Andrzej Pilipiuk

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Andrzej Pilipiuk

Zdjęcie wykonane podczas konwentu Polcon 2006
Imiona i nazwisko Andrzej Pilipiuk
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1974, Warszawa
Narodowość Polak
Dziedzina sztuki Epika
Styl Fantastyka
Ważne dzieła Cykl o Jakubie Wędrowyczu,
Trylogia o Kuzynkach Kruszewskich,
Norweski dziennik,
Operacja Dzień Wskrzeszenia,
Oko Jelenia
Andrzej Pilipiuk (6 marca 2008)
Katarzyna Motyka (z prawej), przyszła żona Pilipiuka, odbiera w jego imieniu Nagrodę im. Janusza A. Zajdla (2003)

Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog.

Spis treści

[edytuj] Twórczość

Pilipiuk najbardziej znany jest z, wykazującego w pewnym stopniu cechy gawędy[potrzebne źródło], cyklu opowiadań o przygodach Jakuba Wędrowycza – zamieszkującego w Starym Majdanie koło Wojsławic plugawego degenerata, bimbrownika i egzorcysty.

Debiutował opowiadaniem Hiena ("Fenix" 2/1996), w którym po raz pierwszy pojawiła się postać Jakuba. Od tego czasu Pilipiuk napisał kilkadziesiąt innych opowiadań z tego cyklu, wydanych w pięciu zbiorach (Kroniki Jakuba Wędrowycza (2001), Czarownik Iwanow (2002), Weźmisz czarno kure (2002), Zagadka Kuby Rozpruwacza (2004) i Wieszać każdy może (2006). Sam nazywa siebie "największym piewcą polskiej wsi od czasów Reymonta"[1].

Innymi utworami Pilipiuka jest cykl o kuzynkach Kruszewskich oraz Michale Sędziwoju, alchemiku który zgodnie z legendami zapewnić miał sobie nieśmiertelność dzięki odkryciu tajemnicy kamienia filozoficznego, gdzie Pilipiuk połączył elementy fabularne oparte na wiedzy historycznej z najnowszymi osiągnięciami naukowymi i technologicznymi, oraz cykl Norweski dziennik, opowiadający o przygodach Tomasza Paczenki, cierpiącego na amnezję młodego uciekiniera z Polski Ludowej, który usiłuje odnaleźć prawdę o sobie i otaczającej go rzeczywistości. Cykl ten jest najstarszym w dorobku autora, prace nad nim rozpoczął Pilipiuk będąc jeszcze nastolatkiem.

W utworach Pilipiuka często pojawiają się gościnnie postaci z innych jego cykli. Tytułowe bohaterki serii Kuzynki pierwszy raz pojawiły się w jednym z napisanych przez niego tomów Pana Samochodzika. Zarówno w cyklu Kuzynki jak i Pan Samochodzik pojawia się również przelotnie Jakub Wędrowycz .

[edytuj] Prywatnie

Pilipiuk, jak sam twierdzi, wywodzi się w połowie ze szlachty kozackiej. Z wykształcenia jest archeologiem, studiował w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. 4 października 2003 ożenił się z Katarzyną Motyką. W maju 2004 urodziła się ich córka, Łucja. W wolnych chwilach zajmuje się numizmatyką i zbieraniem meteorytów, a także stolarstwem i malarstwem. Ceni sobie twórczość pisarzy Nodara Dumbadze, Aleksandra Grina-Griniewskiego i Ferdynanda Ossendowskiego oraz muzykę litewskiego kompozytora Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa. Pilipiuk jest również honorowym członkiem Galicyjskiej Gildii Fanów Fantastyki.

