Andy Williams (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy piłkarza. Zobacz też: amerykański piosenkarz o tym samym nazwisku.
Andrew Williams
Imię i nazwisko Andrew Williams
Data i miejsce
urodzenia
23 września 1977
Toronto, Kanada 
Pseudonim "Bomber"
Pozycja napastnik
Wzrost 173 cm
Masa ciała 73 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Real Salt Lake
Numer 77
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1997
1998
1998-1999
2000
2001-2002
2002
2003-2004
2004-
Real Mona
Harbour View
Columbus Crew
Miami Fusion
New England Revolution
NY MetroStars
Chicago Fire
Real Salt Lake
? (?)
? (?)
41 (1)
20 (4)
25 (3)
19 (2)
49 (7)
43 (6)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1996-2006 Jamajka Jamajka 82 (12)

Andrew Williams (ur. 23 września 1977 w Toronto), piłkarz jamajski grający na pozycji pomocnika. Mierzy 173 cm wzrostu, waży 73 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Williams urodził się w Toronto. W 1994 roku podjął naukę w University of Rhode Island i tam też występował w drużynie uniwersyteckiej. Do 1997 roku zdobył 52 gole i zaliczył 45 asyst. Po ukończeniu szkoły trafił na Jamajkę, do ojczyzny swoich rodziców i tam też występował najpierw w drużynie Real Mona, a następnie w stołecznym Harbour View. W 1998 roku zdobył z nim Puchar Jamajki.

Latem 1998 Williams został wybrany w drafcie do zespołu Major League Soccer, Columbus Crew. W Columbus grał przez dwa sezony, zdobył jednak tylko jednego gola, ale zaliczył 15 asyst. W 2000 roku opuścił zespół Crew i przeniósł się na Florydę by występować w Miami Fusion. W lidze zdobył 4 gole, ale w 2001 ponownie zmienił barwy klubowe. Został piłkarzem New England Revolution i był tam jednym z czołowych zawodników. W tym samym sezonie został uznany MVP w swojej drużynie. Z kolei w połowie 2002 roku wyjechał do nowojorskiego MetroStars, dla którego aż 13 asyst w sezonie i był pod tym względem najlepszym graczem w swojej drużynie.

Z kolei w 2003 roku Andy trafił do Chicago Fire i sięgnął wraz z partnerami z boiska po MLS Cup, czyli po mistrzostwo Stanów Zjednoczonych. W mistrzowskim sezonie Jamajczyk rozegrał 20 spotkań, w których zdobył 2 gole. Z kolei rok później czterokrotnie trafił do siatki rywali. W 2005 przeszedł do swojego obecnego klubu, Real Salt Lake. Zdobył wówczas 5 goli i uzyskał swój najlepszy dorobek bramkowy w karierze w jednym sezonie. W kolejnych sezonach był z kolei jednym z najlepszych asystentów w zespole Real.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Jamajki Williams zadebiutował w 1996 roku. W 1998 roku został powołany przez selekcjonera René Simõesa do kadry na Mistrzostwa Świata we Francji. Tam zagrał w jednym spotkaniu, przegranym 1:3 z Chorwacją. Karierę reprezentacyjną zakończył w 2006 roku po nieudanych eliminacjach do Mistrzostw Świata w Niemczech. Ogółem w drużynie narodowej wystąpił 82 razy i zdobył 12 goli. Ma za sobą także występy w reprezentacjach U-17, U-19 i U-21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]