Andrzej Maryniarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Maryniarczyk
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1950
Witów
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: antropologia, metafizyka
Doktorat 1983 – filozofia
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Habilitacja 1992 – filozofia
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Profesura 2001
Nauczyciel akademicki
uczelnia Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Okres zatrudn. od 1985
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Andrzej Maryniarczyk SDB (ur. 26 stycznia 1950 w Witowie[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, filozof i metafizyk, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie (1970–1976) oraz studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1976–1979). Dysertację doktorską pt. Metoda separacji a metafizyka, której promotorem był Mieczysław Albert Krąpiec, obronił w 1983 na Wydziale Filozofii KUL[2]. Stopień doktora habilitowanego uzyskał tamże w 1992 w oparciu o rozprawę System metafizyki. Analiza przedmiotowo-zbornego poznania. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych otrzymał 27 kwietnia 2001[3].

W latach 1980–1987 był wicerektorem i kierownikiem studiów w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie[2]. Od 1985 do 1987 prowadził wykłady zlecone na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[1]. W 1987 został pracownikiem etatowym KUL, w 1995 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1996 został kierownikiem Katedry Metafizyki (przekształconej w roku następnym w Zakład Metafizyki), a w 1999 – kierownikiem Sekcji Filozofii Teoretycznej KUL. Odbył nadto stypendia naukowe w Monachium (1984), Toronto (1993) i Leuven (1997)[2].

Był redaktorem naczelnym Powszechnej Encyklopedii Filozofii, która ukazała się w dziesięciu tomach w latach 2000–2009[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2008, za zasługi w pracy naukowo-dydaktycznej, za działalność organizacyjną i społeczną, został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[4].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Metoda separacji a metafizyka. Związek formowania pojęcia bytu z determinacją przedmiotu metafizyki, Lublin 1985
  • System metafizyki. Analiza „przedmiotowo-zbornego” poznania, Lublin 1991
  • Pluralistyczna interpretacja rzeczywistości. Dzieje arystotelesowskiej koncepcji substancji, Lublin 1998
  • Metafizyka w ekologii, Lublin 1999
  • Monistyczna i dualistyczna interpretacja rzeczywistości, wyd. 2, Lublin 2001
  • O przyczynach, partycypacji i analogii, Lublin 2005
  • Odkrycie wewnętrznej struktury bytów, Lublin 2006
  • Racjonalność i celowość świata osób i rzeczy, wyd. 2, Lublin 2007
  • Człowiek wobec świata. Studium z metafizyki realistycznej, Lublin 2009
  • The monistic and dualistic interpretation of reality, Lublin 2010
  • The realistic interpretation of reality, Lublin 2015

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Księga pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wkład w kulturę polską w latach 1968–1993, red. Marian Rusecki, Lublin 1994, s. 425.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Nota biograficzna na stronie Wydziału Filozofii KUL. kul.pl. [dostęp 2015-02-17].
  3. Andrzej Maryniarczyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
  4. M.P. z 2009 r. Nr 25, poz. 347