie
  7. Boxing Encyclopedia (ang.).
  8. John Gregg: Iron Mike Makes Golota Quit (ang.). The Boxing Times.
  9. Luis Escobar: Champ Byrd And Golota Battle To A Spirited Draw (ang.). The Boxing Times.
  10. John Gregg: Ruiz Dropped Twice Outlasts Golata (ang.). The Boxing Times.
  11. Robert Hoffman, Jacob Chavez: Brewster annihilates Golota! (ang.). Fightnews.com.
  12. Ryszard Koczura: Adamek punishes Pineda; Golota crushes Bates! (ang.). Fightnews.com.
  13. Matt Richardson, Jason Stern: Peter Wakes Up from Nightmare!; McBride Pole-Axed! (ang.). Fightnews.com.
  14. Matt Richardson, Rick Scharmberg: Jones defeats Trinidad! (ang.). Fightnews.com.
  15. Polsat Boxing Night: Gołota vs. Saleta (pol.). bokser.org. [dostęp 29 grudnia 2012].
  16. Ostatnia walka Andrzeja Gołoty, legenda boksu zakończyła karierę (pol.). onet.pl. [dostęp 26-10-2014].
  17. 17,0 17,1 Magdalena Rubaj, Maciek Glinka: Gołota, przyjaciel gangsterów?. wiadomosci.wp.pl, 19 kwietnia 2004. [dostęp 2015-01-13].
  18. Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski: Nowy alfabet mafii. Najnowsze losy polskiej przestępczości zorganizowanej. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2013, s. 99. ISBN 978-83-7818-440-9.
  19. Gołota: nie byłem gorylem „Pershinga”. wiadomosci.wp.pl, 20 kwietnia 2004. [dostęp 2015-01-13].
  20. Gołota wolny od zarzutu. [dostęp 2010-05-29].
  21. Mariola Gołota sędzią bokserskim (zdj. Marcin Kondek)
  22. Nowości – Żona Gołoty zrobi karierę w ringu?
  23. Mistrzowie sportu – ZEW KRWI
  24. Andrzej Gołota przygotowuje się do Wigilii (zdj. Marcin Kondek)
  25. Kazik Staszewski – staszewski.art.pl
  26. News – Projekt Nasłuch – w hołdzie Andrzejowi Gołocie! Nowy numer – Rap Graffiti Breakdance Hip-Hop.pl
  27. Dziennik.pl: Zobacz, jak Gołota pomaga liczyć ludzi (pol.). 2010-05-27. [dostęp 2010-06-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]