Anita O'Day
Anita O'Day, właśc. Anita Belle Colton[1] (ur. 18 października 1919 w Chicago, zm. 23 listopada 2006 w Los Angeles[1]) – amerykańska wokalistka jazzowa. Krytyk jazzowy Will Friedwald napisał, że jest ona "jedyną białą wokalistką jazzową porównywalną do Elli Fitzgerald, Billie Holiday czy Sary Vaughan". Laureatka NEA Jazz Masters Award[2] 1997.
Od 1939 występowała z zespołem Maxa Millera. Na pocz. 1941 wstąpiła do orkiestry Gene Krupy. W l. 1944-45 śpiewała ze Stanem Kentonem. Później zaczęła występować solo. W 1958 odniosła wielki sukces na festiwalu w Newport. Wystąpiła w filmach Jazz on a Summer’s Day (1958) i Gene Krupa Story (1959). W 1985 dała w Carnegie Hall koncert z okazji 50-lecia pracy zawodowej.
Najpopularniejsze nagrania: "Let Me off Upton", "Kick It", "The Lady in Red", "Tea For Two", "Opus No. 1", "And Her Tears Flowed Like Wine", "Sweet Georgia Brown".
Spis treści |
[edytuj] Dyskografia
|
|
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 allmusic ((( Anita O'Day > Overview )))
- ↑ NEA Jazz Masters. [dostęp 2011-07-28].
[edytuj] Bibliografia
- Dionizy Piątkowski, Jazz, t. 1-2, Poznań: Atena, 1999, ISBN 83-85414-90-8 ISBN 83-85414-91-6
- Roman Waschko, Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Warszawa 1970
