Andrzej Zabłudowski

Grób Andrzeja Zabłudowskiego na Powązkach Wojskowych w Warszawie

Andrzej Zabłudowski (ur. 12 maja 1938 w Warszawie, zm. 11 listopada 2008 w Warszawie) – polski logik i filozof analityczny żydowskiego pochodzenia, mający duży wpływ na pierwszoplanowe dyskusje światowe, zwłaszcza z teorii indukcji.

Biografia

Urodził się w Warszawie w rodzinie żydowskiej, jako syn Tadeusza Zabłudowskiego (zm. 1984) i Izabelli z domu Zwayer.

W 1968 po antysemickiej nagonce, będącej następstwem wydarzeń marcowych, został zwolniony z Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Początkowo zarobkował jako tłumacz pod pseudonimem (m.in. jako Andrzej Kruk przełożył Logikę stoików B. Matesa), później wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Tam pracował m.in. na Yale University. Publikował krytyki koncepcji indukcji u Nelsona Goodmana i koncepcji niezdeterminowania przekładu u Willarda Van Ormana Quine'a. Krytykował neopozytywistyczną weryfikacyjną teorię znaczenia. W Stanach Zjednoczonych rozpowszechnił się następujący żart o Goodmanie z cyklu "Dowody, że p":

Zabłudowski sugerował, że moja teza p jest fałszywa, opierając się na rzekomych kontrprzykładach. Jednak owe tak zwane "kontrprzykłady" ewidentnie wykorzystują niezamierzoną przeze mnie interpretację tezy p -- gdyż moim zamiarem było, aby nie miała ona żadnych kontrprzykładów. A zatem: p.

W 1997 powrócił do Polski. Początkowo miał gościnne wykłady na Uniwersytecie Jagiellońskim, później został zatrudniony w Zakładzie Logiki w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Zmarł w Warszawie. Jest pochowany w grobie rodziców na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B II 28 rz. 9 m. 29). Był trzykrotnie żonaty: z Ireną Lasotą, Barbarą Stanosz i Ireną Zglinicką, z którą ma córkę Małgorzatę (Margalit).

Wybrana bibliografia

• A. Zabłudowski, Sprawdzalność i znaczenie, cz. I i II, "Studia Filozoficzne" 4 (1966) i 1 (1967).
• A. Zabłudowski, Concerning a Fiction about how Facts are Forecast, "Journal of Philosophy", vol. LXXI, no. 4, 1974, ss. 77-112
• J. Ullian, N. Goodman, Bad Company: A Reply to Mr. Zabludowski and Others, "Journal of Philosophy", vol. LXXII, no. 5, 1975, ss. 142-145
• Ch. Chihara, R. Kennedy, An Improvement on Zabludowski's Critique of Goodman's Theory of Projection, "Journal of Philosophy", Vol. 72, No. 5, March 1975, ss. 137 - 141.
• A. Zabłudowski, Good or Bad, but Deserved: A Reply to Ullian and Goodman, "Journal of Philosophy", vol. LXXII, no. 21, 1976, ss. 779-784
• J. Ullian, N. Goodman, Projectibility Unscathed, "Journal of Philosophy", vol. LXXIII, no. 16, 1976, ss. 527-531
• A. Zabłudowski, Quod Periit, Periit (In Reply to Ullian and Goodman), "Journal of Philosophy", vol. LXXIV, no. 9, 1977, ss. 541-552.
• J. Ullian, N. Goodman, The Short of It, "Journal of Philosophy" 75 (1978), 263-64.
• J. Ullian, Wanton Embedding Revised and Secured, "Journal of Philosophy" 77 (1980), 487-95.
• J. Ullian, The Ninth Inning, "Journal of Philosophy" 79 (1982), 332-34.
• A. Zabłudowski, Revised But Not Secured: A Reply to Ullian, "Journal of Philosophy", vol. LXXIX, 1982, ss. 329-32.
• A. Zabłudowski, On Quine's Indeterminacy Doctrine, "Philosophical Review", 98, 1989. Toż po polsku: O Quine'a teorii niezdeterminowania przekładu, [w:] "Filozofia języka", Barbara Stanosz (red.), Warszawa: Fundacja Aletheia-Wydawnictwo Spacja.
• A. Zabłudowski, Davidson o zdarzeniach mentalnych, [w:] "Dyskusje z Donaldem Davidsonem o prawdzie, języku i umyśle, Urszula Żegleń (red.), Lublin: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego KUL 1996, s. 287-295.
• A. Zabłudowski, Polemiki filozoficzne, Warszawa: Aletheia 2009.

Linki zewnętrzne

• Andrzej Zabłudowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)