Andrzej Kolikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Kolikowski
Pershing
Data i miejsce urodzenia 1954
Ołtarzew (Polska)
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1999
Zakopane

Andrzej Kolikowski ps. „Pershing” (ur. 1954 w Ołtarzewie, zm. 5 grudnia 1999 w Zakopanem) – przywódca gangu pruszkowskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W policyjnych kartotekach notowany po raz pierwszy w wieku 17 lat. Po ukończeniu zasadniczej szkoły zawodowej samochodowej pracował w nieistniejącej dziś fabryce kabli (gdzie był przewodniczącym ZSMP), jeździł także jako kierowca w „Transbudzie”. W młodości przez kilka lat uprawiał zapasy i grywał w miejscowej drużynie piłki nożnej. Był zapalonym hazardzistą, miłośnikiem zawodowego boksu i osobą znaną z przesądności (korzystał z usług jasnowidzów).

Na początku lat 80. XX wieku zaczął działać w biznesie, zarabiając pierwsze pieniądze w Niemczech, gdzie poznał Jeremiasza Barańskiego (ps. „Baranina”) i Nikodema Skotarczaka (ps. „Nikoś”). Pod koniec lat 80. Andrzej Kolikowski założył w Warszawie nielegalny dom gry.

W latach 1989-1990 powstała licząca około 100 osób grupa wspierająca wzajemnie własne interesy. Nieformalny zarząd stanowili: Mirosław Danielak (ps. „Malizna”), Leszek Danielak (ps. „Wańka”), Zygmunt Raźniak (ps. „Bolo”), Andrzej Zieliński (ps. „Słowik”) oraz Andrzej Kolikowski. Grupa dołączyła do „Pruszkowa” w 1992.

W 1994 miał miejsce pierwszy zamach na życie Kolikowskiego, przygotowany z użyciem bomby zamontowanej pod jego samochodem, w wyniku którego został ciężko ranny jego najbliższy ochroniarz Adam Giers (ps. „Giersu”).

Do bliskich przyjaciół Pershinga należeli m.in. znany biznesmen, były właściciel spółki Art-B Bogusław Bagsik, senator Aleksander Gawronik oraz tragicznie zmarły wkrótce po śmierci Andrzeja Kolikowskiego były wicepremier i prezes Głównego Urzędu Ceł Ireneusz Sekuła[1].

11 sierpnia 1994 roku Andrzej Kolikowski został zatrzymany przez policję. Wraz z nim zatrzymano 19 innych członków gangu. Pershing został oskarżony przez warszawską prokuraturę m.in. o wymuszenie 40 tysięcy dolarów amerykańskich. Właśnie w tym okresie miała „wypłynąć” grupa Marka Czarneckiego (ps. „Rympałek”), który przejął kilku członków gangu. W lutym 1996 został skazany na 4 lata pozbawienia wolności za paserstwo, fałszowanie dokumentów oraz nielegalne odzyskanie długu. W sierpniu 1998 opuścił zakład karny.

Zabójstwo[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Kolikowski zginął w Zakopanem 5 grudnia 1999[2], po trzykrotnym postrzeleniu przez, jak twierdzi prokuratura, wynajętego do tego celu zabójcę. Andrzej Kolikowski zmarł podczas reanimacji. Zabójcą okazał się Ryszard Bogucki, w zamachu brał też udział Ryszard Niemczyk[3].

Po 9 miesiącach procesu w dniu 18 lipca 2003 Sąd Okręgowy w Nowym Sączu skazał oskarżonego o to zabójstwo Ryszarda Boguckiego na 25 lat pozbawienia wolności. Za zlecenie zabójstwa, na 10 lat pozbawienia wolności, skazany został Mirosław Danielak (ps. „Malizna”). Prokurator zażądał dla obu oskarżonych odpowiednio – kary dożywocia i 15 lat pozbawienia wolności.

Andrzej Kolikowski posiadał wytwórnię muzyczną General Group w Rumi (zginął w dniu jej uruchomienia). Po jego śmierci przejął ją dawny wspólnik i adwokat Adam Giers (ps. „Giersu”), który następnie zmienił firmę przedsiębiorstwa na Optical Disc Pomerania. Następnie wytwórnia została sprzedana. Zaczęła promować zespoły grające disco-polo. W lipcu 2002 przestała funkcjonować[4]. Kolikowski posiadał również dyskotekę GET UP w Wierciszewie koło Koszalina, która była w tamtych czasach jednym z najpopularniejszych lokali rozrywkowych w regionie. Przebywał tam często ze znajomymi. Po jego śmierci Adam Giers (ps. „Giersu”) sprzedał lokal. Prowadził także (wspólnie z Giersem) komis w podwarszawskim Milanówku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy