Andrzej Hiolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Hiolski
Andrzej-hiolski paris-1991.jpg
Andrzej Hiolski podczas koncertu w Bibliotece Polskiej, Paryż 19 października 1991
Imię i nazwisko Andrzej Hiolski
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1922
Lwów
Data i miejsce śmierci 26 lutego 2000
Kraków
Typ głosu baryton
Gatunek opera
Zawód solista operowy
Aktywność 19632000
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Grób Andrzeja Hiolskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 7 lipca 2007

Andrzej Hiolski (ur. 1 stycznia 1922 we Lwowie, zm. 26 lutego 2000 w Krakowie) – polski śpiewak operowy, baryton.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VI Gimnazjum im. Stanisława Staszica we Lwowie. Studia wokalne rozpoczął w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie pod kierunkiem Heleny Oleskiej i Adama Didura. W czasie wojny pracował fizycznie, m.in. jako stolarz. Wyjechał ze Lwowa w 1944, przed ponownym wkroczeniem wojsk sowieckich.

Zadebiutował rolą Janusza w Halce Stanisława Moniuszki wystawionej 25 listopada 1944 w krakowskim Teatrze Starym. Śpiewał na różnych scenach operowych świata. Stworzył kreacje wokalne i aktorskie jako:

Wykonywał również pieśni: Franza Schuberta, Roberta Schumanna, Hugo Wolfa, Gustava Mahlera, Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki, Mieczysława Karłowicza, Jana Karola Galla i Stanisława Niewiadomskiego.

Wystąpił również w Teatrze Telewizji, w spektaklu Krakowiacy i Górale wg Wojciecha Bogusławskiego w reż. Krzysztofa Kolbergera (1993).

Filmografia (varia)[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1959)[1]
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1953)
  • Order Sztandaru Pracy I klasy
  • Order Sztandaru Pracy II klasy (1964)
  • Złoty Krzyż Zasługi (1952)[2]
  • Złota Odznaka "Za zasługi dla Województwa Śląskiego (2000)
  • Nagroda Państwowa (wyróżnienie) w sekcji muzyki za wybitne osiągnięcia w dziedzinie wokalistyki (1955)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia w dziedzinie muzyki za osiągnięcia artystyczne w dziedzinie wokalistyki(1973)[3]
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1987)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej (1997)
  • Nagroda Muzyczna Polskiego Radia za szczególne osiągnięcia w kulturze polskiej oraz wielkie zasługi dla Polskiego Radia (1999)

Przypisy

  1. Dziennik Polski, rok XV, nr 172 (4793), s. 9.
  2. M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 59.
  3. Dziennik Polski, rok XXIX, nr 172 (9145), s. 2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]