Anita Lipnicka
| Anita Lipnicka | |
 Anita Lipnicka, 2011, fot. Damian Porter |
|
| Imię i nazwisko | Anita Lipnicka |
| Data i miejsce urodzenia | 13 czerwca 1975 Piotrków Trybunalski |
| Gatunek | pop, pop rock |
| Aktywność | od 1994 |
| Wytwórnia płytowa | EMI Music Poland |
| Powiązania | John Porter, Varius Manx |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
Anita Lipnicka (ur. 13 czerwca 1975 w Piotrkowie Trybunalskim[1]) – polska piosenkarka, autorka tekstów oraz modelka, członkini Akademii Fonograficznej ZPAV[2].
Łącznie wszystkie jej płyty (solowe oraz te nagrane z Johnem Porterem i Varius Manx) sprzedały się w ponad 2-milionowym nakładzie. Stawia to Anitę Lipnicką w czołówce najpopularniejszych artystów w historii polskiej muzyki rozrywkowej[potrzebne źródło].
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Mając 15 lat pracowała jako modelka[3].
Początkowo związana była z grupą Varius Manx, z którą nagrała dwie płyty: Emu (1994) i Elf (1995). Oba albumy okazały się wielkim sukcesem komercyjnym. W 1996 roku opuściła grupę i rozpoczęła karierę solową pod okiem nowego managera Wiktora Kubiaka. Jej debiutancki album Wszystko się może zdarzyć zdobył status kilkukrotnej platynowej płyty[4]. Został też nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii Album Roku Pop (łącznie Anita dostała wtedy 5 nominacji). Promujące go piosenki "I wszystko się może zdarzyć" oraz "Piękna i rycerz" stały się wielkimi przebojami.
Druga płyta Lipnickiej pt. To co naprawdę, została wydana w 1998 roku. Choć nie okazała się takim sukcesem komercyjnym jak debiut[5], to udało się jej zdobyć status złotej[6], a pierwszy pochodzący z niej singel, "Historia jednej miłości", został przebojem. Jesienią 2000 roku ukazał się kolejny album, Moje oczy są zielone. Pierwszym singlem zostało nagranie "Jestem powietrzem", z teledyskiem nakręconym w Londynie.
W 2002 roku nawiązała współpracę muzyczną z Johnem Porterem. Ich pierwszy wspólny album, Nieprzyzwoite piosenki, został nagrany w Londynie i ukazał się na rynku w 2003 roku. Spotkał się z gorącym przyjęciem ze strony krytyków jak i publiczności. Przez wiele tygodni płyta utrzymywała się na pierwszym miejscu najlepiej sprzedających się krążków i pokryła się platyną[4]. Zdobyła też Fryderyka w kategorii Album Roku Pop, a singel "Bones of Love" został przebojem. Jesienią 2005 roku wydany został drugi album duetu, Inside Story, który powtórzył sukces poprzedniej płyty.
W roku 2006 ukazał się minialbum Other Stories i box All the Stories, zawierający poprzednie albumy studyjne duetu i DVD z teledyskami. 22 lutego 2008 roku Anita Lipnicka i John Porter wydali ostatnią wspólną płytę, zatytułowaną Goodbye. Nad tym albumem Lipnicka i Porter pracowali w Polsce, razem z muzykami towarzyszącymi im na koncertach. Płytę promowały single "Old Time Radio" oraz "Lonesome Traveller", uzyskała ona status złotej płyty[6].
13 listopada 2009 odbyła się premiera pierwszego od 9 lat solowego albumu Lipnickiej - Hard Land of Wonder, promowanego singlem "Car Door". Płyta była nagrywana w Londynie i utrzymana jest w akustycznej stylistyce. Wydawnictwo uzyskało status złotej płyty[6], a w lutym 2010 roku nominację do Fryderyka w kategorii Album Roku Piosenka Poetycka[7], którą Lipnicka wygrała[8].
Zaśpiewała trzy piosenki na wydanej w 2012 płycie zespołu Voice Band W siódmym niebie, założonego przez Arkadiusza Lipnickiego, prywatnie brata artystki roku[9].
W 2012 roku wokalistka wzięła udział w projekcie "Morowe Panny"[10] realizowanym przezMuzeum Powstania Warszawskiego. Lipnicka, wspólnie z Johnem Porterem, napisała piosenkę "Jeśli nie wrócę", która znalazła się na płycie pod tym samym tytułem.
Prywatnie [edytuj]
Jej partnerem od 2003 roku jest John Porter[11]. 23 lutego 2006 roku na świat przyszła ich córka, Pola.
Anita jest siostrą Arkadiusza Lipnickiego, artysty Grupy Rafała Kmity.
