Angelo Sormani
| Angelo Sormani | ||
| Imię i nazwisko | Angelo Benedicto Sormani | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 lipca 1939 Jaú, |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 182 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1958-1961 1961-1963 1963-1964 1964-1965 1965-1970 1970-1972 1972-1973 1973-1976 |
Santos Mantova Roma Sampdoria Milan Napoli Fiorentina Vicenza |
64 (29) 25 (6) 30 (2) 137 (45) 53 (7) 9 (0) 57 (12) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1962-1963 | 7 (2) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1980 1986-1988 |
Napoli Roma |
|
Angelo Benedicto Sormani (ur. 3 lipca 1939 w Jaú), były piłkarz włoski pochodzenia brazylijskiego grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 182 cm wzrostu, ważył 78 kg.
Spis treści |
Kariera klubowa [edytuj]
Sormani piłkarską karierę rozpoczął w klubie Santos Futebol Clube. W 1958 roku zadebiutował w jego barwach w lidze brazylijskiej. Już w pierwszym sezonie wywalczył mistrzostwo stanu São Paulo, a w 1960 roku powtórzył ten sukces. W 1961 roku po raz trzeci zdobył mistrzostwo stanowe.
Latem 1961 Sormani wyjechał do Włoch. Jego pierwszym klubem w tym kraju była pierwszoligowa AC Mantova. W lidze zadebiutował 27 sierpnia w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Juventusem Turyn. We Mantovie grał w ataku i wykazał wysoką skuteczność. W sezonie 1961/1962 zdobył 16 goli w lidze i został wicekrólem strzelców, a rok później uzyskał 13 trafień i także plasował się w czołówce strzelców. Latem 1963 za 500 milionów lirów przeszedł do silniejszej Romy. W rzymskim klubie spędził jeden sezon, ale zdołał wywalczyć Puchar Włoch. Już po roku był piłkarzem Sampdorii Genua, ale i tu grał tylko przez 12 miesięcy.
W 1965 roku po Sormaniego zgłosił się A.C. Milan. W klubie tym stał się gwiazdą i miał pewne miejsce w ataku. W sezonie 1965/1966 strzelił 21 bramek, jednak to Luis Vinicio z Lanerossi Vicenza został królem strzelców. Swój pierwszy sukces w barwach "rosso-nerich" Sormani osiągnął w 1967 roku, gdy zdobył swój drugi Puchar Włoch. W 1968 roku natomiast sięgnął po swoje pierwsze "scudetto", a także po Puchar Zdobywców Pucharów (wystąpił przez 90 minut w wygranym 2:0 finale z Hamburger SV). W 1969 roku zdobył z Milanem Puchar Mistrzów, walnie przyczyniając się do tego bramką strzeloną w wygranym 4:1 finale z Ajaksem Amsterdam. W tym samym roku wygrał także Puchar Interkontynentalny.
W 1970 roku Sormani opuścił Mediolan i przeniósł się na południe do Neapolu. W drużynie tamtejszego SSC Napoli, gdzie także grał w wyjściowej jedenastce. W swoim pierwszym sezonie w tym klubie zajął 3. miejsce w lidze, ale w kolejnym dopiero 8. W sezonie 1972/1973 reprezentował barwy Fiorentiny (4. miejsce). Ostatnim jego klubem w karierze był Lanerossi Vicenza, w którym grał przez 3 lata, ale nie osiągnął większych sukcesów. Karierę zakończył w 1976 roku. Liczył sobie wówczas 37 lat.
| Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|
| 1958 | Santos FC | Brazylia |
Campeonato Brasileiro | ? | ? |
| 1959 | Santos FC | Brazylia |
Campeonato Brasileiro | ? | ? |
| 1960 | Santos FC | Brazylia |
Campeonato Brasileiro | ? | ? |
| 1961 | Santos FC | Brazylia |
Campeonato Brasileiro | ? | ? |
| 1961/62 | AC Mantova | Włochy |
Serie A | 31 | 6 |
| 1962/63 | AC Mantova | Włochy |
Serie A | 33 | 13 |
| 1963/64 | AS Roma | Włochy |
Serie A | 25 | 6 |
| 1964/65 | Sampdoria Genua | Włochy |
Serie A | 30 | 2 |
| 1965/66 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 32 | 21 |
| 1966/67 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 18 | 4 |
| 1967/68 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 29 | 11 |
| 1968/69 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 29 | 4 |
| 1969/70 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 29 | 5 |
| 1970/71 | SSC Napoli | Włochy |
Serie A | 25 | 5 |
| 1971/72 | SSC Napoli | Włochy |
Serie A | 28 | 2 |
| 1972/73 | AC Fiorentina | Włochy |
Serie A | 9 | 0 |
| 1973/74 | Lanerossi Vicenza | Włochy |
Serie A | 24 | 5 |
| 1974/75 | Lanerossi Vicenza | Włochy |
Serie A | 22 | 4 |
| 1975/76 | Lanerossi Vicenza | Włochy |
Serie B | 11 | 3 |
| Łącznie w Serie A | 364 | 98 |
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
Sormani nie występował nigdy w reprezentacji Brazylii. Po przyjeździe do Włoch przyjął tamtejsze obywatelstwo. W 1962 roku został powołany przez selekcjonerów Paola Mazzę i Giovanniego Ferrariego do kadry na Mistrzostwa Świata w Chile, mimo że nie zaliczył debiutu w kadrze narodowej. Swój pierwszy mecz rozegrał 7 czerwca, a Włochy pokonały w meczu grupowym Szwajcarię 3:0, ale odpadły z dalszej rywalizacji. W "Squadra Azzurra" wystąpił w 7 meczach i zdobył 2 gole (w dwóch wygranych meczach: 1:0 z Turcją i 3:0 z Brazylią).
Kariera trenerska [edytuj]
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Sormani przez krótki okres był trenerem. W 1980 roku bez sukcesów prowadził SSC Napoli. W 1986 roku został pierwszym szkoleniowcem Romy i zajął z nią 7. miejsce w Serie A, a po sezonie został zastąpiony przez Szweda Nilsa Liedholma. Obecnie jest komentatorem dla stacji sportowej Stream TV.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
- Brazylijscy piłkarze
- Reprezentanci Włoch w piłce nożnej
- Brazylijscy trenerzy piłkarscy
- Włoscy trenerzy piłkarscy
- Piłkarze Santos Futebol Clube
- Piłkarze AC Mantova
- Piłkarze AS Roma
- Piłkarze Sampdorii Genua
- Piłkarze A.C. Milan
- Piłkarze Napoli
- Piłkarze ACF Fiorentina
- Piłkarze Vicenza Calcio
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1962
- Trenerzy piłkarzy AS Roma
- Trenerzy piłkarzy SSC Napoli
- Urodzeni w 1939