Andrzej Grubba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Grubba
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1958
Brzeźno Wielkie
Data i miejsce śmierci 21 lipca 2005
Sopot
Dyscypliny tenis stołowy
Dorobek medalowy

Andrzej Grubba (ur. 14 maja 1958 w Brzeźnie Wielkim, zm. 21 lipca 2005 w Sopocie) – polski tenisista stołowy.

Biografia i kariera[edytuj | edytuj kod]

Syn Alojzego i Ludomiry. Pochodził z rodziny nauczycielskiej[1]. Miał żonę Lucynę oraz dwóch synów: Macieja i Tomasza. Absolwent III LO im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku. Ukończył gdańską AWF.

Swoją karierę zaczynał w klubie Neptun Starogard, w którym grał od 1972 do 1973. W latach 1973-1976 był zawodnikiem klubu AZS Uniwersytet Gdański. Od 1976 do 1985 reprezentował barwy klubu AZS-AWF Gdańsk. W 1985 rozpoczął występy w niemieckim klubie tenisa stołowego TTC Zugbrucke Grenzau, w którym grał do 1987. W czasie swojej kariery był sponsorowany przez japońską firmę tenisa stołowego Butterfly (uważa się go za pierwszego promotora tej firmy w Polsce). Zwycięzca plebiscytu czytelników „Przeglądu Sportowego” na najlepszego sportowca Polski w 1984.

W 1998 r.[2][3] zakończył karierę sportową.

4 października 2004[4][5] Grubba dowiedział się, że ma raka płuc. Zmarł rano, 21 lipca 2005, w swoim mieszkaniu w Sopocie[6]. 25 lipca 2005 został pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie[7].

Jest uważany za najlepszego zawodnika w historii polskiego tenisa stołowego.

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998)[8].

6 kwietnia 2014 roku w Białymstoku odbyła się pierwsza edycja Grubba Polish Champions - Turniej Mistrzów w Tenisie Stołowym[9]. Zwycięzcą turnieju został Jean-Michel Saive.

Sprzęt (którym grał w czasie swojej kariery)
  • Deska: Andrzej Grubba (ALL+)
  • Okładziny: Sriver D13-L (grubość podkładu: 1,9; po obu stronach)

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • Brązowy medalista mistrzostw świata w turnieju drużynowym w 1985
  • Brązowy medalista mistrzostw świata w grze podwójnej w parze z Leszkiem Kucharskim w 1987
  • Zdobywca pucharu świata w 1988
  • Brązowy medalista mistrzostw świata w grze pojedynczej w 1989
  • 2-krotny finalista pucharu świata
  • Mistrz Europy w grze mieszanej z Holenderką Bettiną Vriesekoop w 1982
  • 4-krotny srebrny medalista mistrzostw Europy
  • 7-krotny brązowy medalista mistrzostw Europy
  • 26-krotny mistrz Polski w grze pojedynczej
  • 3-krotne uczestnictwo na igrzyskach olimpijskich w 1988, 1992 i 1996
  • 2-krotne dojście do 1/8 finału na igrzyskach olimpijskich w grze pojedynczej w 1988 i w 1992
  • Zajęcie 6. miejsca na igrzyskach olimpijskich w grze podwójnej w parze z Leszkiem Kucharskim w 1988

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Grał prawą ręką, mimo że był mańkutem[1][11]
  • Został wspomniany w amerykańskim serialu Biuro (sezon 4, odcinek 8) jako jeden z bohaterów Dwighta Schrute'a
  • Powstała jego biografia napisana przez M.Formela pt. Ostatnia Piłka.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]