Andrzej Grabowski (malarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Grabowski. Olej na płótnie. Galeria Obrazów we Lwowie

Andrzej Bronisław Grabowski (ur. 19 listopada 1833 w Zwierzyńcu, zm. 2 września 1886 we Lwowie) – polski malarz.

Studiował w latach 1849–1855 w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Wojciecha Stattlera i Władysława Łuszczkiewicza. Na studiach zaprzyjaźnił się z Arturem Grottgerem. Od roku 1860 studiował na akademii wiedeńskiej u Carla Wurzingera, później w Paryżu i w akademii monachijskiej. W roku 1866 zamieszkał we Lwowie. W 1877 staraniem Jana Matejki został profesorem krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych.

Malował obrazy rodzajowe i historyczne, portrety arystokracji i współczesnych mu ludzi. Jego portrety olejne, niektóre są pełne wyrazu i dobrej charakterystyki. Najważniejsze z nich znajdują się w muzeach: we Lwowie (portret doktora Smolki), w Krakowie (autoportret i 2 in.), w rapperswylskich zbiorach (portret braci Kozakiewiczów i in.). Znany też jest portret księcia Adama Stefana Sapiehy. Sportretował także: Kornela Ujejskiego, Stanisława Tarnowskiego i Antoniego Kurzawę.

Jego młodszy brat Wojciech Grabowski był także malarzem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dmitrij Szelest: Lwowska Galeria Obrazów, WAiF Auriga, Warszawa 1990, ISBN 83-221-0518-5
  • Marian Minich: Andrzej Grabowski 1833—1886. Jego życie i twórczość, Ossolineum, Wrocław 1957.
Wikimedia Commons