Andrzej Rosiewicz
| Andrzej Rosiewicz | |
| Imię i nazwisko | Andrzej Rosiewicz |
| Data i miejsce urodzenia | 1 czerwca 1944 Warszawa |
| Zawód | wokalista, gitarzysta, satyryk, kompozytor, choreograf |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Andrzej Rosiewicz (ur. 1 czerwca 1944 w Warszawie) – polski piosenkarz estradowy, kompozytor, satyryk, gitarzysta i choreograf.
Spis treści |
Wykształcenie [edytuj]
Jest absolwentem VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie. W tym czasie odnosił sukcesy sportowe zostając mistrzem warszawskich szkół średnich juniorów w skoku wzwyż i skoku w dal. Grywał także w szkolnym klubie piłkarskim.
Ukończył SGGW w Warszawie na Wydziale Melioracji Wodnych. Równocześnie uczęszczał przez 5 lat do szkoły muzycznej na śpiew solowy. Swoje umiejętności prezentował m.in. w Klubie Studenckim Politechniki Warszawskiej Stodoła.
Kariera w czasach PRL [edytuj]
Karierę estradową rozpoczął jeszcze w dzieciństwie w 1953, w zespole pieśni i tańca Zespół pieśni i tańca Dzieci Warszawy, z którym to współpracował do 1964. W okresie studiów w latach 60. występował w warszawskich klubach jazzowych i restauracjach. Między 1963 a 1965 rokiem związany był z zespołem Pesymiści. W latach 1967–1968 związał się z formacją jazzową Old Timers, a następnie w latach 1970–1978 tworzył muzykę, teksty oraz występował z zespołem Asocjacja Hagaw. W latach 1971, 1974 i 1977 występował na festiwalu Jazz Jamboree. Występował także na licznych festiwalach w Opolu i Sopocie. Od 1978 poświęcił się karierze solowej.
W latach siedemdziesiątych i na początku lat osiemdziesiątych jeden z najpopularniejszych polskich piosenkarzy i artystów estradowych[1]. Najpopularniejsze jego przeboje z lat siedemdziesiątych to Najwięcej witaminy, Czy czuje pani cha-chę, Zakochany bałwan, Żaba story, Zenek blues; na występach wykonywał również piosenki, których nie nadawano w radiu i telewizji (Usta Mariana). Po powstaniu "Solidarności" powstały piosenki Chłopcy radarowcy oraz dostępne w owych latach jedynie na kasetach nagranych amatorsko na koncertach, wykonane na Festiwalu Piosenki Prawdziwej w Gdańsku Propaganda sukcesu, Chcemy prawdy, Książeczka wojskowa i Wincenty Kalemba czyli Pieśń o zachodnich bankierach (Graj cyganie graj). Jego twórczość była utożsamiana z etosem pierwszej Solidarności oraz stanem wojennym – okresem, kiedy jego piosenki identyfikowane były jako głos antykomunistycznej opozycji.
W roku 1974 zaśpiewał piosenkę Czterdzieści lat minęło... z czołówki serialu Czterdziestolatek, kompozytora Jerzego Matuszkiewicza. W roku 1988 piosenkę Andrzeja Korzyńskiego Halo ptaki do filmu Pan Kleks w kosmosie. W roku 1993 utwór Dwadzieścia lat minęło... w serialu Czterdziestolatek. 20 lat później.
W 1986 zorganizował w Teatrze Muzycznym w Gdyni koncert dedykowany Lechowi Wałęsie, z którym w latach osiemdziesiątych łączyła go serdeczna przyjaźń[2].
W 1988 wykonywał piosenkę o pierestrojce i Michaile Gorbaczowie Wieje wiosna ze wschodu.
Kariera w latach 1989–2002 [edytuj]
Na początku lat 90. XX w. próbował powrócić na scenę muzyczną, tworząc utwory w gatunku disco polo. Najpopularniejsze z nich to Poleczka Pałeczka i Disko Rżysko.[potrzebne źródło]
W 1993 napisał piosenkę o tym jak doszło do zerwania przyjaźni z Lechem Wałęsą Telefon z Belwederu z refrenem: "Porwał go wielki świat, porwał historii wiatr, dlaczego, dlaczego? Przecież zawsze można być kolegą. Przyjaźń uczucie to święte. Tylko czasem bywa się prezydentem"[3].
W pierwszych utworach nagrywanych po roku 2000 śpiewał o sukcesach sportowców takich jak: Adam Małysz, Jerzy Dudek czy Otylia Jędrzejczak.