[edytuj] Poglądy

Pilipiuk znany jest ze swoich liberalno-konserwatywnych i monarchistycznych poglądów. Wielokrotnie wyrażał swoją negatywną ocenę rozmaitych zjawisk współczesnego życia politycznego i gospodarczego. Krytykował przesiąknięty socjalistycznymi zaszłościami ustrój społeczny i gospodarczy, zbaczający wg Pilipiuka w stronę etatyzmu, mierność polskich elit politycznych oraz intelektualnych, niski poziom współczesnej literatury, przede wszystkim zaś, powołując się na własne traumatyczne doświadczenia z okresu szkolnego, poddał krytyce polski system edukacji jako w istocie, jego zdaniem, hamujący optymalny rozwój wolnej jednostki.

[edytuj] Wybory parlamentarne w 2005

W wyborach parlamentarnych 2005 kandydował do Sejmu z listy PJKM, z okręgu gliwickiego, jednak partia ta nie przekroczyła 5% progu wyborczego.

[edytuj] Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009

Bez powodzenia startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku. Startował z listy UPR w okręgu warszawskim 1; uzyskał 1799 głosów i nie objął mandatu [2].

[edytuj] Nagrody

Dziewięciokrotnie nominowany do nagrody im. Janusza A. Zajdla, uhonorowany nią w 2002 roku za opowiadanie Kuzynki, które w 2003 roku rozwinął w powieść. Dwukrotnie zajął trzecie miejsce w głosowaniu na nagrodę Nautilus. Ponadto uhonorowany Pucharem Bachusa i Srebrną Muszlą. W 1998 roku nominowany do Śląkfy, nagrody Śląskiego Klubu Fantastyki w kategorii "Pisarz roku".

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Cykl o Jakubie Wędrowyczu

[edytuj] Cykl Kuzynki

[edytuj] Cykl Pan Samochodzik

Andrzej Pilipiuk napisał też, pod pseudonimem Tomasz Olszakowski kilkanaście tomów kontynuacji przygód Pana Samochodzika:

  • Pan Samochodzik i... Arka Noego, Oficyna Wydawnicza "Warmia"
  • Pan Samochodzik i... rubinowa tiara
  • Pan Samochodzik i... tajemnice warszawskich fortów
  • Pan Samochodzik i... zaginiony pociąg
  • Pan Samochodzik i... sekret alchemika Sędziwoja (pierwsze pojawienie się bohaterek cyklu Kuzynki)
  • Pan Samochodzik i... zaginione poselstwo
  • Pan Samochodzik i... łup barona Ungerna
  • Pan Samochodzik i... zagubione miasto
  • Pan Samochodzik i... wynalazek inżyniera Rychnowskiego
  • Pan Samochodzik i... potomek szwedzkiego admirała
  • Pan Samochodzik i... ikona z Warszawy
  • Pan Samochodzik i... Czarny Książę
  • Pan Samochodzik i... więzień Jasnej Góry
  • Pan Samochodzik i... brązowy notes
  • Pan Samochodzik i... Adam z Wągrowca
  • Pan Samochodzik i... diable wiano
  • Pan Samochodzik i... mumia egipska
  • Pan Samochodzik i... Relikwiarz świętego Olafa
  • Pan Samochodzik i... Zamek w Chęcinach

[edytuj] Cykl Norweski dziennik

[edytuj] Cykl Oko Jelenia

 Osobny artykuł: Oko Jelenia.

[edytuj] Inne

[edytuj] W przygotowaniu

  • Homo bimbrownikus, Fabryka Słów, 28 sierpień 2009.

Kolejny zbiór opowiadań o Jakubie Wędrowyczu, mający wypełnić chronologiczną lukę, jaka powstała po rezygnacji autora z prac nad zbiorkiem "13 prac Jakuba Wędrowycza". Jest to zarazem jego pierwsza książka, zapowiadana reklamą telewizyjną[3] przez Fabrykę Słów.

  • Triumf lisa Reinicke, Fabryka Słów, I kwartał 2010.

Piąty tom sagi "Oko Jelenia"[4].

[edytuj] Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Andrzeja Pilipiuka
Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Andrzej Pilipiuk w warszawskim EMPiK-u (6.03.2008)
Utwórz książkę