Dyskografia [edytuj]
Albumy [edytuj]
| Rok | Tytuł | OLiS [12][13] |
Certyfikat |
|---|---|---|---|
| 1994 | Emu (wraz z Varius Manx) | — |
|
| 1995 | Elf (wraz z Varius Manx) | — |
|
| 1996 | Wszystko się może zdarzyć | — | |
| 1998 | To co naprawdę | — | |
| 2000 | Moje oczy są zielone | 28 | |
| 2003 | Nieprzyzwoite piosenki (oraz John Porter) | 1 | |
| 2005 | Inside Story (oraz John Porter) | 2 | |
| 2006 | Other Stories (oraz John Porter) | 39 | |
| All the Stories (oraz John Porter) | — | ||
| 2008 | Goodbye (oraz John Porter) | 2 | |
| 2009 | Hard Land of Wonder | 6[16] | |
| 2012 | W siódmym niebie (oraz Voice Band) | 13[18] |
Single [edytuj]
| Rok | Tytuł | Listy przebojów | Album | ||
|---|---|---|---|---|---|
| LP3[19] | SLiP[20] | WiR[21] | |||
| 1996 | "I wszystko się może zdarzyć" | 1 | 1 | 1 | Wszystko się może zdarzyć |
| "Piękna i rycerz" | 1 | 3 | — | ||
| 1997 | "Mosty" | 3 | 11 | — | |
| "I tylko noce" | 34 | 50 | — | ||
| 1998 | "Historia jednej miłości" | 3 | 22 | 1 | To co naprawdę |
| "O niczym" | 31 | 41 | — | ||
| 1999 | "Gin z tonikiem" | 18 | 51 | — | |
| 2000 | "Cud miłości" | — | — | 1 | |
| "Jestem powietrzem" | 9 | 19 | 1 | Moje oczy są zielone | |
| 2001 | "Ballada dla śpiącej królewny" | 42 | 27 | 11 | |
| "Moje oczy są zielone" | 42 | 63 | — | ||
| "Wracam" | — | — | — | ||
| 2003 | "Bones of Love" | 1 | 22 | — | Nieprzyzwoite piosenki |
| "Rose" | — | — | 1 | ||
| 2004 | "Then & Now" | 12 | 34 | — | |
| 2005 | "Hold On" | 1 | 30 | — | Inside Story |
| "Death of a Love" | 24 | — | — | ||
| 2006 | "Tell Me, Tell Me" | 38 | 23 | — | |
| "Such a Shame" | — | — | — | Other Stories | |
| 2008 | "Old Time Radio" | 19 | — | — | Goodbye |
| "Lonesome Traveller" | 45 | — | — | ||
| 2009 | "Car Door" | 15 | 11 | — | Hard Land of Wonder |
| 2010 | "You Change Me" | 6 | — | — | |
Kompilacje różnych wykonawców [edytuj]
| Rok | Tytuł | Utwór | Źródło |
|---|---|---|---|
| 2012 | Morowe panny |
|
|
Przypisy
- ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 273. ISBN 83-7129-570-7.
- ↑ ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
- ↑ Anita Lipnicka. RMF FM. [dostęp 2010-02-24].
- ↑ 4,0 4,1 Platynowe płyty. ZPAV. [dostęp 2010-02-24].
- ↑ Grzegorz Brzozowicz. Bohater męski. „Machina”, s. 49, listopad 1998. Warszawa. ISSN 1426-2312.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Złote płyty. ZPAV. [dostęp 2010-02-24].
- ↑ Fryderyki: Nominowani i laureaci 2010 (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-02-24].
- ↑ Fryderyki 2010 ogłoszone (pol.). www.gazetaprawna.pl. [dostęp 2010-05-02].
- ↑ Anita Lipnicka pomaga bratu
- ↑ morowe_panny
- ↑ Anita Lipnicka i John Porter. Onet.pl. [dostęp 2010-02-24].
- ↑ Archiwum OLIS (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2009-11-20].
- ↑ Anita Lipnicka - Music Charts (ang.). acharts.us. [dostęp 2011-05-25].
- ↑ 14,0 14,1 Platynowe CD - Listy bestsellerów, wyróżnienia :: Związek Producentów Audio-Video (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2009-06-30].
- ↑ 15,0 15,1 15,2 Złote CD - Listy bestsellerów, wyróżnienia :: Związek Producentów Audio-Video (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2009-06-30].
- ↑ OLiS - sprzedaż w okresie 30.11.2009 - 06.12.2009 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-12-27].
- ↑ Złote CD - Listy bestsellerów, wyróżnienia :: Związek Producentów Audio-Video (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-01-13].
- ↑ OLiS - sprzedaż w okresie 16.04.2012 - 22.04.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-04-30].
- ↑ Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2010-02-25].
- ↑ Statystyki dla wykonawcy Anita Lipnicka (pol.). www.radio.szczecin.pl. [dostęp 2011-02-19].
- ↑ wietrzne radio 1080am (pol.). www.wietrzneradio.com. [dostęp 2011-04-29]. Notowania: 165, 240, 346, 365, 382, 527.
- ↑ Morowe panny (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-08-17].
