Anglezyt
 |
Ten artykuł od 2011-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Anglezyt | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | PbSO4 (siarczan ołowiu) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 3 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | wyraźna trójkierunkowa | ||
| Układ krystalograficzny | układ rombowy | ||
| Gęstość minerału | 6,3 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | przezroczysty, niekiedy lekko zabarwiony (biały, szary, zielonkawy, niebieskawy, żółtawy) | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | diamentowy | ||
Anglezyt – rzadki minerał z grupy siarczanów. Po raz pierwszy znaleziony na wyspie Anglesey, położonej u wybrzeży Walii, stąd nazwa.
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
Tworzy często dobrze wykształcone kryształy, najczęściej o pokroju tabliczkowym. Występuje też w postaci płytek i słupków. Tworzy skupienia ziarniste, ziemiste, naciekowe. Występuje w formie naskorupień. Jest izostrukturalny z: celestynem i barytem. Jest kruchy, przezroczysty .
Występowanie [edytuj]
Powstaje w strefie wietrzenia kruszców ołowiu, zwykle galeny. Spotykany z cerusytem.
Miejsca występowania: Wielka Brytania – Szkocja, wyspa Anglesy, Niemcy – Siegen, Harz, Eifel, Badenia, Austria, Włochy – Sardynia, Szkocja, Rosja – Góry Jabłonowe. Bardzo duże kryształy pochodzą z Namibii – Tsumeb i Nowej Kaledonii.
W Polsce – sporadycznie spotykany w kopalni ołowiu na Wyżynie Śląskiej, także w okolicach Kielc i w Górach Sowich.
Zastosowanie [edytuj]
- W 1779 wzmiankowany przez Monneta jako produkt rozkładu galeny.
- Może być wykorzystywany do otrzymywania ołowiu (zawiera 68,3% tego pierwiastka).
- Ulega przeobrażeniu w cerusyt
- Należy do minerałów rzadkich i poszukiwanych przez kolekcjonerów.
- Niekiedy znajduje zastosowanie w jubilerstwie.
