Andrzej Romanowski (literaturoznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Romanowski
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1951
Kraków
Zawód literaturoznawca
Partia ROAD, UD, UW, PD
Wikicytaty Andrzej Romanowski w Wikicytatach

Andrzej Romanowski (ur. 20 sierpnia 1951 w Krakowie) — polski literaturoznawca, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, publicysta, polityk; od 2003 redaktor naczelny Polskiego Słownika Biograficznego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1974 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1982 obronił pracę doktorską, w 1999 uzyskał habilitację. Tytuł profesora otrzymał w 2004. Był stypendystą Instytutu Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku (1990). Jest kierownikiem Katedry Kultury Literackiej Pogranicza na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz wykładowcą. W 2003 został również pracownikiem Instytutu Historii PAN w Warszawie.

Jego zainteresowania naukowe obejmują literaturę polską wschodniego pogranicza, związki literackie polsko-ukraińsko-białorusko-litewskie, stosunek polskiej literatury wobec walki o niepodległość, ważne cytaty polskiej literatury.

Od 2003 jest redaktorem naczelnym Polskiego Słownika Biograficznego (przejął funkcję po Henryku Markiewiczu). W tym samym roku został powołany w skład Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk.

W latach 1976-2002 publikował w "Tygodniku Powszechnym" (w latach 1990–2002 był również redaktorem pisma). Pracował ponadto w redakcjach "Świata" (1989) i "Myśli Demokratycznej" (w 1991 redaktor naczelny). Wchodził w skład władz regionalnych i krajowych Ruchu Obywatelskiego Akcji Demokratycznej, Unii Demokratycznej oraz Unii Wolności. 23 czerwca 2012 został członkiem rady politycznej Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2000 za książkę Młoda Polska wileńska nagrodzony został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca. W listopadzie 2008 wręczono mu medal "Zasłużony dla Tolerancji". 14 września 2008 "w uznaniu jego postawy uczonego i obywatela" otrzymał nagrodę Kowadła, przyznawaną przez krakowskie stowarzyszenie lewicowych intelektualistów Kuźnica. 14 marca 2012 otrzymał medal "Za mądrość obywatelską". Jest odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem kilkuset tekstów naukowych, publicystycznych i eseistycznych oraz książek.

  • Rozkwitały pąki białych róż (antologia poezji I wojny światowej, 1990)
  • Przed złotym czasem (szkice historycznoliterackich, 1991)
  • Pokój z Sowietami spiszem bagnetami. Antologia (współautor: Adam Roliński, 1994)
  • Młoda Polska wileńska (2000)
  • Podróż na wschód (2001)
  • Ludzie tamtego czasu (2002)
  • Jak oszukać Rosję. Losy Polaków XVIII-XX wieku (2002)
  • Pozytywizm na Litwie (2003)
  • Skrzydlate słowa (współautor Henryk Markiewicz; słownik cytatów, seria I 1990, seria II 1998), edycje z podtytułem Wielki słownik cytatów polskich i obcych (2007, 2012)
  • Prawdziwy koniec Rzeczy Pospolitej (2007)
  • Rozkosze lustracji (2007)
  • Polski Słownik Biograficzny. Przeszłość, teraźniejszość, perspektywy (2010)
  • Wielkość i upadek Tygodnika Powszechnego (2011)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom V: Suplement A–Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2006