Angra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Angra
AngraLiveFortaleza.jpg
Rok założenia 1991
Pochodzenie  Brazylia (São Paulo)
Gatunek power metal[1]
metal progresywny[2]
Wytwórnia płytowa Rising Sun
Steamhammer
JVC
Limb Music Products
Dream Circle
Powiązania Viper
Symbols
Freakeys
Firebox
Hangar
Obecni członkowie
Eduardo Falaschi
Kiko Loureiro
Rafael Bittencourt
Felipe Andreoli
Ricardo Confessori
Byli członkowie
Andre Matos
Luís Mariutti
Marco Antunes
Aquiles Priester
Strona internetowa

Angra to brazylijska grupa muzyczna tworząca progresywny power metal. Została założona w 1991 roku przez Rafaela Bittencourta i Marco Antunesa.

Znana jest z używania w swojej muzyce elementów symfonicznych oraz folkloru regionalnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początek[edytuj | edytuj kod]

Grupa została założona w 1991 roku przez Rafaela Bittencourta i Marco Antunesa do których dołączyli André Matos (Viper), Luís Mariutti (Firebox) oraz Kiko Loureiro.

Po około roku prób powstało pierwsze demo nazwane Reaching Horizons, które zostało bardzo dobrze przyjęte przez krytykę i odniosło niespodziewany sukces zarówno w rodzimej Brazylii, jak i w Europie. Demo to było jednym z pierwszych wydawnictw Limb Music Products, które później wyrosło na jednego z największych europejskich wydawców muzyki power metalowej.

Angels Cry[edytuj | edytuj kod]

Przed nagraniem pierwszego studyjnego albumu z grupy odszedł Marco Antunes, zastąpiony na czas nagrań przez Alexa Holzwartha (Sieges Even). Później rolę perkusisty przejął Ricardo Confessori i w ten sposób uformował się najbardziej znany skład, w którym grali od 1994 do 2000 roku.

Angels Cry został nagrany w studiu Kaia Hansena (Gamma Ray) w Hamburgu i wydany w 1993 roku w Brazylii oraz Japonii. Album odniósł ogromny sukces (sprzedano ponad 100.000 kopii) i zdominował brazylijski magazyn Rock Brigade, zdobywając nagrody za najlepszy nowy zespół, najlepszy album, najlepszego wokalistę, najlepszego klawiszowca oraz najlepszą okładkę.

W związku z sukcesem albumu na rynku japońskim został wydany minialbum zawierający remiksowane wersje kilku utworów z płyty. W następnym roku album został wydany w Europie nakładem wydawnictwa Dream Circle, gdzie również odniósł sukces zarówno artystyczny, jak i komercyjny.

W 1994 roku Angra zagrała jako support na brazylijskim koncercie AC/DC oraz na festiwalu Monsters of Rock, gdzie grała u boku KISS, Black Sabbath oraz Slayera. Początkowo planowana tylko w Brazylii trasa przeniosła się ostatecznie również do Europy.

Holy Land[edytuj | edytuj kod]

Kolejny album grupy był ambitnym projektem zawierającym dużo elementów orkiestralnych, chóry oraz rytmy brazylijskie. Został wydany w 1996 roku i odniósł jeszcze większy sukces niż Angels Cry, japońska edycja zawierająca bonusowy utwór Queen of The Night pokryła się złotem.

W tym samym roku ukazała się EP zatytułowana Freedom Call i zawierająca między innymi cover utworu Painkiller autorstwa Judas Priest. W następnym roku ukazał się jeszcze koncertowy album Holy Live zarejstrowany w Paryżu.

Fireworks[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku zespół wydał kolejną EP zatytułowaną Lisbon, a następnie studyjny album Fireworks, który był odejściem od wcześniejszego, progresywnego stylu gry w stronę bardziej klasycznego heavy metalu.

Po wydaniu albumu grupa udała się w ogólnoświatową trasę koncertową, grając między innymi na festiwalu Monsters of Rock w Buenos Aires.

