Angelo Maria Durini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Angelo Maria Durini
Kardynał prezbiter
Angelo Maria Durini
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1725
Mediolan
Data i miejsce śmierci 28 kwietnia 1796
Como
arcybiskup Ankary
Okres sprawowania 1766-1796
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 28 grudnia 1766
Kreacja kardynalska 20 maja 1776
Pius VI
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Angelo Maria Durini w Wikiźródłach

Angelo Maria Durini (ur. 24 maja 1725 w Mediolanie, zm. 28 kwietnia 1796 w Como) – kardynał, nuncjusz apostolski w I Rzeczypospolitej w latach 1767-1772.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po studiach w Rzymie, zakończonych doktoratem w 1757 rozpoczął pracę w nuncjaturze w Paryżu. Od 1759 był inkwizytorem generalnym i delegatem apostolskim na Malcie. Był protegowanym papieża Klemensa XIII, który w 1766 zaraz po przyjęciu przez niego święceń kapłańskich, wyniósł go do godności biskupa tytularnego Ankary. W czasie swojej misji w Rzeczypospolitej poparł konfederatów barskich, występujących przeciwko narzuconemu przez Katarzynę II, z pomocą Stanisława Augusta Poniatowskiego protektoratowi rosyjskiemu. Konfederację poparł, choć sam Watykan nie zdecydował się na jej oficjalne poparcie. Udzielił błogosławieństwa oddziałom Kazimierza Pułaskiego w Częstochowie w 1770 roku, był także uczestnikiem przygotowań do porwania Stanisława Augusta Poniatowskiego[1]. Prawdopodobnie wówczas przekroczył swoje watykańskie instrukcje i został na żądanie Rosjan odwołany z Warszawy w 1772.

Polskiemu przedstawicielowi Stanisława Augusta w Rzymie markizowi Tommaso Anticiemu w 1772 roku udało się załatwić w Rzymie odwołanie Duriniego z Polski.

Po zakończeniu misji Durini w Polsce, przebywał w latach 1774-1776 w Awinionie, w 1776 został kardynałem i osiadł w Como.

Przypisy

  1. Mariusz Affek, Stolica Święta a Polska w latach 1764-1772 w aspekcie sytuacji międzynarodowej, w: Życie kulturalne i religiność w czasach Stanisława Augusta Poniatowskiego, Warszawa 1991, s. 78.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Antonio Eugenio Visconti
Nuncjusz apostolski w Polsce
1767-1772
Następca
Giuseppe Garampi