Ange-Félix Patassé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ange-Félix Patassé
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1937
Paoua
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 2011
Duala
Republika Środkowoafrykańska Prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej
Okres urzędowania od 22 października 1993
do 15 marca 2003
Poprzednik André Kolingba
Następca François Bozizé
Republika Środkowoafrykańska 4. Premier Republiki Środkowoafrykańskiej
Okres urzędowania od 5 września 1976
do 14 lipca 1978
Poprzednik Elisabeth Domitien
Następca Henri Maïdou

Ange-Félix Patassé (ur. 25 stycznia 1937 w Paoui, zm. 5 kwietnia 2011 w Duali w Kamerunie) – polityk środkoafrykański. Prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej od 22 października 1993 do 15 marca 2003.

Patassé działał na scenie politycznej od uzyskania niepodległości przez Republikę Środkowoafrykańską w 1960. Po dojściu do władzy w Jean-Bédela Bokassy w 1966 zasiadał we wszystkich rządach powoływanych przez prezydenta. W latach 1966-76 był ministrem kilku resortów, a od 5 września 1976 do 14 lipca 1978 pełnił funkcję premiera kraju. Ustąpił w 1978 tłumacząc to problemami ze zdrowiem. Był w tym czasie jednym z najbardziej zaufanych współpracowników Bokassy. Krótko przed obaleniem Bokassy w 1979 niespodziewanie wystąpił przeciwko jego rządom i ogłosił utworzenie Ruchu na rzecz Wyzwolenia Ludu Afryki Środkowej. Po upadku Bokassy Francuzi przywrócili do władzy pierwszego prezydenta kraju Davida Dacko, który umieścił Patasségo w areszcie domowym, z którego został jednak zwolniony z powodu stanu zdrowia. W 1981 Patassé chciał zostać prezydentem, jednak przegrał z Dacko, który w kilka miesięcy później został obalony w wyniku zamachu stanu.

W latach 80. stał się głównym przywódcą demokratycznej opozycji przeciw dyktatorskim rządom prezydenta André Kolingby. W marcu 1982 dokonał przeciw Kolingbie nieudanego zamachu stanu. Po tych wydarzeniach uciekł do Togo, skąd kontynuował działalność opozycyjną.

W 1993 Kolingba pod naciskiem międzynarodowej opinii publicznej zgodził się na demokratyczne reformy oraz na przeprowadzenie pierwszych w historii kraju wolnych wyborów prezydenckich. Zwycięzcą wyborów został Patassé i 22 października 1993 objął stanowisko prezydenta. W krótkim czasie również i on doprowadził swoimi działaniami do powstania potężnej opozycji wobec swoich rządów. Doprowadziło to do buntu armii i nieudanego zamachu stanu w maju 2001, na czele którego stał były prezydent Kolingba. Patassé został odsunięty od władzy w wyniku kolejnego zamachu stanu z marca 2003. Podczas pobytu Patassé na konferencji w Nigrze rebelianci opanowali lotnisko w stolicy kraju, Bangi; co uniemożliwiło mu powrót. Na czele rewolty stał dawny współpracownik Patasségo François Bozizé, który przejął władzę w kraju i został nowym prezydentem.

Patassé nie mogąc wrócić do kraju wyjechał do Togo, gdzie przebywał już wcześniej na wygnaniu w latach 1982-92. Do kraju po raz pierwszy powrócił w 2008. Wziął udział w wyborach prezydenckich w 2010, które wyraźnie przegrał z Bozizé stosunkiem głosów 66% do 20%. Patassé był już wtedy bardzo chory, zmagał się z cukrzycą. Niebawem trafił do szpitala w Kamerunie, gdzie zmarł.