W 2001 wystąpił z propozycją programu 40 lat + VAT do ówczesnej dyrektor TVP 2 Niny Terentiew, jednak propozycja została odrzucona.[potrzebne źródło]
Późniejsza działalność [edytuj]
Obecnie można go usłyszeć głównie w Radiu Maryja i Telewizji Trwam, dla których tworzy piosenki satyryczne, komentujące scenę polityczną oraz piosenki o miłości do ojczyzny i religijne, zwłaszcza o Janie Pawle II (odtwarzane często w trakcie audycji "Rozmowy niedokończone") oraz koncertach organizowanych przez media ojca Rydzyka, m.in. "A to Polska właśnie...", który odbywa się co roku w październiku w Nowym Sączu.[potrzebne źródło]
W 2003 nagrał piosenkę Mamo, ja chcę do Iraku, krytykującą wyjazd polskich żołnierzy do Iraku[4].
W 2003 został członkiem Unii Polityki Realnej, z listy której w 2004 wystartował w wyborach do Parlamentu Europejskiego[5]. UPR nie przekroczyła progu wyborczego.
Współpracował z Prawem i Sprawiedliwością, dla którego na zjazdy partyjne przed wyborami do Sejmu RP w 2005 i 2007 skomponował i tam wykonał kilka piosenek chwalących rządy PiS (m.in.Wystarczą cztery Ziobra i Polska będzie dobra)[6].
W czerwcu 2007 na Festiwalu w Opolu zaśpiewał Czterdziestolatka oraz piosenkę Wystarczy cztery Ziobra i Polska będzie dobra. Został wtedy wygwizdany przez publiczność i pod koniec jego występu opolski amfiteatr świecił już pustkami[7].
W sierpniu 2007 z okazji 28 rocznicy Sierpnia 80 nagrał dla mediów założonych przez o. Tadeusza Rydzyka piosenkę Jak Gwiazda w noc czarną, swoiste podziękowanie Andrzejowi Gwiaździe i Annie Walentynowicz za ich zasługi w obaleniu komunizmu.
W listopadzie 2007 nagrał piosenkę wyśmiewającą rząd Tuska pt. Wystarczą cztery Tuski, no i porządek pruski, której ukazała się później druga wersja, jej pierwsza zwrotka brzmi:"Nowe wiadomości płyną już z Pułtuska, że w Pułtusku pomnik chcą postawić Tuska. Tam na rynku w Pułtusku ktoś usłyszał, że ten pomnik ufunduje Krauze Ryszard".
W październiku 2008 ukazała się jego płyta Orła mi żal, na której znalazła się piosenka o Janie Pawle II pt. Zostań z nami oraz Baracku Obamie Barack naszym przyjacielem jest, bo w jego żyłach płynie polska krew.
Przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 nagrał piosenkę pt. Eurowybory, która ukazuje w krzywym zwierciadle kampanię wyborczą oraz pracę europosłów.
25 kwietnia 2010 TVP1 wyemitowała specjalne wydanie programu Jaka to melodia?, w którym obok Rosiewicza wystąpił Edward Hulewicz i Ewa Kuklińska. Podczas programu Andrzej Rosiewicz otrzymał medal im. Fryderyka Chopina za 40 lat kariery solowej, a Edward Hulewicz ten sam medal za 45 lat indywidualnej kariery estradowej. Całość wygranej przez wszystkich uczestników przeznaczono na niepełnosprawne dzieci. Tego samego dnia TVP2 wyemitowała wydanie Szansy na sukces, w którym amatorzy śpiewali piosenki Rosiewicza.
Nagrody i wyróżnienia [edytuj]
Był czterokrotnie laureatem Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1972 otrzymał nagrodę za piosenkę Samba wanna blues, w 1975 otrzymał nagrodę specjalną, w 1976 za piosenkę Zenek blues, w 1980 za piosenkę Najwięcej witaminy. W 2010 roku otrzymał od redakcji programu Jaka to melodia? medal im. Fryderyka Chopina za 40 lat indywidualnej kariery estradowej.
Wybrana dyskografia [edytuj]
- "UFO" - "Żniwo",
- Asocjacja Hagaw i A. Rosiewicz,
- Ach jak przyjemnie... i inne piosenki,
- A. Rosiewicz: Dobry interes,
- SPPT Chałturnik i A. Rosiewicz,
- Rosiewicz '97
- Cossack's Songs by Andrzej and His Friends,
- Tyson, Golota, blondynki i ja
- Godzina z Andrzejem Rosiewiczem
Przypisy
- ↑ www.kolobrzeg.pl/glowna/index.php?name=News&catid=&topic=29&allstories=1
- ↑ Wywiad z Andrzejem Rosiewiczem dla Gazety Wyborczej
- ↑ Cztery Ziobra i dobra
- ↑ Niedziela 2008 nr 37 s 30-31
- ↑ Andrzej Rosiewicz kandydatem UPR w wyborach do PE
- ↑ Życiorys Andrzeja Rosiewicza
- ↑ Opole wygwizdało Rosiewicza
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Andrzej Rosiewicz w bazie filmpolski.pl
