Angelo Sormani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Angelo Sormani
Imię i nazwisko Angelo Benedicto Sormani
Data i miejsce
urodzenia
3 lipca 1939
Jaú,  Brazylia
Pozycja napastnik
Wzrost 182 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1958-1961
1961-1963
1963-1964
1964-1965
1965-1970
1970-1972
1972-1973
1973-1976
Santos
Mantova
Roma
Sampdoria
Milan
Napoli
Fiorentina
Vicenza

64 (29)
25 (6)
30 (2)
137 (45)
53 (7)
9 (0)
57 (12)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1962-1963  Włochy 7 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1980
1986-1988
Napoli
Roma

Angelo Benedicto Sormani (ur. 3 lipca 1939 w Jaú), były piłkarz włoski pochodzenia brazylijskiego grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 182 cm wzrostu, ważył 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sormani piłkarską karierę rozpoczął w klubie Santos Futebol Clube. W 1958 roku zadebiutował w jego barwach w lidze brazylijskiej. Już w pierwszym sezonie wywalczył mistrzostwo stanu São Paulo, a w 1960 roku powtórzył ten sukces. W 1961 roku po raz trzeci zdobył mistrzostwo stanowe.

Latem 1961 Sormani wyjechał do Włoch. Jego pierwszym klubem w tym kraju była pierwszoligowa AC Mantova. W lidze zadebiutował 27 sierpnia w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Juventusem Turyn. We Mantovie grał w ataku i wykazał wysoką skuteczność. W sezonie 1961/1962 zdobył 16 goli w lidze i został wicekrólem strzelców, a rok później uzyskał 13 trafień i także plasował się w czołówce strzelców. Latem 1963 za 500 milionów lirów przeszedł do silniejszej Romy. W rzymskim klubie spędził jeden sezon, ale zdołał wywalczyć Puchar Włoch. Już po roku był piłkarzem Sampdorii Genua, ale i tu grał tylko przez 12 miesięcy.

W 1965 roku po Sormaniego zgłosił się A.C. Milan. W klubie tym stał się gwiazdą i miał pewne miejsce w ataku. W sezonie 1965/1966 strzelił 21 bramek, jednak to Luis Vinicio z Lanerossi Vicenza został królem strzelców. Swój pierwszy sukces w barwach "rosso-nerich" Sormani osiągnął w 1967 roku, gdy zdobył swój drugi Puchar Włoch. W 1968 roku natomiast sięgnął po swoje pierwsze "scudetto", a także po Puchar Zdobywców Pucharów (wystąpił przez 90 minut w wygranym 2:0 finale z Hamburger SV). W 1969 roku zdobył z Milanem Puchar Mistrzów, walnie przyczyniając się do tego bramką strzeloną w wygranym 4:1 finale z Ajaksem Amsterdam. W tym samym roku wygrał także Puchar Interkontynentalny.

W 1970 roku Sormani opuścił Mediolan i przeniósł się na południe do Neapolu. W drużynie tamtejszego SSC Napoli, gdzie także grał w wyjściowej jedenastce. W swoim pierwszym sezonie w tym klubie zajął 3. miejsce w lidze, ale w kolejnym dopiero 8. W sezonie 1972/1973 reprezentował barwy Fiorentiny (4. miejsce). Ostatnim jego klubem w karierze był Lanerossi Vicenza, w którym grał przez 3 lata, ale nie osiągnął większych sukcesów. Karierę zakończył w 1976 roku. Liczył sobie wówczas 37 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1958 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro  ?  ?
1959 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro  ?  ?
1960 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro  ?  ?
1961 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro  ?  ?
1961/62 AC Mantova Włochy  Serie A 31 6
1962/63 AC Mantova Włochy  Serie A 33 13
1963/64 AS Roma Włochy  Serie A 25 6
1964/65 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 30 2
1965/66 A.C. Milan Włochy  Serie A 32 21
1966/67 A.C. Milan Włochy  Serie A 18 4
1967/68 A.C. Milan Włochy  Serie A 29 11
1968/69 A.C. Milan Włochy  Serie A 29 4
1969/70 A.C. Milan Włochy  Serie A 29 5
1970/71 SSC Napoli Włochy  Serie A 25 5
1971/72 SSC Napoli Włochy  Serie A 28 2
1972/73 AC Fiorentina Włochy  Serie A 9 0
1973/74 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie A 24 5
1974/75 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie A 22 4
1975/76 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie B 11 3
Łącznie w Serie A 364 98

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Sormani nie występował nigdy w reprezentacji Brazylii. Po przyjeździe do Włoch przyjął tamtejsze obywatelstwo. W 1962 roku został powołany przez selekcjonerów Paola Mazzę i Giovanniego Ferrariego do kadry na Mistrzostwa Świata w Chile, mimo że nie zaliczył debiutu w kadrze narodowej. Swój pierwszy mecz rozegrał 7 czerwca, a Włochy pokonały w meczu grupowym Szwajcarię 3:0, ale odpadły z dalszej rywalizacji. W "Squadra Azzurra" wystąpił w 7 meczach i zdobył 2 gole (w dwóch wygranych meczach: 1:0 z Turcją i 3:0 z Brazylią).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Sormani przez krótki okres był trenerem. W 1980 roku bez sukcesów prowadził SSC Napoli. W 1986 roku został pierwszym szkoleniowcem Romy i zajął z nią 7. miejsce w Serie A, a po sezonie został zastąpiony przez Szweda Nilsa Liedholma. Obecnie jest komentatorem dla stacji sportowej Stream TV.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]