Andrzej Rosiewicz

Z Wikipedii

Andrzej Rosiewicz
Imię i nazwisko	Andrzej Rosiewicz
Data i miejsce urodzenia	1 czerwca 1944 Warszawa
Zawód	wokalista, gitarzysta, kompozytor, choreograf

Andrzej Rosiewicz (ur. 1 czerwca 1944 w Warszawie) – polski piosenkarz estradowy, kompozytor, gitarzysta i choreograf.

Spis treści 1 Wykształcenie 2 Kariera w czasach PRL 3 Kariera w latach 1989–2002 4 Współpraca ze środowiskiem Radia Maryja i późniejsza działalność 5 Nagrody i wyróżnienia 6 Wybrana dyskografia 7 Znane przeboje 8 Przypisy 9 Linki zewnętrzne

[edytuj] Wykształcenie

Jest absolwentem VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie. W tym czasie odnosił sukcesy sportowe zostając mistrzem warszawskich szkół średnich juniorów w skoku wzwyż i skoku w dal. Grywał także w szkolnym klubie piłkarskim.

Ukończył SGGW w Warszawie na Wydziale Melioracji Wodnych. Równocześnie uczęszczał przez 5 lat do szkoły muzycznej na śpiew solowy. Swoje umiejętności pokazywał m.in. w Klubie Studenckim Politechniki Warszawskiej Stodoła.

[edytuj] Kariera w czasach PRL

Karierę estradową rozpoczął jeszcze w dzieciństwie w 1953, w zespole pieśni i tańca Dzieci Warszawy, z którym to współpracował do 1964. W okresie studiów w latach 60. występował w warszawskich klubach jazzowych i restauracjach. Między 1963 a 1965 rokiem związany był z zespołem Pesymiści. W latach 1967–1968 związał się z formacją jazzową Old Timers, a następnie w latach 1970–1978 tworzył muzykę, teksty oraz występował z zespołem Asocjacja Hagaw. W latach 1971, 1974 i 1977 występował na festiwalu Jazz Jamboree. Występował także na licznych festiwalach w Opolu i Sopocie. Od 1978 poświęcił się karierze solowej.

W latach siedemdziesiątych i na początku lat osiemdziesiątych jeden z najpopularniejszych polskich piosenkarzy i artystów estradowych^[1]. Najpopularniejsze jego przeboje z lat siedemdziesiątych to Najwięcej witaminy, Czy czuje pani cha-chę, Zakochany bałwan, Żaba story, Zenek blues; na występach wykonywał również piosenki których nie puszczano w radiu i telewizji (Usta Mariana). Po powstaniu "Solidarności" powstały piosenki Chłopcy radarowcy oraz dostępne w owych latach jedynie na kasetach nagranych amatorsko na koncertach, wykonane na Festiwalu Piosenki Prawdziwej w Gdańsku Propaganda sukcesu, Chcemy prawdy, Książeczka wojskowa i Wincenty Kalemba czyli Pieśń o zachodnich bankierach. Jego twórczość była utożsamiana z etosem pierwszej Solidarności oraz stanem wojennym – okresem, kiedy jego piosenki identyfikowane były jako głos antykomunistycznej opozycji.

Zaśpiewał piosenkę z czołówki serialu Czterdziestolatek kompozytora Jerzego Matuszkiewicza, a latach 80. piosenkę Andrzeja Korzyńskiego Halo ptaki w filmie Pan Kleks w kosmosie.

W 1986 zorganizował w Teatrze Muzycznym w Gdyni koncert dedykowany Lechowi Wałęsie, z którym w latach osiemdziesiątych łączyła go serdeczna przyjaźń ^[2].

W 1988 wykonywał piosenkę o pierestrojce i Michaile Gorbaczowie Wieje wiosna ze wschodu.

[edytuj] Kariera w latach 1989–2002

Na początku lat 90. XX w. próbował powrócić na scenę muzyczną, tworząc utwory w gatunku disco polo. Najpopularniejsze z nich to Poleczka Pałeczka i Disko Rżysko.

W 1993 napisał piosenkę o tym jak doszło do zerwania przyjaźni z Lechem Wałęsą Telefon z Belwederu z refrenem: "Porwał go wielki świat, porwał historii wiatr, dlaczego, dlaczego? Przecież zawsze można być kolegą. Przyjaźń uczucie to święte. Tylko czasem bywa się prezydentem"^[3].

W pierwszych utworach nagrywanych po roku 2000 śpiewał o sukcesach naszych wybitnych sportowców takich jak: Adam Małysz, Jerzy Dudek czy Otylia Jędrzejczak.

