Andrzej Zapałowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Zapałowski
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1966
Wałbrzych
Poseł do PE VI kadencji
Przynależność polityczna Naprzód Polsko
Okres urzędowania od 12 lipca 2005
do 13 lipca 2009
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Andrzej Tomasz Zapałowski (ur. 6 listopada 1966 w Wałbrzychu) – polski polityk i historyk, wykładowca akademicki, poseł na Sejm III kadencji, od 2005 do 2009 deputowany do Parlamentu Europejskiego VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie oraz prawnicze w filii UMCS w Rzeszowie. W 2003 obronił na Akademii Obrony Narodowej doktorat z zakresu nauk o wojskowości. Pracował jako nauczyciel historii w Przemyślu.

Należał do Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. W latach 1986–1990 kierował Niezależnym Zrzeszeniem Studentów na krakowskiej WSP, później związany z Konfederacją Polski Niepodległej. Do Sejmu został wybrany w 1997 z listy Akcji Wyborczej Solidarność (z rekomendacji KPN-OP), opuścił AWS w 1998 w proteście przeciwko usunięciu z klubu parlamentarnego Adama Słomki. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję jako bezpartyjny z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego[1].

W 2002 przystąpił do Ligi Polskich Rodzin i zasiadł we władzach krajowych tej partii. W wyborach samorządowych w tym samym roku bez powodzenia kandydował z jej ramienia na prezydenta Przemyśla (otrzymał 12,05% głosów)[2]. W 2004 kandydował z listy LPR do Parlamentu Europejskiego w okręgu podkarpackim. Po śmierci deputowanego Filipa Adwenta w czerwcu 2005 zajął jego miejsce w Parlamencie Europejskim[3]. Wkrótce opuścił LPR, przechodząc do frakcji Unii na rzecz Europy Narodów. W 2006 został prezesem Podkarpackiej Ligi Samorządowej. W 2008 był jednym z założycieli partii Naprzód Polsko[4], objął funkcję skarbnika w zarządzie tej partii, z której wystąpił w styczniu 2010. W wyborach samorządowych w tym samym roku bez powodzenia kandydował z ramienia Wspólnoty Samorządowej Doliny Sanu na urząd prezydenta Przemyśla (otrzymał 8,82% głosów)[5].

Został prezesem rzeszowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Geopolitycznego, a także wykładowcą Uniwersytetu Rzeszowskiego i Wyższej Szkoły Prawa i Administracji w Przemyślu[6]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2009, za za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]