Andy Ram

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andy Ram
Andy Ram
Wimbledon 2013
Państwo  Izrael
Miejsce zamieszkania Jerozolima
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1980
Montevideo
Wzrost 180 cm
Masa ciała 83 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1998
Zakończenie kariery aktywny
Trener Ronen Moralli
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 187 (14 sierpnia 2000)
Wimbledon 1R (2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19
Najwyżej w rankingu 5 (7 lipca 2008)
Australian Open W (2008)
Roland Garros SF (2010)
Wimbledon SF (2003)
US Open SF (2009)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Andy Ram (ur. 10 kwietnia 1980 w Montevideo) – izraelski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk, specjalista gry podwójnej, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w deblu i mikście.

Jego ojciec Ami (zm. w maju 2005) był piłkarzem, zawodnikiem klubu Beitar Jerozolima, matka pracuje jako dentystka dziecięca.

Karierę zawodową rozpoczął w 1998 roku. Jest tenisistą praworęcznym, wykonującym jednoręczny backhand. W grze pojedynczej pierwszy sukces odniósł w roku 1999 wygrywając rozgrywki z serii Futuresow w Stambule (Futures F3). W sezonie 2000 wygrał Futures, w Mumbaju (F3) oraz odniósł pierwsze challengerowe zwycięstwo w Denver. Tegoż samego roku wywalczył challengerowy tytuł w Bristol, a w sezonie 2006 wygrał futuresowe rozgrywki w Izraelu (F2). Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w sierpniu 2000, na na 187. miejscu.

W grze podwójnej Ram wygrał (stan na maj 2012) 19 turniejów rangi ATP World Tour. Większość z nich (15 turniejów) zwyciężył grając w parze z rodakiem Jonathanem Erlichem. Do największych sukcesów deblowych Izraelczyka zalicza się zwycięstwo w deblowym Australian Open z 2008 roku, grając wspólnie z Erlichem. W meczu finałowym pokonali francuski duet Arnaud Clément-Michaël Llodra 7:5, 7:6(4). Jest również półfinalistą Wimbledonu z 2003 (z Erlichem) oraz US Open z 2009 (z Maksem Mirnym). W roku 2009 doszedł z Mirnym do finału deblowego turnieju World Tour Finals, jednak pojedynek finałowy przegrał z parą Bob Bryan-Mike Bryan 6:7(5), 3:6. Podczas igrzysk olimpijskich w Atenach w 2004 roku doszedł do ćwierćfinału ustanawiając tym samym swój najlepszy wynik na olimpiadzie (w igrzyskach w Pekinie (2008) odpadł w pierwszej rundzie debla). Wśród klasyfikacji deblistów najwyższą pozycję rankingową osiągnął w lipcu 2008, zajmując 5. pozycję.

Andy Ram jest również dwukrotnym zwycięzcą wielkoszlemowych turniejów w grze mieszanej. Pierwszy triumf odniósł w roku 2006 wygrywając mikstowy Wimbledon. Partnerką Izraelczyka była Wiera Zwonariowa, a w finale pokonał 6:3, 6:2 parę Venus Williams-Bob Bryan. Drugą wygraną odniósł na French Open 2007, będąc w parze z Nathalie Dechy. W pojedynku finałowym zwyciężył zespół Katarina Srebotnik-Nenad Zimonjić 7:5, 6:3. Jest również finalistą miksta podczas Wimbledonu z 2003 (grał razem z Anastasiją Rodionową) oraz Australian Open z 2009 (z Nathalie Dechy).

Od roku 2000 jest regularnym reprezentantem Izraela w Pucharze Davisa. Do największych sukcesów Rama w tej konkurencji zalicza się awans wraz z drużyną (sezon 2008) do Grupy światowej w której gra 16 najlepszych męskich reprezentacji. W roku 2009 doszedł wspólnie z zespołem do półfinału rozgrywek Grupy światowej, eliminując Szwecję i Rosję. Rundę o finał Izraelici przegrali z późniejszymi triumfatorami imprezy, Hiszpanami.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2006 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Wiera Zwonariowa Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Bob Bryan
6:3, 6:2
2. 2007 Francja French Open Ceglana Francja Nathalie Dechy Słowenia Katarina Srebotnik
Serbia Nenad Zimonjić
7:5, 6:3

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (19)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2003 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Chorwacja Mario Ančić Stany Zjednoczone Diego Ayala
Stany Zjednoczone Robby Ginepri
2:6, 7:6(3), 7:5
2. 2003 Tajlandia Bangkok (1) Twarda Izrael Jonathan Erlich Australia Andrew Kratzmann
Finlandia Jarkko Nieminen
6:3, 7:6(4)
3. 2003 Francja Lyon (1) Dywanowa Izrael Jonathan Erlich Francja Julien Benneteau
Francja Nicolas Mahut
6:1, 6:3
4. 2004 Francja Lyon (2) Dywanowa Izrael Jonathan Erlich Szwecja Jonas Björkman
Czechy Radek Štěpánek
7:6(2), 6:2
5. 2005 Holandia Rotterdam Twarda Izrael Jonathan Erlich Czechy Cyril Suk
Czechy Pavel Vízner
6:4, 4:6, 6:3
6. 2005 Wielka Brytania Nottingham (1) Trawiasta Izrael Jonathan Erlich Szwecja Simon Aspelin
Australia Todd Perry
4:6, 6:3, 7:5
7. 2006 Australia Adelajda Twarda Izrael Jonathan Erlich Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
7:6(4), 7:6(10)
8. 2006 Wielka Brytania Nottingham (2) Trawiasta Izrael Jonathan Erlich Rosja Igor Kunicyn
Rosja Dmitrij Tursunow
6:3, 6:2
9. 2006 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Izrael Jonathan Erlich Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:3, 6:3
10. 2006 Tajlandia Bangkok (2) Twarda Izrael Jonathan Erlich Wielka Brytania Andy Murray
Wielka Brytania Jamie Murray
6:2, 2:6, 10-4
11. 2007 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Izrael Jonathan Erlich Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:3, 13-11
12. 2008 Australia Australian Open Twarda Izrael Jonathan Erlich Francja Arnaud Clément
Francja Michaël Llodra
7:5, 7:6(4)
13. 2008 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Izrael Jonathan Erlich Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:4, 6:4
14. 2008 Austria Wiedeń Twarda Białoruś Maks Mirny Niemcy Philipp Petzschner
Austria Alexander Peya
6:1, 7:5
15. 2008 Francja Lyon (3) Dywanowa Francja Michaël Llodra Australia Stephen Huss
Wielka Brytania Ross Hutchins
6:3, 5:7, 10-8
16. 2009 Stany Zjednoczone Miami Twarda Białoruś Maks Mirny Australia Ashley Fisher
Australia Stephen Huss
6:7(4), 6:2, 10-7
17. 2011 Wielka Brytania Eastbourne Trawiasta Izrael Jonathan Erlich Bułgaria Grigor Dimitrow
Włochy Andreas Seppi
6:3, 6:3
18. 2011 Stany Zjednoczone Winston-Salem Twarda Izrael Jonathan Erlich Niemcy Christopher Kas
Austria Alexander Peya
7:6(2), 6:4
19. 2012 Serbia Belgrad Ceglana Izrael Jonathan Erlich Niemcy Martin Emmrich
Szwecja Andreas Siljeström
4:6, 6:2, 10-6

Finalista (17)[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]