Anglezyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anglezyt
Anglésite-touizit Monocristal.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny PbSO4 (siarczan ołowiu)
Twardość w skali Mohsa 3
Przełam muszlowy
Łupliwość wyraźna trójkierunkowa
Układ krystalograficzny układ rombowy
Gęstość minerału 6,3 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa przezroczysty, niekiedy lekko zabarwiony (biały, szary, zielonkawy, niebieskawy, żółtawy)
Rysa biała
Połysk diamentowy
Wikimedia Commons

Anglezyt – rzadki minerał z grupy siarczanów. Po raz pierwszy znaleziony na wyspie Anglesey, położonej u wybrzeży Walii, stąd nazwa.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy często dobrze wykształcone kryształy, najczęściej o pokroju tabliczkowym. Występuje też w postaci płytek i słupków. Tworzy skupienia ziarniste, ziemiste, naciekowe. Występuje w formie naskorupień. Jest izostrukturalny z: celestynem i barytem. Jest kruchy, przezroczysty .

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje w strefie wietrzenia kruszców ołowiu, zwykle galeny. Spotykany z cerusytem.

Miejsca występowania: Wielka Brytania – Szkocja, wyspa Anglesy, Niemcy – Siegen, Harz, Eifel, Badenia, Austria, Włochy – Sardynia, Szkocja, Rosja – Góry Jabłonowe. Bardzo duże kryształy pochodzą z Namibii – Tsumeb i Nowej Kaledonii.

W Polsce – sporadycznie spotykany w kopalni ołowiu na Wyżynie Śląskiej, także w okolicach Kielc i w Górach Sowich.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • W 1779 wzmiankowany przez Monneta jako produkt rozkładu galeny.
  • Może być wykorzystywany do otrzymywania ołowiu (zawiera 68,3% tego pierwiastka).
  • Ulega przeobrażeniu w cerusyt
  • Należy do minerałów rzadkich i poszukiwanych przez kolekcjonerów.
  • Niekiedy znajduje zastosowanie w jubilerstwie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]