Andy Ram

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andy Ram
Andy Ram
Państwo  Izrael
Miejsce zamieszkania Jerozolima, Izrael
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1980
Montevideo, Urugwaj
Wzrost 180 cm
Masa ciała 83 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1998
Zakończenie kariery aktywny
Trener Ronen Moralli
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 187 (14 sierpnia 2000)
Wimbledon 1R (2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19
Najwyżej w rankingu 5 (7 lipca 2008)
Australian Open W (2008)
Roland Garros SF (2010)
Wimbledon SF (2003)
US Open SF (2009)

Andy Ram (ur. 10 kwietnia 1980 w Montevideo) - tenisista izraelski, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk, specjalista gry podwójnej, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w deblu i mikście.

Jego ojciec Ami (zm. w maju 2005) był piłkarzem, zawodnikiem klubu Beitar Jerozolima, matka pracuje jako dentystka dziecięca.

Karierę zawodową rozpoczął w 1998 roku. Jest tenisistą praworęcznym, wykonującym jednoręczny backhand. W grze pojedynczej pierwszy sukces odniósł w roku 1999 wygrywając rozgrywki z serii Futuresow w Stambule (Futures F3). W sezonie 2000 wygrał Futures, w Bombaju (F3) oraz odniósł pierwsze challengerowe zwycięstwo w Denver. Tegoż samego roku wywalczył challengerowy tytuł w Bristol, a w sezonie 2006 wygrał futuresowe rozgrywki w Izraelu (F2). Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w sierpniu 2000, na na 187. miejscu.

W grze podwójnej Ram wygrał (stan na maj 2012) 19 turniejów rangi ATP World Tour. Większość z nich (15 turniejów) zwyciężył grając w parze z rodakiem Jonathanem Erlichem. Do największych sukcesów deblowych Izraelczyka zalicza się zwycięstwo w deblowym Australian Open z 2008 roku, grając wspólnie z Erlichem. W meczu finałowym pokonali francuski duet Arnaud Clément-Michaël Llodra 7:5, 7:6(4). Jest również półfinalistą Wimbledonu z 2003 (z Erlichem) oraz US Open z 2009 (z Maksem Mirnym). W roku 2009 doszedł z Mirnym do finału deblowego turnieju World Tour Finals, jednak pojedynek finałowy przegrał z parą Bob Bryan-Mike Bryan 6:7(5), 3:6. Podczas igrzysk olimpijskich w Atenach w 2004 roku doszedł do ćwierćfinału ustanawiając tym samym swój najlepszy wynik na olimpiadzie (w igrzyskach w Pekinie (2008) odpadł w pierwszej rundzie debla). Wśród klasyfikacji deblistów najwyższą pozycję rankingową osiągnął w lipcu 2008, zajmując 5. pozycję.

Andy Ram jest również dwukrotnym zwycięzcą wielkoszlemowych turniejów w grze mieszanej. Pierwszy triumf odniósł w roku 2006 wygrywając mikstowy Wimbledon. Partnerką Izraelczyka była Wiera Zwonariowa, a w finale pokonał 6:3, 6:2 parę Venus Williams-Bob Bryan. Drugą wygraną odniósł na French Open 2007, będąc w parze z Nathalie Dechy. W pojedynku finałowym zwyciężył zespół Katarina Srebotnik-Nenad Zimonjić 7:5, 6:3. Jest również finalistą miksta podczas Wimbledonu z 2003 (grał razem z Anastazją Rodionową) oraz Australian Open z 2009 (z Nathalie Dechy).

Od roku 2000 jest regularnym reprezentantem Izraela w Pucharze Davisa. Do największych sukcesów Rama w tej konkurencji zalicza się awans wraz z drużyną (sezon 2008) do Grupy światowej w której gra 16 najlepszych męskich reprezentacji. W roku 2009 doszedł wspólnie z zespołem do półfinału rozgrywek Grupy światowej, eliminując Szwecję i Rosję. Rundę o finał Izraelici przegrali z późniejszymi triumfatorami imprezy, Hiszpanami.

Spis treści

Statystyki turniejowe [edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana [edytuj]

Zwycięzca (2) [edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2006 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Wiera Zwonariowa Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Bob Bryan
6:3, 6:2
2. 2007 Francja French Open Ceglana Francja Nathalie Dechy Słowenia Katarina Srebotnik
Serbia Nenad Zimonjić
7:5, 6:3

Gra podwójna [edytuj]

Zwycięzca (19) [edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2003 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Chorwacja Mario Ančić Stany Zjednoczone Diego Ayala
Stany Zjednoczone Robby Ginepri
2:6, 7:6(3), 7:5
2. 2003 Tajlandia Bangkok (1) Twarda Izrael Jonathan Erlich Australia Andrew Kratzmann
Finlandia Jarkko Nieminen
6:3, 7:6(4)
3. 2003 Francja Lyon (1) Dywanowa Izrael Jonathan Erlich Francja Julien Benneteau
Francja Nicolas Mahut
6:1, 6:3
4. 2004 Francja Lyon (2) Dywanowa Izrael Jonathan Erlich Szwecja Jonas Björkman
Czechy Radek Štěpánek
7:6(2), 6:2
5. 2005 Holandia Rotterdam Twarda Izrael Jonathan Erlich Czechy Cyril Suk
Czechy Pavel Vízner
6:4, 4:6, 6:3
6. 2005 Wielka Brytania Nottingham (1) Trawiasta Izrael Jonathan Erlich Szwecja Simon Aspelin
Australia Todd Perry
4:6, 6:3, 7:5
7. 2006 Australia Adelajda Twarda Izrael Jonathan Erlich Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
7:6(4), 7:6(10)
8. 2006 Wielka Brytania Nottingham (2) Trawiasta Izrael Jonathan Erlich Rosja Igor Kunicyn
Rosja Dmitrij Tursunow
6:3, 6:2
9. 2006 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Izrael Jonathan Erlich Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:3, 6:3
10. 2006 Tajlandia Bangkok (2) Twarda Izrael Jonathan Erlich Wielka Brytania Andy Murray
Wielka Brytania Jamie Murray
6:2, 2:6, 10-4
11. 2007 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Izrael Jonathan Erlich Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:3, 13-11
12. 2008 Australia Australian Open Twarda Izrael Jonathan Erlich Francja Arnaud Clément
Francja Michaël Llodra
7:5, 7:6(4)
13. 2008 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Izrael Jonathan Erlich Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:4, 6:4
14. 2008 Austria Wiedeń Twarda Białoruś Maks Mirny Niemcy Philipp Petzschner
Austria Alexander Peya
6:1, 7:5
15. 2008 Francja Lyon (3) Dywanowa Francja Michaël Llodra Australia Stephen Huss
Wielka Brytania Ross Hutchins
6:3, 5:7, 10-8
16. 2009 Stany Zjednoczone Miami Twarda Białoruś Maks Mirny Australia Ashley Fisher
Australia Stephen Huss
6:7(4), 6:2, 10-7
17. 2011 Wielka Brytania Eastbourne Trawiasta Izrael Jonathan Erlich Bułgaria Grigor Dimitrow
Włochy Andreas Seppi
6:3, 6:3
18. 2011 Stany Zjednoczone Winston-Salem Twarda Izrael Jonathan Erlich Niemcy Christopher Kas
Austria Alexander Peya
7:6(2), 6:4
19. 2012 Serbia Belgrad Ceglana Izrael Jonathan Erlich Niemcy Martin Emmrich
Szwecja Andreas Siljeström
4:6, 6:2, 10-6

Finalista (17) [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

Commons in image icon.svg