Andy Smith

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andy Smith
Andy Smith (w środku) w 1992 roku.
Z lewej strony Per Jonsson.
Data i miejsce
urodzenia
25 maja 1966
York
Pseudonim Foxy
Kariera

1982-1990
1989-1990
1991
1992-1995
1997
1998
1998-2001
2003
2004
2005
2006-2007

1992-1995
1996
1997
1999-2000
2001
2002-2003
2004
2005
2006-2007
2008
Anglia Liga angielska
Belle Vue Aces
Bradford Dukes
Swindon Robins
Coventry Bees
Coventry Bees
Swindon Robins
Belle Vue Aces
Oxford Cheetahs
Swindon Robins
Belle Vue Aces
Reading Recars
Polska Liga polska
Polonia Bydgoszcz
Stal Rzeszów
Unia Tarnów
Polonia Piła
Unia Leszno
WKM Warszawa
Polonia Bydgoszcz
Apator Toruń
Wybrzeże Gdańsk
WTS Wrocław

Andrew „Andy” Smith (ur. 25 maja 1966 w Yorku) – brytyjski żużlowiec, od 1999 r. posiadający polskie obywatelstwo[1]

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotny brązowy medalista Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (1984, 1985) oraz czterokrotny medalista Indywidualnych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (trzykrotnie złoty – 1993, 1994, 1995 oraz brązowy – 1992). Zwycięzca Memoriału im. Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego (1997).

Dwukrotny uczestnik finałów Indywidualnych Mistrzostw Świata (Monachium 1989 – VII m. oraz Pocking 1993 – V m.). W latach 1995–2002 stały uczestnik cyklu Grand Prix (1995 – XIV m., 1996 – XVII m., 1997 – XIV m., 1998 – XIV m., 1999 – XX m., 2000 – XXV m., 2001 – XXII m. oraz 2002 – XX m.). Jego najlepsze indywidualne wyniki w turniejach eliminacyjnych to VI miejsca w Grand Prix Niemiec 1995 i 1998.

W latach 1982–2007 startował w lidze brytyjskiej, w klubach Belle Vue Aces (1982-1990, 1998-2001, 2005), Bradford Dukes (1989-1990), Swindon Robins (1991, 1998, 2004), Coventry Bees (1992-1995, 1997), Oxford Cheetahs (2003) oraz Reading Racers (2006-2007), w 1982 r. zdobywając tytuł Drużynowego Mistrza Wielkiej Brytanii. Od 1992 r. był również zawodnikiem polskich klubów: Polonii Bydgoszcz (1992-1993, 1995, 2004), Stali Rzeszów (1996), Unii Tarnów (1997), Polonii Piła (1999-2000), Unii Leszno (2001), WKM Warszawa (2002-2003), Apatora Toruń (2005) i Wybrzeża Gdańsk (2006-2007). Łącznie zdobył 5 medali Drużynowych Mistrzostw Polski: 2 złote (1992, 1999), 2 srebrne (1993, 2000) oraz 1 brązowy (1995).

W 1999 r. zakwalifikował się (jako zawodnik rezerwowy) do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski, rozegranego w Bydgoszczy. W turnieju tym wystąpił w jednym biegu, nie zdobywając punktów[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]