Angelo Scola
| Angelo Scola | |||
| Kardynał prezbiter | |||
 |
|||
|
|||
| Kraj działania |  Włochy |
||
| Data i miejsce urodzenia | 7 listopada 1941 Malgrate |
||
| arcybiskup Mediolanu | |||
| Okres sprawowania | od 2011 | ||
| patriarcha Wenecji | |||
| Okres sprawowania | 2002 - 2011 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 18 marca 1916 | ||
| Nominacja biskupia | 20 lipca 1991 biskup Grosseto |
||
| Sakra biskupia | 21 września 1991 | ||
| Kreacja kardynalska | 21 października 2003 Jana Pawła II |
||
| Kościół tytularny | Ss. XII Apostoli | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||
| Data konsekracji | 21 września 1991 | ||||||||
| Konsekrator | Bernardin Gantin | ||||||||
| Współkonsekratorzy | Adelmo Tacconi Abele Conigli |
||||||||
|
|||||||||
Angelo Scola (ur. 7 listopada 1941 w Malgrate), włoski duchowny katolicki, były patriarcha Wenecji, arcybiskup metropolita Mediolanu, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego.
Studiował na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie (obronił doktorat z filozofii, 1967) oraz w seminariach w Saronno i Venegono koło Mediolanu. Przyjął święcenia kapłańskie 18 lipca 1970 w Mediolanie z rąk biskupa Teramo-Atri Abele Conigliego. Kontynuował studia w Szwajcarii, obronił doktorat z teologii na Uniwersytecie we Fryburgu na podstawie pracy o Tomaszu z Akwinu. Przez pewien czas przebywał w Monaco i Francji, po powrocie do Włoch aktywnie działał w ruchu Communione e Liberazione ks. Giussaniego. Wykładał na Uniwersytecie we Fryburgu, a także w Instytucie Badań nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie.
20 lipca 1991 został mianowany biskupem Grosseto, sakry udzielił mu 21 września 1991 prefekt watykańskiej Kongregacji ds. Biskupów kardynał Bernardin Gantin. Po czterech latach pracy w diecezji zrezygnował i przeszedł do Kurii Rzymskiej. Był rektorem magnifico Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego oraz prezydentem Instytutu Badań nad Małżeństwem i Rodziną. 5 stycznia 2002 zastąpił kardynała Ce na funkcji patriarchy Wenecji.
W październiku 2003 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera Ss. XII Apostoli. Kardynał Scola został mianowany relatorem generalnym XI sesji zwykłej Światowego Synodu Biskupów, planowanej w Watykanie na październik 2005. Był wymieniany w gronie faworytów do następstwa po zmarłym w kwietniu 2005 Janie Pawle II (tzw. papabile).
28 czerwca 2011 zastąpił emerytowanego kardynała Dionigiego Tettamanziego na stanowisku arcybiskupa metropolity Mediolanu. Ingres odbył się 25 września 2011.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Artykuły dotyczący Angelo Scola
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Kardynał Angelo Scola - materiały w serwisie Kosciol.pl
- Angelo Scola - materiały w Ekumenicznej Agencji Informacyjnej
- Angelo Scola w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
| Poprzednik Marco Cé |
 |
Patriarcha Wenecji 2002-2011 |
|
Następca Francesco Moraglia |
| Poprzednik Dionigi Tettamanzi |
 |
Arcybiskup Mediolanu od 2011 |
|
Następca nadal sprawuje urząd |
