Angina Ludwiga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Angina Ludwiga, ropowica dna jamy ustnej (łac. angina Ludovici lub phlegmonae fundi oris, ang. Ludwig's angina) – zapalenie ropowicze tkanek miękkich dna jamy ustnej o ciężkim przebiegu. Może być ona powikłaniem wielu procesów patologicznych toczących się w jamie ustnej i gardle. Jednostkę chorobową opisał jako pierwszy niemiecki lekarz Wilhelm Frederick von Ludwig w 1836 roku.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Choroba zwykle dotyczy dzieci, ale może też występować u dorosłych. Wywołują ją bakterie Gram (-), beztlenowce a także bakterie, fizjologicznie występujące jako flora jamy ustnej. Nie wyklucza się też etiologii grzybiczej.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Objawy[edytuj | edytuj kod]

  • zwykle początek jest nagły ze wzrostem temperatury i dreszczami
  • bóle głowy

W badaniu ORL stwierdza się:

  • twardy obrzęk dna jamy ustnej
  • skóra okolicy podbródkowej jest napięta, zaczerwieniona i tkliwa
  • wypchnięcie języka ku przodowi i ku górze
  • postępujące zaburzenia ruchomości języka
  • trudności i bolesność podczas mówienia
  • dysfagia
  • ślinotok
  • odynofagia
  • szczękościsk
  • narastająca duszność zwykle przy dużym obrzęku tkanek miękkich oraz języka, które zmniejszają przepływ powietrza

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Zakażenie niezmiernie rzadko przybiera postać ograniczoną z wytworzeniem ropnia podbródkowego lub podjęzykowego. Najczęściej jest to rozlana ropowica, przebiegająca zawsze obustronnie. Zapalenie w przebiegu anginy Ludwiga może się szerzyć do przestrzeni przygardłowej i tkanek głębokich szyi otaczających tętnicę szyjną wewnętrzną powodując powstanie tzw. zakażonych tętniaków (aneurysmata mycotica), które mogą pękać z następowym krwotokiem. Proces zapalny może szerzyć się także do innych przestrzeni twarzoczaszki (dawniej zwana trzewioczaszką) oraz do śródpiersia.

Diagnostyka różnicowa[edytuj | edytuj kod]

Obrzęk tkanek miękkich dna jamy ustnej wymaga wykluczenia: promienicy, gruźlicy i nowotworu rozwijającego się w tym obszarze.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie ropowicy dna jamy ustnej jest zawsze wskazaniem do hospitalizacji, która obejmuje:

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

Przy odpowiednio wczesnym rozpoczęciu intensywnego leczenia, w tym możliwości drenażu - pomyślne. W przypadku szerzenia się ropowicy do tkanek głębokich twarzoczaszki, szyi czy śródpiersia rokowanie jest niepewne.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Stachura, Wenancjusz Domagała: Patologia znaczy słowo o chorobie. Kraków: Wydawnictwo PAU, 2003. ISBN 83-88857-65-7.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.