W 2001 wystąpił z propozycją programu 40 lat + VAT do ówczesnej dyrektor TVP 2 Niny Terentiew, jednak propozycja została odrzucona.

[edytuj] Współpraca ze środowiskiem Radia Maryja i późniejsza działalność

Obecnie można go usłyszeć głównie w Radiu Maryja i Telewizji Trwam, dla których tworzy piosenki satyryczne, komentujące scenę polityczną oraz piosenki o miłości do ojczyzny i religijne zwłaszcza o Janie Pawle II (odtwarzane często w trakcie audycji "Rozmowy niedokończone") oraz koncertach organizowanych przez media ojca Rydzyka, m.in. "A to Polska właśnie...", który odbywa się co roku w październiku w Nowym Sączu.

W 2003 nagrał piosenkę Mamo, ja chcę do Iraku, krytykującą wyjazd polskich żołnierzy do Iraku^[4].

W 2003 został członkiem Unii Polityki Realnej, z listy której w 2004 wystartował w wyborach do Parlamentu Europejskiego^[5]. UPR nie przekroczyła progu wyborczego.

Współpracował z Prawem i Sprawiedliwością, dla którego na zjazdy partyjne przed wyborami do Sejmu RP w 2005 i 2007 skomponował i tam wykonał kilka piosenek chwalących rządy PiS (m.in.Tylko Prawo i Sprawiedliwość, Wystarczą cztery Ziobra i Polska będzie dobra)^[6].

W czerwcu 2007 na Festiwalu w Opolu zaśpiewał Czterdziestolatka oraz piosenkę Wystarczy cztery Ziobra i Polska będzie dobra. Został wtedy wygwizdany przez publiczność i pod koniec jego występu opolski amfiteatr świecił już pustkami^[7].

W sierpniu 2007 z okazji 28 rocznicy Sierpnia 80 nagrał dla mediów założonych przez o. Tadeusza Rydzyka piosenkę Jak Gwiazda w noc czarną, swoiste podziękowanie Andrzejowi Gwiazdzie i Annie Walentynowicz za ich zasługi w obaleniu komunizmu.

W listopadzie 2007 nagrał piosenkę wyśmiewającą rząd Tuska pt. Wystarczą cztery Tuski, no i porządek pruski, której ukazała się później druga wersja, jej pierwsza zwrotka brzmi:"Nowe wiadomości płyną już z Pułtuska, że w Pułtusku pomnik chcą postawić Tuska. Tam na rynku w Pułtusku ktoś usłyszał, że ten pomnik ufunduje Krauze Ryszard".

W październiku 2008 ukazała się jego płyta Orła mi żal, na której znalazła się piosenka o Janie Pawle II pt. Zostań z nami oraz Baracku Obamie Barack naszym przyjacielem jest, bo w jego żyłach płynie polska krew.

Przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 nagrał piosenkę pt. Eurowybory, która ukazuje w krzywym zwierciadle kampanię wyborczą oraz pracę europosłów.

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

Był czterokrotnie laureatem Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1972 otrzymał nagrodę za piosenkę Samba wanna blues, w 1975 otrzymał nagrodę specjalna, w 1976 za piosenkę Zenek blues, w 1980 za piosenkę Najwięcej witaminy.

[edytuj] Wybrana dyskografia

• "UFO" - "Żniwo",
• Asocjacja Hagaw i A. Rosiewicz,
• Ach jak przyjemnie... i inne piosenki,
• A. Rosiewicz: Dobry interes,
• SPPT Chałturnik i A. Rosiewicz,
• Rosiewicz '97
• Cossack's Songs by Andrzej and His Friends,
• Tyson, Golota, blondynki i ja
• Godzina z Andrzejem Rosiewiczem

[edytuj] Znane przeboje

• "Chłopcy radarowcy"
• "Najwięcej witaminy mają polskie dziewczyny"
• "Żaba Story"
• "Zakochany bałwan"
• "Renata"
• "Samba wanna blues"
• "Piosenka o miłości małego fiata do syrenki"
• "Czy czuje pani cha-chę?"
• "Do odsiedzenia jeden rok"
• "Usta Mariana"
• "Każda potwora"
• "Wincenty Kalemba" czyli "Pieśń o zachodnich bankierach"
• "Piosenka o prawdzie"
• "Wieje wiosna ze wschodu" (znane powszechnie jako "Michaił"); zobacz też: Wołga, Wołga...
• "Nieświadomy Józek"
• "Pytasz mnie"
• "Czerwone, zielone"
• "Wystarczą cztery Ziobra"
• "Jak przyjemnie pokowboić"

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Andrzej Rosiewicz w bazie filmpolski.pl