Angelo Scola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Angelo Scola
Kardynał prezbiter
Angelo Scola
Herb Angelo Scola Sufficit gratia tua
Wystarczy Twojej łaski
Kraj działania Włochy
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1941
Malgrate
Patriarcha Wenecji
Okres sprawowania 2002–2011
Arcybiskup metropolita Mediolanu
Okres sprawowania od 2011
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 lipca 1970
Nominacja biskupia 20 lipca 1991
Sakra biskupia 21 września 1991
Kreacja kardynalska 21 października 2003
Jana Pawła II
Kościół tytularny św. Dwunastu Apostołów
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 września 1991
Konsekrator Bernardin Gantin
Współkonsekratorzy Adelmo Tacconi
Abele Conigli

Angelo Scola (ur. 7 listopada 1941 w Malgrate[1]) – włoski biskup rzymskokatolicki, patriarcha Wenecji w latach 2002–2011, arcybiskup metropolita Mediolanu od 2011, kardynał od 2003[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie (obronił doktorat z filozofii w 1967) oraz w seminariach w Saronno i Venegono koło Mediolanu[2]. Święcenia kapłańskie przyjął 18 lipca 1970 w Mediolanie z rąk biskupa Teramo-Atri Abele Coniglego[2]. Kontynuował studia w Szwajcarii, obronił doktorat z teologii na uniwersytecie we Fryburgu na podstawie pracy o Tomaszu z Akwinu[2]. Przez pewien czas przebywał w Monako i Francji, po powrocie do Włoch aktywnie działał w ruchu Communione e Liberazione ks. Luigiego Giussaniego[2]. Wykładał na uniwersytecie we Fryburgu, a także w Instytucie Badań nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie.

20 lipca 1991 został mianowany biskupem diecezjalnym Grosseto[1]. Sakry biskupiej udzielił mu 21 września 1991 prefekt Kongregacji ds. Biskupów kardynał Bernardin Gantin[2]. Po czterech latach pracy w diecezji zrezygnował i przeszedł do Kurii Rzymskiej[2]. Był rektorem magnifico Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego oraz prezydentem Instytutu Badań nad Małżeństwem i Rodziną[2]. 5 stycznia 2002 zastąpił kardynała Marca Cé na urzędzie patriarchy Wenecji.

W październiku 2003 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera św. Dwunastu Apostołów[2]. Mianowany został relatorem generalnym XI sesji zwykłej Światowego Synodu Biskupów, planowanej w Watykanie na październik 2005[2].

28 czerwca 2011 zastąpił emerytowanego kardynała Dionigiego Tettamanziego na stanowisku arcybiskupa metropolity Mediolanu. Ingres odbył się 25 września 2011[1].

Był wymieniany w gronie faworytów do następstwa (tzw. papabile) po zmarłym w kwietniu 2005 Janie Pawle II oraz ponownie po rezygnacji z urzędu Benedykta XVI w lutym 2013[3].

9 grudnia 2010 otrzymał doktorat honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Angelo Cardinal Scola (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-03-07].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Scola, Angelo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-03-07].
  3. Relacja z kongregacji generalnej przed konklawe. gazeta.pl. [dostęp 2013-03-09].
  4. Doktor Honoris Causa KUL Angelo Kardynał Scola. kul.pl. [dostęp 2013-03-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Marco Cé
PrimateNonCardinal PioM.svg Patriarcha Wenecji
2002–2011
PrimateNonCardinal PioM.svg Następca
Francesco Moraglia
Poprzednik
Dionigi Tettamanzi
ArchbishopPallium PioM.svg Arcybiskup metropolita Mediolanu
od 2011
ArchbishopPallium PioM.svg Następca