Anglicanorum coetibus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anglicanorum coetibus (z łac. Grupy anglikanów) – konstytucja apostolska Benedykta XVI wydana 4 listopada 2009 (opublikowana 9 listopada 2009), powołująca ordynariaty personalne dla anglikanów, którzy chcą uznać zwierzchnictwo papieża i zachować jednocześnie dotychczasową tradycję liturgiczną.

Okoliczności powstania[edytuj | edytuj kod]

Konstytucja jest skutkiem dialogu ekumenicznego i zmian, jakie następowały wewnątrz wspólnot anglikańskich, zwłaszcza wyodrębnienia się w nim Kościoła wysokiego (High Church). Bezpośrednimi przyczynami przyśpieszającymi dialog był sprzeciw części anglikanów wobec wyświęcania kobiet i homoseksualistów na kapłanów, oraz brak akceptacji dla związków homoseksualnych[1]. W czasie rozmów Kościół katolicki reprezentował William Levadaprefekt Kongregacji Nauki Wiary, natomiast ówczesny zwierzchnik Kościoła anglikańskiego, Rowan Williamsprymas Kościoła Anglii[2], ma krytyczny stosunek do papieskiego dokumentu[3].

Główne postanowienia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kongregacja Nauki Wiary może powołać do istnienia ordynariaty, czyli diecezje personalne dla anglikanów, którzy chcą przyłączyć się do Kościoła katolickiego. Ordynariaty będą miały określone swoje stolice i granice, które będą wewnątrz granic konferencji episkopatów, na których terenie je powołano.
  2. Członkiem ordynariatu może zostać anglikanin konwertujący na katolicyzm lub ten, kto został ochrzczony w jurysdykcji ordynariatu. Konwertyta musi swoją wolę wyrazić pisemnie.
  3. Na czele ordynariatów stać będą ordynariusze wyznaczeni przez papieża.
  4. Ordynariusze, zgodnie z prawem kanonicznym, mogą powoływać do istnienia parafie, Instytuty życia konsekrowanego i Stowarzyszenia życia apostolskiego, oraz seminaria duchowne.
  5. Dotychczasowi diakoni, prezbiterzy i biskupi, mogą po przystąpieniu do Kościoła katolickiego ubiegać się o sakrament święceń. Po przyjęciu święceń w Kościele katolickim będą zobowiązani do zachowania celibatu zgodnie z zasadami stosowanymi w Kościele łacińskim. Zgoda na święcenia prezbiteriatu żonatych kandydatów udzielana będzie indywidualnie przez Stolicę Apostolską. Dotychczasowi żonaci biskupi będą mogli otrzymać jedynie święcenia prezbiteriatu.
  6. Duchowni ordynariatów są do nich inkardynowani.
  7. Ordynariaty mają prawo zachowania stosowanej dotychczas liturgii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Anglikanie, zostańcie katolikami! (pol.). Wyborcza.pl, 2009-10-21. [dostęp 11 listopada 2009].
  2. Watykan o ordynariatach personalnych dla byłych anglikanów (pol.). Radio Vaticana, 2009-10-20. [dostęp 11 listopada 2009].
  3. Anglikański prymas o brytyjskiej polityce wyznaniowej i papieskiej inicjatywie (pol.). Radio Vaticana, 2009-12-12. [dostęp 16 grudnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]