W 2000 roku grupa zagrała koncerty w Europie u boku Time Machine i Stratovarius.

Około połowy 2000 roku z Angry odeszli André Matos, Luís Mariutti i Ricardo Confessori w związku z czym nad grupą zawisło widmo rozpadu. Ostatecznie jednak pozostali członkowie znaleźli ludzi, którzy zastąpili dotychczasowy skład. Zostali nimi wokalista Eduardo Falaschi (Symbols), perkusista Aquiles Priester (Paul Di'Anno) oraz basista Felipe Andreoli.

Rebirth[edytuj | edytuj kod]

W nowym składzie grupa nagrała w 2001 roku album zatytułowany Rebirth, który okazał się kolejnym sukcesem i sprzedał w ponad 100.000 kopii w ciągu pierwszych dwóch miesięcy uzyskując w Brazylii status złoty.

Rok później ukazała się EP Hunters and Prey zawierająca akustyczne wersje utworów z Rebirth, cover utworu Mama grupy Genesis oraz pierwszy utwór śpiewany po portugalsku Caça e Caçador (co znaczy Hunters and Prey).

W ramach trasy promocyjnej Angra zagrała między innymi na festiwalach The Rock Machine w Hiszpanii, Wacken Open Air w Niemczech oraz ProgPower w Atlancie. Muzycy grupy udzielali się również w innych projektach jak na przykład tribute album dla Led Zeppelin - The Metal Zeppelin - The Music Remains The Same.

Temple of Shadows[edytuj | edytuj kod]

Nagrania do nowego albumu rozpoczęto w roku 2004 i zaproszono do tego wiele znanych postaci ze świata muzyki metalowej takich, jak Kai Hansen (Gamma Ray), Sabine Edelsbacher (Edenbridge) czy Hansi Kürsch (Blind Guardian) oraz legendę muzyki brazilijskiej - Miltona Nascimento. Temple of Shadows jest albumem koncepcyjnym opowiadającym historię człowieka nazywanego The Shadow Hunter. Duża ilość elementów progresywnych stawia ten album bliżej takich zespołów, jak Dream Theater czy Pain of Salvation. Album sprzedał się w pierwszym tygodniu w liczbie ponad 130.000 kopii, z czego 20.000 w samej Japonii.

Po nagraniu albumu zespół ruszył w trasę promocyjną, w czasie której zagrał koncerty między innymi w Hiszpanii, Włoszech, Francji, Anglii (supportowany przez DragonForce), Japonii (jako support dla Nightwish), Tajwanie oraz Australii.

Aurora Consurgens[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku muzycy ponownie weszli do studia i rozpoczęli pracę nad nowym albumem, który w założeniach miał być zbliżony do Rebirth, jednak ostateczny wzór albumu był ponownie bliski koncepcyjnemu, ponieważ opierał się w całości na temacie zaburzeń psychicznych, jak schizofrenia czy psychopatia.

Również w tym samym roku Fábio Laguna nagrał z udziałem Aquilesa Priestera (perkusja) i Felipe Andreoliego (bas) solowy, progresywny materiał zatytułowany Freakeys.

W 2009 roku Angra wraca na scenę po blisko 2 latach przerwy, oraz zapowiada przyszłe koncerty. Skład zespołu uległ małej zmianie poprzez powrót byłego perkusisty Ricardo Confessori

Skład[edytuj | edytuj kod]

śpiew
  1991 André Matos
  2001 Eduardo Falaschi
gitara
  1991 André Hernandes
  1992 Kiko Loureiro
Rafael Bittencourt
gitara basowa
  1991 Luís Mariutti
  2001 Felipe Andreoli
perkusja
  1991 Marco Antunes
  1993 Alex Holzwarth
  1994 Ricardo Confessori
  2001 Aquiles Priester
klawisze
  1991 -
  1993 Leck Filho
  1999 -
  2004 Fábio Laguna

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Dema[edytuj | edytuj kod]

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

DVD / Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]