Andy Smith
| Andy Smith | ||
|
||
| Informacje ogólne | ||
|---|---|---|
| Narodowość |  Anglia |
|
| Data urodzenia | 25 maja 1966 r. | |
| Miejsce urodzenia | York, Anglia | |
| Pseudonim | Foxy | |
| Obecne kluby | ||
| Zakończenie kariery | Jest na emeryturze żużlowej | |
| Kariera | ||
| Liga angielska Belle Vue Aces Bradford Dukes Swindon Robins Coventry Bees Coventry Bees Swindon Robins Belle Vue Aces Oxford Cheetahs Swindon Robins Belle Vue Aces Reading Recars  Liga polskaPolonia Bydgoszcz Stal Rzeszów Unia Tarnów Polonia Piła Unia Leszno WKM Warszawa Polonia Bydgoszcz Apator Toruń Wybrzeże Gdańsk WTS Wrocław |
1982-1990 1989-1990 1991 1992-1995 1997 1998 1998-2001 2003 2004 2005 2006-2007 1992-1995 1996 1997 1999-2000 2001 2002-2003 2004 2005 2006-2007 2008 |
|
| Indywidualne trofea | ||
| IM Anglii | 1993, 1994, 1995 | |
| Drużynowe trofea | ||
| Liga angielska Liga polska |
1982 1992, 1999 |
|
Andrew "Andy" Smith (ur. 25 maja 1966 w Yorku) – brytyjski żużlowiec, od 1999 r. posiadający polskie obywatelstwo[1]
Spis treści |
Kariera sportowa [edytuj]
Dwukrotny brązowy medalista Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (1984, 1985) oraz czterokrotny medalista Indywidualnych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (trzykrotnie złoty – 1993, 1994, 1995 oraz brązowy – 1992). Zwycięzca Memoriału im. Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego (1997).
Dwukrotny uczestnik finałów Indywidualnych Mistrzostw Świata (Monachium 1989 – VII m. oraz Pocking 1993 – V m.). W latach 1995–2002 stały uczestnik cyklu Grand Prix (1995 – XIV m., 1996 – XVII m., 1997 – XIV m., 1998 – XIV m., 1999 – XX m., 2000 – XXV m., 2001 – XXII m. oraz 2002 – XX m.). Jego najlepsze indywidualne wyniki w turniejach eliminacyjnych to VI miejsca w Grand Prix Niemiec 1995 i 1998.
W latach 1982–2007 startował w lidze brytyjskiej, w klubach Belle Vue Aces (1982-1990, 1998-2001, 2005), Bradford Dukes (1989-1990), Swindon Robins (1991, 1998, 2004), Coventry Bees (1992-1995, 1997), Oxford Cheetahs (2003) oraz Reading Racers (2006-2007), w 1982 r. zdobywając tytuł Drużynowego Mistrza Wielkiej Brytanii. Od 1992 r. był również zawodnikiem polskich klubów: Polonii Bydgoszcz (1992-1993, 1995, 2004), Stali Rzeszów (1996), Unii Tarnów (1997), Polonii Piła (1999-2000), Unii Leszno (2001), WKM Warszawa (2002-2003), Apatora Toruń (2005) i Wybrzeża Gdańsk (2006-2007). Łącznie zdobył 5 medali Drużynowych Mistrzostw Polski: 2 złote (1992, 1999), 2 srebrne (1993, 2000) oraz 1 brązowy (1995).
W 1999 r. zakwalifikował się (jako zawodnik rezerwowy) do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski, rozegranego w Bydgoszczy. W turnieju tym wystąpił w jednym biegu, nie zdobywając punktów[2].
Przypisy
- ↑ 1999 - Rok pod znakiem sukcesów sportowych. [dostęp 2010-05-01].
- ↑ 55. Finał IMP - Bydgoszcz 20/8/1999. [dostęp 2009-07-28].
