Andrzej Hławiczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Hławiczka

Andrzej Hławiczka (ur. 3 maja 1866 w Dzięgielowie k. Cieszyna, zm. 13 lipca 1914 w Cieszynie) – polski nauczyciel i społecznik na Śląsku Cieszyńskim, muzykolog, etnograf, zbieracz pieśni ludowych Śląska Cieszyńskiego

Ukończył seminarium nauczycielskie w Cieszynie, po czym pracował w jednej z ustrońskich szkół. Studiował muzykologię w Lipsku, w 1899 zatrudnił się jako organista w cieszyńskim kościele Jezusowym. Zajmował się nauczaniem religii ewangelickiej. Był czołowym pracownikiem Społeczności Chrześcijańskiej. Zginął tragicznie, postrzelony przez chorego psychicznie ucznia.

Ojciec Karola i Adama, duchownego luterańskiego w Katowicach.

W 1901 wydał Śpiewniki szkolne, w których umieścił zebrane przez siebie polskie pieśni ludowe ze Śląska Cieszyńskiego. Należał też do grona wydawców ewangelickiego śpiewnika przebudzeniowego Harfa syjońska (1906).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Szturc, Ewangelicy w Polsce: słownik biograficzny XVI-XX wieku, Bielsko-Biała 1998.